• Verloren tijd

    Vrijdag naar de Gentse feesten geweest met de maten. Veel volk op straat. Een paar optredens meegepikt ondermeer een groep uit Dendermonde en de Hicky Underworld. Wat rondgelopen op straat en af en toe een pintje gepakt. Niks bijzonders voorgevallen, niemand bijzonders tegengekomen. Alleen de Duveltent gemist want daar waren leuke meisjes, ach wat zou het…

    Zondag was het Veurne kermis, veel gegeten en gedronken. Paar glaasjes champagne, paar glazen witte en rode wijn. Dat is samen al snel een hele fles drank. 's Avonds met mijn broer afgesproken om in de Zwerver naar The Scabs te gaan kijken. Weer een pintje hier en eentje daar, voor je het weet ben je de tel kwijt…

    Maandag in Middelkerke afgesproken met mensen van de opleiding grafische vormgeving. Samen wat gewandeld, iets gedronken en gegeten. Het was eens leuk om ze terug te zien. Zo ben ik er maandag niet toe gekomen om nog aan deze blog te werken. Verder deze week niet veel uitgespookt, dinsdag naar Vivès geweest in Brugge en 's avonds nog een ritje weest maken maken met mijn fiets langs de vaart tot aan Oudenburg, via Zandvoorde naar Oostende en langs de dijk terug naar Middelkerke. Het was een ritje van een kleine dertig kilometer.

  • Waar haal ik een frisse neus?

    Ik kan me niet concentreren. Dit schrijven is me een harde noot om kraken. Het lijkt alsof ik frisse lucht mis, zuurstof voor mijn hersenen. Ik zit achter mijn computer, dat is ook alles, wat op te zoeken over uitgeverijen. In plaats van dat ik mijn roman verLost herschrijf en me bezig hou met literatuur zit ik hier maar te suffen in mijn bureaustoel. Te kijken hoe er lettertjes op mijn scherm verschijnen, te luisteren naar muziekdeuntjes die uit mijn radio komen. Van Moloko, over Arsenal tot Das Pop… ik hou van vele muziekjes vooral als die me opbeuren.

    Er spookt van alles door mijn hoofd. Van de Tour de France, de vakantie die geruisloos voorbij sluipt, het straks weer gaan fietsen om een frisse neus te krijgen. Misschien dat ik eens tot Veurne rijd, een ommetje op de markt en dan weer huiswaarts. Dat is goed voor een tweetal uur fietsen en zou moeten volstaan om weer over een goede ingesteldheid te beschikken om verder te schrijven. Dit getik hier lijkt er niet echt op, het is me vreemd. Geforceerd als het ware, niet natuurlijk en vrij als anders maar ik voel het als een opdracht die ik mezelf opgelegd heb.

    Misschien ga ik straks nog naar de Gentse Feesten. Een beetje lol gaan trappen met de vrienden, het zou me deugd doen misschien haal ik ginds wel een frisse neus. Doe ik wel nog ideeën op voor een verhaal of kom ik er vrienden van vroeger tegen. Allemaal veronderstellingen, geen concrete aanwijzingen dat het doorgaat. We hebben het er donderdag wel over gehad maar niks in concreto afgesproken. Wordt heus wel vervolgd.

  • Hard to forget

    Elk excuus is goed genoeg om online te gaan. Gisteren is het er niet van gekomen om te bloggen. Vandaag schoot het ineens in mijn gedacht. The Scabs opgelegd en dan maar beginnen te schrijven. Ik zou aanvankelijk verder werken aan het Voltooid Testament. De korte inhoud verder aanvullen tot het ineens tot mij doordrong dat we reeds dinsdag waren.

    Zondag 26 juli komen The Scabs naar de Zwerver in Leffinge. Ik zou zeggen allen daarheen, het zal weer de moeite zijn, hard to forget. Ik verwacht wel wat volk al is het op een zondagavond. Voor velen is het reeds verlof en voor de jongeren onder ons is het vakantie. Dat kan al niet meer stuk.

    Opdracht één geklaard: deze blog is aangevuld. Over naar opdracht twee het verder uitschrijven van mijn tweede boek. Schrijven is een vreemd gegeven, soms lukt het vanzelf om twee, drie of meerdere pagina's te schrijven. Andere dagen moet je harken om een half blaadje vol te krijgen. It's all inside the brain. Blijven schrijven zou ik zo zeggen dan komt alles wel goed Stoer

  • Het beste moet nog komen

    Ik weet niet waarom of hoe het komt maar het voelt alsof ik in blijde verwachting ben. Een zomers gevoel en een beetje verlangend naar een leuk bericht of date. Ik heb een rustig cd'tje opgelegd en me aan het schrijven gezet. Toch nog een vruchtbare dag beleefd, ik moet deze vakantie nog verder plannen. Nu staat er enkel Theater aan Zee op het programma met vijf voorstellingen en een paar avonden naar café Koer. Bij wijlen zal het wel weer drummen worden op het stationsplein van Oostende.

    Ja ik moet eens werk maken van mijn volgende roman. Het duurt nu al een paar maanden dat het schrijven stil ligt. Eens kijken wanneer ik het best kan schrijven, 's morgens vroeg of eerder 's avonds laat. Het probleem met 's morgens is dat ik niet goed uit mijn bed geraak. Ik slaap gemiddeld anderhalf uur door mijn wekkerradio en eer ik dan nog opsta duurt het stevast nog een half uur. Daar moet aan gesleuteld worden.

    Ik stel gemakkelijk uit, tot er betere tijden komen. Ik zie dingen in functie van een koppel zoals reizen en uitstapjes maken maar het komt er niet van iemand tegen te komen waarmee het klikt. Ligt het aan mij of zien de meisjes me gewoon niet staan? In deze onzekere overgeïnformatiseerde wereld is het niet makkelijk om nog iemand tegen te komen waarmee het klikt. Zoveel mogelijkheden, zoveel singles en toch zoweinig kans. Het beste moet nog komen...