23-05-16

Hoeveel is teveel?

Om zeven uur deze avond heb ik naar het nieuws gekeken en er viel mij iets op, iets dat mij diep raakte: mensen in Zuid Soedan op zoek naar eten op een vuilnisbelt. Heel het journaal zat vol dergelijke ‘slechte’ nieuwsfeiten: een congres in Turkije tegen armoede dat niks oplevert, Vlaanderen wordt volgebouwd tegen een hels tempo, de VS hebben hun wapenexport met Vietnam herzien en diets meer.

Ik heb makkelijk zeggen, zo zit ik hier met een volle buik en bij een muziekje notities te nemen. Ik probeer sober te leven in een wereld vol overvloed en overschot, voor ons dan toch. De hamvraag is hoeveel kan onze aarde verdragen, als je kijkt op worldometers.info zie je dat er meer mensen bijkomen dan dat er overlijden. Er worden meer dan dubbel zoveel mensen geboren als dat er sterven. Daar moeten ongelukken van komen.

Die ongelukken zie je dan in het journaal: oorlogen, uitbuiting, aangestoken bosbranden, natuurrampen als gevolg van de klimaatopwarming, … Ik heb nood aan wat goed nieuws, een grapje en een grol. Ondanks de slechte tijdingen moeten we proberen er elke dag het beste van te maken. Een beetje meer mens voor de medemens worden, een complimentje geven en een warm hart aan onze medemens schenken.

21:21 Gepost door Bart Deleyn in persoonlijk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-05-16

Vrouwen en parels

Eigenlijk moet het Diamanten en parels zijn; naar een liedje van Prince. Ik laat het afspelen via Youtube… nostalgie naar lang vervlogen tijden. Ik weet niet hoe of waarom maar om de een of andere reden gaan Prince en nostalgie samen voor mij. Ligt het aan de liedjes die we tijdens de Engelse les kregen, of heeft het zelfs nog te zien met de tijd daarvoor? Altijd al een fan geweest van het kleine muzikaal genie.

Nou iets over parels dan maar… Veel vrouwen zijn er fan van, parels zijn niet zo aan mij besteed ik heb het eerder voor diamanten. Ze zijn helaas wat duur in de aanschaf. Ik kon evengoed als titel gekozen hebben Vrouwen en diamanten. Een dodelijke combinatie, vooral met mooie vrouwen. Zo een moordgriet met een diamanten ring — I would die for you — een ander topsong van Prince. Ik was pas tien toen de plaat Purple Rain uitgebracht werd.

Ik kan me helaas de jaren tachtig niet meer voor de geest halen. Dat was de tijd van de lagere school. Ik heb het ver gebracht; ik zit nog dagelijks op de lagere school. Ik verdien er mijn brood als ict-coördinator. De goeie oude tijd, ik denk er soms nog wel aan terug maar wat geweest is kan je niet meer terughalen; je moet het heden nemen zoals het komt en de toekomst dat is voer voor morgen.

19:22 Gepost door Bart Deleyn in persoonlijk | Permalink | Commentaren (0) | Tags: muziek |  Facebook |

10-05-16

Over de tijd gesproken

Gisterenavond is het er niet meer van gekomen om nog een bericht te posten. Vandaag is het niet veel beter, ik neem er even de tijd voor. Even wat muziek van Underworld en soortgenoten opzetten. Ondertussen ben ik weer afgeleid van het eigenlijke schrijven door een website die ik wil updaten. Ik vrees dat er iets van de technische instellingen niet in orde is. Nadat ik de update doorgevoerd heb krijg ik allerhande foutmeldingen.

Het zal me worst wezen om alles weer in orde te krijgen; wat bestanden terugzetten en proberen of het daarna weer lukt. Zo is een mens hele dagen bezig met updates en aanpassingen tot je een ons weegt. Een goede support is veel waard deze dagen en ik heb zo de indruk dat ik deze wat ontbreek. Voila de oude website draait weer op de nieuwe server. Snappen wie snappen kan. Zal de derde poging de goede zijn? Dan toch eerst wat info opvragen…

Zo gaan de uren voorbij en voor je  het weet is het alweer tijd om naar de kunstacademie te gaan; eerst nog een beetje eten en dan terug naar Oostende. Ik ben bezig met zachte grond. Vorige week heb ik een plaatje geëtst en vandaag maak ik er een proefafdruk van. Tevens ook een nieuwe afdruk maken van een droge naald op plexi. Ik weet wat gedaan en over de tijd gesproken: deze blijft niet stilstaan!

18:23 Gepost door Bart Deleyn in persoonlijk | Permalink | Commentaren (0) | Tags: computer, kunstacademie |  Facebook |

02-05-16

Moet er nog zand zijn?

Geen nieuws is goed nieuws! Hopelijk mag dit nog een poosje voortduren. Van tijd tot tijd hou ik wel van komkommers. Perfect voor in een slaatje en met de komende warme dagen ideaal voor bij de lunch. Laat ze maar komen die warme dagen, dan moet je niet gaan aanschuiven op de luchthaven — om uiteindelijk je vlucht te missen wegens de lange wachttijd om in te checken — om naar één of andere zonnige bestemming te reizen.

Wie zegt dat schrijven niet ingewikkeld kan zijn? Zo heb ik driemaal de bovenstaande zin moeten herlezen om te begrijpen wat ik zelf geschreven had. Na de nodige cosmetische ingrepen denk ik dat het te begrijpen valt en nee ik herschrijf die zin niet meer. Het voordeel van schrijven op een computer is dat je zo je zinnen en woorden kan verplaatsen naar gelang die beter in de tekst passen. Op papier wordt dat snel een slordig boeltje.

Terwijl schrijven met een (bal)pen dan ook weer zijn charmes heeft: je gedachten vloeien verder in de beweging van je hand en de pen op het papier. Lap alweer een draak van een zin. Het lijkt wel of ik geen zin heb om te schrijven vandaag, en misschien is dat wel zo ook. Ik laat het nu even in het midden. Of er nog zand moet zijn?

18:26 Gepost door Bart Deleyn in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: schrijven, computer |  Facebook |

25-04-16

Aprildwaas

De wereld die ik ken is er een van tegenstellingen en onvolmaaktheden. Daarstraks heb ik het nieuws van zeven uur gezien, waarin ze spraken dat er mensen op straat gezet worden omdat de winteropvang voorbij is. Snappen wie snappen kan: precies of in dit land er geen opvang kan voorzien worden voor een honderdtal mensen die, met of zonder papieren, anders op straat moeten leven. Zoveel leegstand en helaas ook verkrotting in de meeste steden.

Over de politici wil ik me hier niet uitlaten, die zien maar vier jaar ver… en een mensenleven duurt wel een veelvoud langer. Kortzichtigheid en eigenbelang voeren bij de verkozen de boventoon. Het is niet moeilijk dat ze elkaar tegenwerken en het licht in elkaars ogen niet gunnen. Alleen is de kleine mens, zonder diploma of ontwikkelde vaardigheden, hiervan de dupe en daar word ik ziek van. Volksvertegenwoordigers mijn voeten.

Ik kan gewoon niet tegen onrecht, ongelijkheid en slecht weer. Zoals de afgelopen dagen is het weer niet om over naar huis te schrijven. Het zal wel aan mij liggen, ondertussen heb ik gegeten en gedronken en met een verzadigd gevoel schrijven, het is eens wat anders. Zo naderen we het eind van april en wil ik wel wat zon om van te genieten; lange warme dagen meer zou ik de heer niet vragen…

20:19 Gepost door Bart Deleyn in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nieuws, weer |  Facebook |

18-04-16

Even uitademen

Afgelopen weekend niet zo bijster veel uitgestoken: wat geschreven, gelezen en een kaartje voor mijn nichtje haar verjaardag gemaakt. Zaterdagavond met een vriend wat gaan drinken in Slijpe, al bij al was het een leuke avond die op een deftig uur afgelopen was. Ik had geen behoefte meer om nog naar de streekbieravond van de Chiro te gaan. Dat zal voor een volgende keer zijn.

Gisterenmiddag een programmaatje op mijn laptop gezet zodanig dat ik kan afdrukken van mijn tablet via de laptop. Gisteren op de laserprinter geprobeerd en het lukte, vanavond een testprint op de kleurenprinter, dat werkte eveneens wonderwel. De techniek staat gewoon voor niks! Morgen in de kunstacademie eens kijken om nog een ontwerpje uit te werken rond het gedicht; twee van de drie ontwerpen zijn klaar.

Deze avond misschien nog wat kranten opruimen en artikels sorteren. Verder weinig nieuws te vertellen, laten we het houden bij de volgende gevleugelde woorden: geen nieuws is goed nieuws. Ik zou nog een tekstje moeten verzinnen voor op de blog. Ik weet eigenlijk niks te vertellen. Laat staan dat ik grote verhalen te melden heb.

18:45 Gepost door Bart Deleyn in persoonlijk | Permalink | Commentaren (0) | Tags: weekend |  Facebook |

11-04-16

Een wirwar van gedachten

Er speelt filmmuziek in mijn hoofd, van de film Magnolia het liedje Logical Song. Straks zet ik de muziek van de film Belgica op mijn netwerkschijf, deze is vanmorgen aangekomen samen met de laatste cd van Underworld en Admiral Freebee. Raar hoe zo een deuntje in je hoofd kan blijven hangen, zonder dat je er wat moet voor doen. Soms is dat hinderlijk, soms aangenaam…

Vrijdag was weer een geslaagd dagje voor de politie in de strijd tegen de terreur. Vraag is hoelang het zal duren voor de terroristen terug zullen slaan? Ik hou mijn hart al vast voor de komende dagen, weken en maanden. Het dreigingsniveau zal nog lang op drie staan. Ondertussen gaat het leven verder en moeten we ons neerleggen bij de mogelijkheid dat er wat naars zal gebeuren.

Zondag ben ik even naar de Christal Ship in Oostende gaan kijken en daar heb ik enkele bekenden gezien. Ik heb bewust niet te lang gebleven want het was Paris-Roubaix en de finale wou ik voor geen geld missen. Ik was verwonderd dat Tom Boonen zo sterk aan het fietsen was en vloekte dan ook heel hard toen hij nipt tweede werd. Ik had hem zo zijn vijfde kassei gewenst. Volgend jaar misschien?

18:24 Gepost door Bart Deleyn in persoonlijk | Permalink | Commentaren (0) | Tags: muziek, terreur |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende