• Vakantie maar waar zijn de krokussen?

    Je hebt zo van die dagen, dat je geen zin hebt in iets. Het liefst bleef je de hele dag in je bed liggen luieren. Helaas heb ik teveel van die dagen. Het is nu krokusvakantie en vind geen tijd om hier te schrijven. Ik had een drietal zaken gepland: een eerste verhalenbundel naar een uitgever opsturen, online bestellen van foto's en werken aan de nieuwe site van Vivès. Ik heb de tekst afgedrukt, overlezen en gecorrigeerd. Ik moet nu de begeleidende brief aanpassen en naar de post stappen. Dat zijn nog twee stappen voordat ik rond ben met de eerste taak.

    Straks vraag ik vader welke foto's hij graag afgedrukt ziet dan kan ik ze uploaden en laten afmaken. Verder zou ik nog moeten bellen voor de sproeiers van de vooruit van mijn auto en kijken voor de papieren betreffende aanvraag voor een vaste benoeming. Halfweg de week maar nog wat taken te gaan. Vooral de aanpassing van de vivèssite baart mij zorgen. Ik stel het alsmaar uit ipv er mijn tanden in te zetten en een eerste toonbare versie te ontwikkelen. Ik wil het geheel in een Drupalomgeving werkzaam krijgen maar het is allemaal nieuw voor mij.

    Ik zou deze maand nog met Hans naar de Venetiaanse gaanderijen gaan kijken naar de tentoonstelling van Raoul Servais. Dan geef ik hem ineens zijn cd's terug. Ik heb hem niet gezien afgelopen donderdag op de kunstacademie. Mijn poëzieclip begint stilaan vaste vorm te krijgen. Nadat Onno de tekst ingesproken heeft is het veel voller geworden. De klanken staan er goed op; nu het beeld erbij afstellen zodat het een mooi geheel wordt. Ja ik heb al aardig aan het filmtje gesleuteld.

  • Een dag als geen ander

    Een weekje te gaan en dan wat vakantie nemen. We hebben geluk; volgend weekend opent het café de Zwerver. Zo krijgen we weer een gezellige plaats om mensen te ontmoeten in ons dorp. Sinds het Schippershuis verdwenen is voor de grillen van de bouwwoede kende het sociale leven geen hoogdagen meer.

    Leegstand is een schande maar gebouwen slopen om de tereinen braak te laten liggen voor jaren aan een stuk, dat is maffia! Hoe kun je een bloeiende zaak opofferen om er apartementen te zetten die niet eens verkocht zullen raken? Om nog maar te zwijgen over de historische waarde van het voormalig gemeentehuis. Afin wie ben ik om me daarover op te winden?

    Ja het voorjaar gaat een drukke bedoening worden: optredentje hier, festivalletje daar en tussendoor een feestje van een grootouder die verjaart. Niet dat je me hoort klagen hoor. Het zal allemaal een kwestie van organiseren zijn. Some days are better than others...

  • Een werk van lange adem

    Inademen, uitademen, nadenken aan een manier om dichterbij te komen. Verder gaat alles goed met mij, zaterdag vol moed en goesting gepoetst, gefietst en gefilmd. 's Avonds op stap geweest in Oostende, een pintje gaan pakken met een vriend. Kijken naar de mensen en proberen dichterbij te komen.

    Slapen en dromen, vergeten uitstappen in een ander universum. Los van tijd en taal, een eigen wereld zonder wetten of regels. De volgende ochtend weten dat je gedroomd hebt maar je kan je niet meer herinneren wat. Dat is frustrerend. Liever onthou ik wat ik gedroomd heb, een herinnering aan een nachtelijke escapade. Het is altijd fascinerend om te weten wat je geest bezighoudt in ongecontroleerde toestand van de slaap.

    Straks is het weer tijd om te gaan slapen en ik hoop dat ik deze maal wel mijn droom kan vangen. Het mogen er ook meer zijn, dan heb ik een teken dat ik goed geslapen heb. Zondag niet veel uitgespookt, laat op, badje genomen gegeten en daarna gerust. Een uurtje gaan wandelen en nadien wat lezen in een boekje. Lezen, schrijven, slapen en dromen wat wenst een mens nog meer in dit schrale leven? Een manier om dichterbij te komen?

  • Lekkere tijden om te glijden

    Vandaag alweer uitgegleden met mijn fiets. De vorige keer had ik meer pech; mijn derailleur plakte tussen mijn spaken. Ik mocht te voet weer naar huis en met de wagen gaan. Vandaag was het minder erg: gewoon op mijn poep gevallen zonder meer. Had ik het geweten ik was met mijn auto geweest.

    Gisteren beginnen lezen in De heks van Portobello van Coelho. We zien wel hoe het boekje verder loopt. Ik ben allang blij dat ik weer aan het lezen ben. De volgende stap zal zijn de pen weer opnemen en verder schrijven aan Het voltooide testament. Een moeilijke opgave want het schrijven loopt stroef.

    Vrijdag naar Piv Huvluv geweest. Het was een goede voorstelling; ik heb gelachen en nadien nog een pintje gepakt met broer en vrienden. Zaterdag bij nicht geweest om te tafelen. Geen poot uitgestoken zaterdag en zondag naar het wk veldrijden gaan zien bij een vriend. Potje koffie en wat gekletst. Deze week gewoon werken en vrijdagavond naar overburen om nieuwjaar te vieren...