15-02-17

Voor ik vergeet

Door een samenloop van omstandigheden: langer werken en deelname aan een schrijfwedstrijd, ben ik er tot vandaag nog niet toegekomen om een bericht te schrijven op mijn blog. Op woensdagmiddag is er normaal wel wat tijd; zo heb ik naar aflevering zeven van Beau Séjour gekeken en het ziet er alsmaar slechter uit. Ik bedoel de lijken stapelen zich op, ik ben benieuwd wie er nog allemaal in leven zal zijn in de laatste aflevering.

De schrijfwedstrijd had als onderwerp ‘digitale liefde’. Ik ben op het laatste moment begonnen: vrijdag heb ik een eerste versie geschreven, maar ik vond deze niet goed genoeg. Zondagmiddag ben ik voor een tweede versie gegaan, ook deze mankeerde hier en daar nog wat. Tot een derde versie ben ik niet meer gekomen, ik heb dan maar versie twee bis ingezonden. Ik verwacht er eerlijk gezegd niks van, wegens niet goed genoeg.

Normaal zou ik vanavond naar de kunstacademie gegaan zijn, maar het slechte weer en de tijd spelen me parten. Het etsen en afdrukken zal voor volgende week zijn. Het komende weekend is het enkel zaterdag die volgeboekt staat: verder werken aan het netwerk op school en ’s avonds is er de jaarlijkse Chiroquiz. Ik ben benieuwd of we een ploeg van vier man zullen hebben, we zien het wel.

18:24 Gepost door Bart Deleyn in persoonlijk | Permalink | Commentaren (0) | Tags: schrijven |  Facebook |

06-02-17

De tijden veranderen

Ik zal maar meteen met de deur in huis vallen: Apple innoveert niet meer. Het tegendraads bedrijf van weleer is veranderd in een immobiele moloch. Waar voorheen de afwerkingsgraad premium was, beginnen de producten meer en meer een A-merk onwaardig te worden. Neem nu de schermen die, in samenwerking met LG, geproduceerd worden — commentaar overbodig.

Straks ga ik me nog afvragen waar de computergigant — het grootste beursgenoteerde bedrijf ter wereld — zich hedendaags nog mee bezighoudt? Alleszins niet met productvernieuwing en als het dan toch eens een nieuwe laptop uitbrengt zit de software vol met fouten. Al moet ik toegeven, even heb ik getwijfeld om er één aan te schaffen.

Soms vraagt een mens zich af waar ze de mosterd blijven halen? Hoe kan je in godsnaam nog innovatief, rebels, vooruitstrevend en toekomstgericht blijven?g Het is niet makkelijk om jezelf te blijven heruitvinden. Dat is bijna een ondenkbare opdracht. Al hoop ik alsnog op nieuwe en zinnenprikkelende producten op de Keynote in maart.

20:37 Gepost door Bart Deleyn in Computer | Permalink | Commentaren (0) | Tags: apple |  Facebook |

30-01-17

Leesvoer

De kranten en tijdschriften stapelen zich op: ik zit met een leesachterstand dat het niet meer mooi is. Het is altijd maar uitstellen tot ik eens wat tijd vind om te kunnen lezen. De computer zit er ook voor iets tussen. Zo ben ik afgelopen weekend toch wel even bezig geweest met het proberen weer in orde te krijgen van de Windows-partitie op mijn tien jaar oude Toshiba laptop. Er is wel altijd een excuus om niet te kunnen lezen.

Nog een klein duwtje en het is februari, met aan het eind de krokusvakantie. Week per week, of eerder dag per dag zien we wel wat er op mij afkomt. Veel werk en overuren, zoals vandaag, dat is nog maar de vraag? Soms vind ik het jammer dat er maar vierentwintig uur in een dag passen, waarvan je er nog minstens een achttal uur slapend doorbrengt, of meer als je je wat ziek voelt.

Verder heb ik weinig meer te vertellen. Alles gaat zijn gang en ik tred mee in de mallemolen van het leven. Afgelopen vrijdag was er een receptie van de Kustvaarders en de Kunstacademie in Oostende. Ik ben er niet meer toe gekomen om in het weekend nog eens binnen te springen op de tentoonstelling, gelukkig waren de ateliers open tijdens de receptie en ben ik er dan eens langs geweest.

20:29 Gepost door Bart Deleyn in persoonlijk | Permalink | Commentaren (0) | Tags: lezen, schrijven |  Facebook |

23-01-17

Als de mist om je hoofd is verdwenen

Deze winter zal geboekstaafd worden als een koude en droge winter gok ik. De afgelopen weken vroor het stevig ’s nachts en overdag was het behoorlijk en soms zelfs zonnig weer. Voor mij mag het zo blijven. Deze avond is het mistig buiten en vieren we de verjaardag van mijn schoonzus. Je zal het nooit anders zien: als je thuisblijft is het weer goed, als je nog weg moet gooien ze een paar wolken tegen de grond.

Op het werk is alles voorlopig onder controle en ik hoop de controle de komende maanden te kunnen verhogen door dringende aanpassingen aan de netwerken. Alles is wat met ogen en haken aan elkaar geschakeld en zonder beheer, daar moeten problemen van komen. Vooral als je met veel draadloze toestellen ineens op het internet wilt gaan moet de basis solide en secure zijn. Daar gaan we eens werk van maken.

