Een dag uit het leven van…

  • Dankbaar

    Ik zit te denken aan afgelopen weekend, aan de draak van een wedstrijd waarin de Belgen ternauwernood een puntje scoorden tegen een stug verdedigend Griekenland. Veel volk was er niet in het café, maar dat hoefde ook niet, ik was dankbaar voor het gezelschap dat bij me was. Soms heeft een mens niet veel nodig: een luisterend oor, een leuke babbel, een grap en een grol.

    Verliezen was geen optie, zo zijn we — Belgen — reekshoofd gebleven in onze groep. Dat kunnen de Nederlanders niet zeggen na hun nederlaag tegen Bulgarije. Voor hen wordt het nog harken om volgend jaar op het WK in Rusland aanwezig te zijn. Leedvermaak is niet aan de orde. Morgen kunnen de Duivels al eens gaan proeven van de sfeer, al zal het met een B-ploeg zijn.

    Straks is er nog een finale: Wie is de mol? Ditmaal zal ik thuis kijken, in plaats van op groot scherm, want morgen is er een werkdag en wil ik fris voor de dag komen. Het uurverschil van afgelopen zaterdag op zondag is nog niet verteerd. Ik ben daar om een of andere reden gevoelig aan. Voor mijn part mogen ze het zomer- en winteruur afschaffen. Ik heb daar geen boodschap aan om tweemaal per jaar in mijn slaapritme gestoord te worden.

  • Stilstaan bij de vooruitgang

    Hoe is het mogelijk dat we de dag van vandaag zoveel met de computer, tablet of smartphone doen? Dat gaat van administratie, bankieren over ontwerpen en onderzoeken. Hoe is het zover kunnen komen? We staan veel te weinig stil bij de dingen die rondom ons gebeuren, zowel on- als offline. Iedereen lijkt maar bezig te zijn en geen tijd te hebben voor niks of niemand.

    Het verwondert mij niet dat er zoveel mensen met een burn-out of andere psychische klachten rondlopen. Ik kan erover meespreken, ik heb zelf een periode gehad waarin alles door elkaar liep: leven, werk, dromen en fantasieën. De gevolgen bleven niet lang uit. Twee maal in twee jaar tijd ben ik opgenomen geweest met een psychose.

    Hiervoor las ik een artikel over geestesziekten en creativiteit. Er zou een correlatie zijn tussen beiden. Het gebruik van twee soorten netwerken in de hersenen zou daarvoor aan de basis liggen. Dat is een interessant gegeven om verder over op te zoeken. We snappen nog niet helemaal de impact van de digitale wereld op ons brein. Meer onderzoek is ook hier aan de orde.

  • De mol en andere verhalen

    Ik voel me opgejaagd wild, schrijven tegen de tijd. Het afgelopen weekend heb ik zitten zwoegen om een oude laptop weer in orde te krijgen. Na veel proberen en overwegen heb ik die uiteindelijk geherinstalleerd, vandaag is het me dan gelukt om Nero 11.2 er weer op te krijgen, ik kreeg constant foutmeldingen bij het installeren. Uiteindelijk het .NET framework 4 eraf gegooid en toen lukt het wel. Microsoft, om horens van te krijgen.

    Deze morgen zat ik op een afdeling opeens zonder elektriciteit, zo kan je natuurlijk weinig doen als ict-coördinator. Gelukkig was het euvel na een veertigtal minuten weer hersteld, zwijg me van de werken in Oostende (en omstreken). Wie was hier de mol? Nog even te gaan en ik zet me voor de buis om vol spanning de volgende aflevering van ‘De mol’ te gaan bekijken.

    De tijd is genadeloos en voor ons, mensen en toch zo beperkt. Ik wou soms dat er een paar uur meer waren in een dag, dan kon ik nog wat verder lezen. Of nog wat tekenen, maar dat zal voor morgen en woensdag zijn. Niet op de feiten vooruitlopen, de dagen gaan zo al snel genoeg. Nog net op tijd kan ik dit schrijven posten, nog voor de saboteur weer van start kan gaan.

  • Soms vraagt een mens zich af

    Zoveel vragen, zo weinig antwoorden, zoveel dat ik nog allemaal zou willen doen, hier en nu, maar zo weinig tijd. Afgelopen week heb ik toch wel het een en ander afgewerkt: zo heb ik wat geschreven, ben ik nog wat voor het werk bezig geweest en heb ik een deel van mijn bureau opgeruimd. Lees: krantenknipsels doornemen, selecteren en wegdoen.

    Ik ben zelfs gaan kijken in de Grote Post naar de werken van de beeldhouwers en interactieve media van de Kunstacademie aan Zee, ik vond het een mooie opstelling. In het passeren ben ik even op een school langs geweest en gezien dat de elektriciens aan het werk waren. Het was daardoor dat ik niet meer op de firewall kon want de elektriciteit lag af.

    Waar ik afgelopen week niet meer toe gekomen ben is: een nieuwe website voor mezelf te ontwerpen, noch om wat reclame te maken voor mijn bijberoep. Deze twee zaken stonden evenwel bovenaan mijn lijst. Ik heb het verdaagd naar een later tijdstip, net als het herschrijven van de novelle ‘Zijn testament’. Ik dacht tevens enkele kortfilms te kunnen maken, het weer was ernaar, verder dan enkele losse notities ben ik niet gekomen.

  • Krokusvakantie

    Buiten is het een pokkenweer, ik zit binnen, gelukkig. Door het venster zie ik de druilige regen vallen, auto’s razen voorbij en het water spat op. In mijn bureau is het warm noch koud, ik ben verkouden — mijn lichaam is in de war en weet amper de lichaamstemperatuur aan te houden. Ziek zijn in de vakantie, het is eens iets anders.

    Uit armoede, of was het uit verveling?, heb ik een blad papier en een balpen genomen. Daarnet heb ik een lijstje opgesteld van wat ik deze vakantie zoal zou willen doen. Veel te veel valt me op als ik het papiertje met de opsomming nog eens overlees. De tijd tikt verder en ik schrijf nog wat, niks wereldschokkends, gewoon wat er in mij opkomt.

    Soms kan je je de dingen anders voorstellen dan dat ze zijn. Ik zit in een dergelijke fase: teveel tijd, te weinig daadkracht. Of het moet zijn dat de verkoudheid me parten speelt en ik mezelf voor de gek hou. Wie zal het zeggen wat er belangrijk voor mij is? Als ik het soms zelf al niet weet! Tijd om voort te maken, ik nies en snuit mijn lopende neus.

  • Netwerken

    Op een week tijd zijn we op een school overgegaan van een overbelast netwerk vol problemen naar een topologisch beheersbaar en beveiligd netwerk. Een weekendje doorwerken was de boodschap, morgen ruim ik de restjes op en kijk ik waar er nog mankementen zijn. Daarna komt het fijn afstellen van de firewall aan de orde. Dat wordt nog wat zelfstudie en uittesten.

    Tussen de werkzaamheden door heb ik nog een avondje uit en een Chiroquiz te verteren had, met als gevolg dat ik nu murw voor mijn laptop zit. Er komt, bij wijze van spreken, geen pap meer over mijn lippen — dat lijkt me een kromme vergelijking. Na de uitzending van De mol, kruip ik vanavond onder de wol. Zeker weten!

    Komende vrijdag is er een expo van de leerlingen van de afdeling vrije grafiek van de kunstacademie aan zee. Ik behoor tot dit selecte groepje en afgelopen week heb ik een ets en een droge naald op pvc ingekaderd, nu nog de werkjes op gaan hangen. Zaterdag is er een feestje van de medewerkers van Leffinge Leuren. Allen daarheen, gelukkig staat de krokusvakantie voor de deur of ik redde het niet.

  • Voor ik vergeet

    Door een samenloop van omstandigheden: langer werken en deelname aan een schrijfwedstrijd, ben ik er tot vandaag nog niet toegekomen om een bericht te schrijven op mijn blog. Op woensdagmiddag is er normaal wel wat tijd; zo heb ik naar aflevering zeven van Beau Séjour gekeken en het ziet er alsmaar slechter uit. Ik bedoel de lijken stapelen zich op, ik ben benieuwd wie er nog allemaal in leven zal zijn in de laatste aflevering.

    De schrijfwedstrijd had als onderwerp ‘digitale liefde’. Ik ben op het laatste moment begonnen: vrijdag heb ik een eerste versie geschreven, maar ik vond deze niet goed genoeg. Zondagmiddag ben ik voor een tweede versie gegaan, ook deze mankeerde hier en daar nog wat. Tot een derde versie ben ik niet meer gekomen, ik heb dan maar versie twee bis ingezonden. Ik verwacht er eerlijk gezegd niks van, wegens niet goed genoeg.

    Normaal zou ik vanavond naar de kunstacademie gegaan zijn, maar het slechte weer en de tijd spelen me parten. Het etsen en afdrukken zal voor volgende week zijn. Het komende weekend is het enkel zaterdag die volgeboekt staat: verder werken aan het netwerk op school en ’s avonds is er de jaarlijkse Chiroquiz. Ik ben benieuwd of we een ploeg van vier man zullen hebben, we zien het wel.