• Rustpauze

    Ik heb enkele cd's van de bibliotheek meegenomen. Eéntje is getiteld Time Out. Rustgevende muziek. Ondertussen staat er al aardig wat New Age muziek op mijn Macintosh. Ik ben blij dat ik een tweede harddisk ingestoken heb. Zo kan ik nog meer muziek rippen, downloaden of what ever. Daarnaast heb ik ook ruimte genoeg om filmpjes te maken.

    Ik moet dringend eens werk maken van een scenario voor een fotoroman van een drietal minuten. Eerst verder uitdenken daarna mensen zoeken om mee te helpen. Acteurs, stemmen en muziek. Het zal een hele puzzel zijn die gemaakt moet worden. Een stapje ineens. Niet overhaast tewerk gaan is de boodschap.

    Nog even verder schrijven. Straks kijken of In Godsnaam de moeite is om te volgen. Het nieuwe programma op TV1 over geloof. Het onderwerp van mijn volgende boek Het voltooide testament. Ik moet dringend de pen weer opnemen en weer gaan schrijven. Schrijven als meditatie, het laten varen van gedachten, gevoelens en zoveel meer.

  • Chatten kan de tijd verdrijven

    Ik zou en ging bloggen gisteren. Niks daarvan, met de laptop op de schoot wat zitten chatten. Dat is me toch wel iets hoor. Niks te vertellen en nog minder te lezen. Een hele hoop wartaal in de chatroom. Vandaag dan toch de tijd gevonden om hier iets te schrijven. Niks te vroeg. Voor je het weet is het alweer woensdag en zijn we halfweg de werkweek.

    Ik moet eens dringend een scenario voor een fotofilmtje van één à drie minuten schrijven. Ik heb een vaag idee in mijn hoofd. Daarvoor wil ik graag de medewerking van enkele collega's. Eerst een zien of ik een aannemelijk verhaaltje kan schrijven en het dan eens vragen. Wie A zegt moet B zeggen.

    Momenteel ligt zowel het lezen als het schrijven stil. Hopelijk is het een stilte voor de storm. Ik moet dringend weer de pen ter hand nemen en verder schrijven aan Het voltooide testament. Misschien moet ik eerst eens de verhaallijnen uittekenen alvorens tot schrijven over te gaan.

    Momenteel draait De vrouw die met vuur speelt in de cinema. Eerst eens naar Mannen die vrouwen haten op DVD kijken met de maten. Misschien een tip voor vrijdagavond, met de vrienden filmtje kijken? Stieg Larsson is nog steeds in mijn gedachten. Ik kijk er naar uit om de films te zien. Het derde deel, Gerechtigheid, komt in maart uit.

  • Vriendschap is kostbaar

    De afgelopen dagen heb ik in chatrooms doorgebracht. Dat is me toch een ongeregeld zootje die zich daar ophoudt en best wel verslavend, om te lezen wat anderen schrijven. Dan heb je nog het proberen contact te maken met onbekenden. In plaats dat ik de site van Vivès verder onder handen genomen heb ik niks gepresteerd. Dat vind ik best wel grappig als je het nadien opschrijft.

    Daarnet nog zitten kletsen met een collega van school en een meisje dat ik ken van uit de jeugdbeweging. Het doet goed te weten dat er mensen zijn die je graag mogen. Vriendschap is kostbaar en je weet het pas als het afgelopen is. Hetzij door externe omstandigheden ofwel door een ruzie. Tja een mens is een raar dier.

    Zaterdagavond naar Men who stare at goats gaan zien met een vriend. Was een komedie, af en toe goed gelachen. Een beetje ongeregelde film maar zo heb ik ze wel graag. Nadien nog een drankje genoten in de foyer. Opeens werden we omsingeld door een horde oude mensen. Was best wel vreemd. Ondertussen beginnen lezen in De donkere kamer van Damokles van WF Hermans. Straks nog wat verder lezen, het is best een goed geschreven boek.

  • Nostalgie

    Muziek uit de jaren negentig, Buffalo Tom, het heeft wel iets. Het is pure nostalgie naar de tijd van studeren in Gent en de bijbehorende verhalen. Ik moet zeggen dat ik die zorgeloze tijd soms wel een beetje mis, het op café gaan met de vrienden, wat kletsen en een samen een pint pakken. Allemaal voorbij, wat in de plaats gekomen is stelt me niet altijd even tevreden maar ja ik ben toch zo graag ontevreden. Mijn leven lijkt niet van de grond te komen, ik blijf maar in cirkeltjes rondhangen.

    Een nieuw jaar een nieuw begin. Dit schrijven is weerslag van wat ik voel, beleef. We gaan er dit jaar een lap op geven: 365 dagen om er iets van te maken. Op oudejaar nogmaals mijn manuscript naar een uitgeverij gezonden, wie weet zijn de goden me dit jaar gunstiger gezind, alhoewel ik geen hoge verwachtingen koester. We zien wel welke vaart het loopt. Natuurlijk wil een schrijver uitgegeven worden maar dan moet hij ook schrijven, wat momenteel niet het geval is…

    Het voltooide testament staat op een laag pitje, allemaal de schuld van Stieg Larsson en zijn goedgeschreven verhalen. Ik was afgelopen verlof in de ban van de Millenniumtrilogie. Straffe kost van een straffe meneer. Jammer dat een hartaanval hem getroffen heeft, misschien was ik dan nog bezig in de Milleniumreeks aan het lezen. Zo zie je maar dat je niet altijd greep op de zaken hebt, dat het leven één onvoorspelbaar gebeuren is, waarin de mens een speelbal is.