Soms lijkt het wel of de tijd is blijven stilstaan en dat is vaak achteruitgaan. Daar zijn we niet voor! Het moet vooruitgaan, hoe sneller hoe beter. Eens kijken of we in het raamcontract van de Vlaamse Gemeenschap zullen stappen voor internet. Het devies luidt: versnel het netwerk en voeg draadloze toegangspunten toe. Een afdeling per keer en afhankelijk van de financiële middelen passen we de situatie zo spoedig als mogelijk aan.

17:42 Gepost door Bart Deleyn in persoonlijk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-01-17

Iedereen gelijk voor de wet

Vanavond hoorde ik het volgende in het nieuws: de acht rijkste mannen — jawel U leest goed — bezitten evenveel als de helft van de wereldbevolking! Niemand die dat ongeoorloofd vindt? Ik anders wel; ik word er opstandig van. Het kan toch niet zijn dat je, met de verkoop van rommel of slechte software, zoveel geld verdient dat je het nooit van je leven op kan doen, dat je via allerlei fiscale tovertrucs je geld versluist, dat je er niet of nauwelijks op belast wordt?

Kapitalisme voor beginners. Mij krijg je het in ieder geval niet uitgelegd: op wat je verdient met werken wordt de helft afgehouden door de staat. Met wat je binnenrijft met handel — al dan niet met voorkennis — in financiële producten daar komt de staat nauwelijks aan. Misschien is mijn redenering krom maar de realiteit is er: één vijfde van mensheid leeft onder de armoedegrens en de ongelijkheid neemt nog toe.

Vanaf morgen mogen ze iedereen gelijk behandelen vermogend of niet: iedereen moet zijn deel bijdragen aan de maatschappij, het liefst in verhouding met de reële inkomsten. Zakenman of president, het doet er écht niet toe, afdragen zullen jullie — of ik kom het zelf halen. Nee alle gekheid op een stokje de toenemende ongelijkheid is een tikkende tijdbom. Zelfs Oxfam trekt aan de alarmbel.

20:30 Gepost door Bart Deleyn in persoonlijk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-01-17

Aanpassen aan een nieuw ritme

Na de jaarwende en de bijhorende feesten is het terug werken geblazen. Het is weer even aanpassen aan het nieuwe ritme: vroeg opstaan en niet te laat onder de wol kruipen want een mens wil fris voor de dag komen om met een helder hoofd de werktaken aan te pakken. Het is mooi geweest twee weken om even andere dingen te doen zoals schrijven, lezen en uitrusten.

Waar was ik gebleven? Verschillende dingen terzelfder tijd doen, is nefast voor de concentratie, uitvoering en voltooiing van het beoogde schrijven. Skypen, surfen en schrijven. Het triumviraat viert hoogtij, het schrijven lijdt eronder. Morgenavond is er weer kunstacademie en we moeten nog het een en ander in orde brengen voor de opendeurdag. Ik moet nog even overdenken wat ik dit jaar nog wil maken in het atelier vrije grafiek.

Ik heb het zowat gehad met de paarden en bijhorende dingen, ik moet dringend eens een nieuw gegeven zoeken en een eigen grafische beeldtaal scheppen. Rome is gelukkig ook niet in één dag gesticht, zo kan ik nog wat dingen experimenteren en andere meesters raadplegen om tot mijn eigen weg te geraken. Hier en daar zit er een ideetje te rijpen, nu nog wachten tot deze tot volle wasdom komen.

21:09 Gepost door Bart Deleyn in persoonlijk | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vakantie, kunstacademie |  Facebook |

02-01-17

We zijn klaar voor een nieuw jaar

Vorige jaar heb ik nog een poging ondernomen om het één en ander af te werken: zo ondermeer het corrigeren van een novelle. Dat is  me op een hoofdstuk na net niet gelukt. Zodoende heb ik dit werkje gisteren afgerond, mits een dagje vertraging is het toch af geraakt. Ik hoop nog veel te kunnen verwezenlijken dit jaar, ik heb er zin in om te schrijven, te tekenen en zoveel meer.

De intenties zijn er, nu nog plannen en deze dan uitvoeren. Tussen het idee en de realisatie zitten er bij mij vaak enige jaren tussen. Tijd om de ruis eruit te halen en voort te maken; de tijd speelt altijd in het nadeel. Je hebt er nooit genoeg en een dag telt maar vierentwintig uur ook al zou je het dubbele wensen er zou wat anders zijn die het overhoop haalt.

Een nieuw jaar, een nieuw begin. Eerst en vooral wens ik voor alle mensen wat begrip, liefde en verdraagzaamheid. Al die oorlogen en aanslagen is voor niemand nodig. Leer je te beheersen, maak kennis met je buren en praat respectvol met elkaar. Kleine stapjes voor elke mens, grote verschillen voor de mensheid! Als iedereen een klein beetje voor de eigen deur veegt dan komen we al een heel stuk verder.

22:08 Gepost door Bart Deleyn in persoonlijk | Permalink | Commentaren (1) | Tags: schrijven |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende