16-01-17

Iedereen gelijk voor de wet

Vanavond hoorde ik het volgende in het nieuws: de acht rijkste mannen — jawel U leest goed — bezitten evenveel als de helft van de wereldbevolking! Niemand die dat ongeoorloofd vindt? Ik anders wel; ik word er opstandig van. Het kan toch niet zijn dat je, met de verkoop van rommel of slechte software, zoveel geld verdient dat je het nooit van je leven op kan doen, dat je via allerlei fiscale tovertrucs je geld versluist, dat je er niet of nauwelijks op belast wordt?

Kapitalisme voor beginners. Mij krijg je het in ieder geval niet uitgelegd: op wat je verdient met werken wordt de helft afgehouden door de staat. Met wat je binnenrijft met handel — al dan niet met voorkennis — in financiële producten daar komt de staat nauwelijks aan. Misschien is mijn redenering krom maar de realiteit is er: één vijfde van mensheid leeft onder de armoedegrens en de ongelijkheid neemt nog toe.

Vanaf morgen mogen ze iedereen gelijk behandelen vermogend of niet: iedereen moet zijn deel bijdragen aan de maatschappij, het liefst in verhouding met de reële inkomsten. Zakenman of president, het doet er écht niet toe, afdragen zullen jullie — of ik kom het zelf halen. Nee alle gekheid op een stokje de toenemende ongelijkheid is een tikkende tijdbom. Zelfs Oxfam trekt aan de alarmbel.

20:30 Gepost door Bart Deleyn in persoonlijk | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-01-17

Aanpassen aan een nieuw ritme

Na de jaarwende en de bijhorende feesten is het terug werken geblazen. Het is weer even aanpassen aan het nieuwe ritme: vroeg opstaan en niet te laat onder de wol kruipen want een mens wil fris voor de dag komen om met een helder hoofd de werktaken aan te pakken. Het is mooi geweest twee weken om even andere dingen te doen zoals schrijven, lezen en uitrusten.

Waar was ik gebleven? Verschillende dingen terzelfder tijd doen, is nefast voor de concentratie, uitvoering en voltooiing van het beoogde schrijven. Skypen, surfen en schrijven. Het triumviraat viert hoogtij, het schrijven lijdt eronder. Morgenavond is er weer kunstacademie en we moeten nog het een en ander in orde brengen voor de opendeurdag. Ik moet nog even overdenken wat ik dit jaar nog wil maken in het atelier vrije grafiek.

Ik heb het zowat gehad met de paarden en bijhorende dingen, ik moet dringend eens een nieuw gegeven zoeken en een eigen grafische beeldtaal scheppen. Rome is gelukkig ook niet in één dag gesticht, zo kan ik nog wat dingen experimenteren en andere meesters raadplegen om tot mijn eigen weg te geraken. Hier en daar zit er een ideetje te rijpen, nu nog wachten tot deze tot volle wasdom komen.

21:09 Gepost door Bart Deleyn in persoonlijk | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vakantie, kunstacademie |  Facebook |

02-01-17

We zijn klaar voor een nieuw jaar

Vorige jaar heb ik nog een poging ondernomen om het één en ander af te werken: zo ondermeer het corrigeren van een novelle. Dat is  me op een hoofdstuk na net niet gelukt. Zodoende heb ik dit werkje gisteren afgerond, mits een dagje vertraging is het toch af geraakt. Ik hoop nog veel te kunnen verwezenlijken dit jaar, ik heb er zin in om te schrijven, te tekenen en zoveel meer.

De intenties zijn er, nu nog plannen en deze dan uitvoeren. Tussen het idee en de realisatie zitten er bij mij vaak enige jaren tussen. Tijd om de ruis eruit te halen en voort te maken; de tijd speelt altijd in het nadeel. Je hebt er nooit genoeg en een dag telt maar vierentwintig uur ook al zou je het dubbele wensen er zou wat anders zijn die het overhoop haalt.

Een nieuw jaar, een nieuw begin. Eerst en vooral wens ik voor alle mensen wat begrip, liefde en verdraagzaamheid. Al die oorlogen en aanslagen is voor niemand nodig. Leer je te beheersen, maak kennis met je buren en praat respectvol met elkaar. Kleine stapjes voor elke mens, grote verschillen voor de mensheid! Als iedereen een klein beetje voor de eigen deur veegt dan komen we al een heel stuk verder.

22:08 Gepost door Bart Deleyn in persoonlijk | Permalink | Commentaren (1) | Tags: schrijven |  Facebook |

26-12-16

Eentje om het af te leren

Het voelt vreemd aan om, bijna direct na het werk, aan een feestweekend te beginnen. Vrijdagavond was er een licht- en vuurwerkspektakel in ons dorp maar dan zonder vuurwerk. Zaterdag hebben we kerstavond bij mijn broer gevierd. Op Kerstdag zelf ben ik rustig thuis gebleven: wat gegeten en een wandeling gemaakt. De kerstdagen gaan zo snel voorbij.

Deze middag heb ik toch even op de fiets gezeten. Zo heb ik nog enkele kaartjes bij collega’s persoonlijk in hun bus gestopt. Verder heb ik nog wat zitten praten met een vriendin op de chat over ondermeer de gang van zaken in het leven. Niet alles is altijd rozengeur en maneschijn. Het is niet al goud dat blinkt en zo heeft iedereen zijn of haar levensverhaal.

Gek toch hoe je bepaalde dingen meemaakt en daardoor een andere kijk op het leven krijgt. Dat je eerst keihard met je hoofd tegen de muur moet lopen voordat je doorhebt hoe het één en ander in elkaar steekt, en dan nog weet je soms niet van welk hout pijlen te maken. Zolang een mens kan dromen en zijn dromen probeert waar te maken is er hoop.

20:17 Gepost door Bart Deleyn in persoonlijk | Permalink | Commentaren (0) | Tags: schrijven |  Facebook |

19-12-16

Warmste week

Plots zijn we in de warmste week aanbeland. Deze morgen was ik, voordat de wekker afliep, wakker geworden. Eventjes blijven liggen en draaien, soms kan een half uur een eeuwigheid lijken, tot ik plots schrok toen de warmste muziek binnenkwam op de radiowekker. Heerlijk is dat: blijven luisteren in een warm bed en het nog even uitstellen om de week aan te vatten.

Deze avond heb ik het nieuws gezien en het schokt me dat er nu, in de periode van vrede, menselijkheid en winterse warmte, zo een tendens naar vijandigheid, verrechtsing en bekrompenheid heerst. Spanningen rond, religie, overtuiging, het willen blijven vasthouden aan de macht: dit toont nog maar eens hoe klein de mens in feite is!

Vandaar dat ik graag oproep tot meer menselijkheid, genegenheid en warmte jegens je medemens, wars van huidskleur, politieke overtuiging of geloof. Er zijn zo ongelooflijke mooie dingen die de mensen elkaar kunnen schenken. Waarom al die haat, onverschilligheid en respectloosheid?

20:20 Gepost door Bart Deleyn in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nieuws |  Facebook |

12-12-16

Kalmte kan u redden

Vandaag had ik een vreemd gevoel in mijn hoofd: het voelde wat leeg en onwezenlijk aan. Ik heb heel de dag doorgewerkt en toch had ik de indruk dat ik weinig gepresteerd had. Zoals vaak is het schijn dat bedriegt, enerzijds is het een goed teken dat de tijd snel voorbij is maar anderzijds had ik graag nog wat zaken afgewerkt. Dat zal voor een volgende keer zijn.

Gisterenavond, zoals gewoonlijk op zondagavond, naar de televisie gekeken. Eerst naar de kwis kalmte kan u redden en daarna naar de TV-show met Ivo Niehe over David Bowie, Prince en J.K. Rowling, het verhaal van een werkloze moeder die miljardair geworden is.  Na het zien van de reportage besefte ik dat er nog hoop is om er ooit te geraken. Niet opgeven en blijven de uitgevers lastig vallen is het credo.

Een werkje voor tijdens de kerstvakantie: een boek herwerken naar de aanwijzingen uit de manuscriptanalyse. Lees: herschrijven en aanpassen naar de tips die ik ontvangen heb. Derde keer goede keer? We zullen nog wel zien welke vaart het lopen zal. Eerst nog wat oefenen met het schrijven van kortverhalen; kwestie van het schrijven niet te verleren.

20:24 Gepost door Bart Deleyn in persoonlijk | Permalink | Commentaren (0) | Tags: schrijven, werk |  Facebook |

05-12-16

Wintersfeer

Dat het maar snel nieuwjaar is; ik heb het niet zo begrepen op die korte dagen. Zeker niet als het dan ook nog berekoud is. Tegen de kou op zich heb ik eigenlijk niks, maar het zijn die gladde plekken op straat waarvoor je extra moet uitkijken. Nu zeker met deze vrieskoude, gelukkig worden de fietspaden ook gestrooid en hierdoor ben ik gelukkig nog niet uitgegleden.

Vroeger, als kind, was december een maand om naar uit te kijken, te verlangen. Op 6 december kwam de Sint met geschenkjes en snoepgoed. Op kerstdag vierden we samen met het gezin met een stemmig kerstviering erbij en de laatste dag was er het jaarlijkse oudejaarsfeest bij onze tante. Kinderen worden groot en krijgen op hun beurt weer kinderen en zo is de cirkel weer rond.

Tijden veranderen en de voorkeuren ook; het verlangen of het gevoel naar iets uit te kijken ebt weg en er komen andere dingen in de plaats. Tijd om een Bluesnummer te beluisteren; dit past in de sfeer van deze tijd van het jaar. Een uptime nummertje mag ook, dat geeft dan weer een zekere drive om te schrijven en dat doet me goed.

20:24 Gepost door Bart Deleyn in persoonlijk | Permalink | Commentaren (0) | Tags: winter |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende