• Twee dingen tegelijk

    Terwijl mijn laptopje bezig is de update van het IOS van mijn iPod door te voeren probeer ik hier iets zinnigs te schrijven. Veel verhaal heb ik niet te vertellen, alleen dat het nu allemaal een beetje door elkaar loopt. Bezig met mijn papieren van mijn bijberoep, btw-aangiftes en klantenlistings. Afin een hele rompslomp om alles in orde te houden. Kon ik maar twee dingen tegelijk, dan zat ik hier te chatten en te bloggen op het zelfde ogenblik.

    Ondertussen ben ik goed begonnen met Story Telling, Verhalen vertellen kan iedereen. Zeer interessant boek voor mensen die met verhalen bezig zijn. Ik zal me moeten haasten want volgende week zaterdag moeten de boeken weer binnen in de bibliotheek. Ik weet nog niet wanneer ik het allemaal zal doen: zo heb nog werk voor Vivès, voor de kunstacademie en ook nog wat poetswerk op mijn slaap- en werkkamer. Gelukkig is er paasvakantie binnen een paar weken.

    Zaterdag is er streekbieravond van de plaatselijke Chiro. Is nog een vraag of we zullen gaan, één van de vrienden heeft een ongelukje met zijn voet tegengekomen en zit nog voor drie weken in het verband. Met de makkers wil ik een filmpje maken over vriendschap. Nog zien waar me dat zal brengen. De introductie heb ik al maar tis nu, de rest die moet boeiend zijn. Ondertussen is mijn laptop opgeladen, mijn iPod bijgewerkt en heb ik een klapke met een collega gemaakt. Mijn avond kan al niet meer stuk, want die is voorbij.

  • Iedereen kan schrijven

    Een gewoon weekje achter de rug. Niks opmerkelijks meegemaakt, paar keer wat later in bed gekropen, anders alles dik in orde. Afgelopen weekend zijn mijn broer, schoonzus en de kinderen langsgeweest. Het was in een handomdraai voorbij. Nog voor ik het goed en wel besefte waren ze alweer de baan op; gaan kijken voor rolluiken die ze gaan plaatsen met hun verbouwingen. Daarna nog een wandeling gemaakt met vader, wat gelezen, gegeten en nog wat tv gekeken. De feuilleton De ronde begint op dreef te komen. Jan Eelen heeft dat goed gedaan. Daar kan ik nog veel van leren, van verhaallijn(en), montage enzomeer.

    Deze week zal niet anders zijn dan vorige week. Deze morgen was ik vroeg wakker en ben ik vroeger opgestaan. Zo heb ik Trager dan de snelheid van Herman Brusselmans uitgelezen. Hij lijkt me over zijn hoogtepunt heen. Wat hij schrijft is pure recyclage van zijn vorige verhalen. Nou ik denk dat ik het zowat gehad heb met Brusselmans. Op naar andere en betere schrijvers. Laat de voorstellen maar komen! Een mens kan het best bijleren van andere mensen (al zijn er die het nooit zullen leren).

    Een fijn Drupal-theme gevonden: Jaded; nu nog aanpassen aan de behoeften van Vivès en de restyling is ook weer gelukt. Ja soms gaat het traag; dan weer sneller. Kwestie van een beetje te vinden wat je zoekt, het aan te passen en klaar is Kees. Ik hoop het deze week rond te krijgen. Zaterdagmiddag bijvoorbeeld? Zaterdagvoormiddag is de laatste dag workshop met Stefaan Decostere. Daar moet ik ook nog even voor nadenken om iets te vinden. We gaan namelijk een mini-installatie maken aan de hand van de moodboards die we vorige week besproken hebben. Ben zelf benieuwd wat het gaat worden. Eén groot vraagteken is het.

  • De wereld is om zeep

    Gisterenavond nog wat op de computer zitten schrijven. Dat ging wonderwel, beter dan vandaag want ik zit hier al een half uur te suffen waarover ik het vandaag zou hebben. Dan maar de allesomvattende titel gekozen. Is het werkelijk van 2004 geleden dat we nog dergelijke zware tsunami gehad hebben? Ik dacht dat het recenter was dat Thailand, Sumatra en omstreken door het wassende water verzwolgen werd. Nu ja de vorige ramp kostte het leven aan een 290.000 mensen. Hoeveel het ditmaal zullen zijn, we hebben er het raden naar. Sommigen spreken van een 10.000 anderen van het dubbele. Als het zo verder gaat met de kerncentrales ginder kunnen het er ook een paar honderdduizend worden die door kankers en andere aandoeningen zullen overlijden.

    Oorzaak en gevolg; wat was er eerder, de mens of de wereld? Ja de wereld natuurlijk! Misschien is die aan het einde van zijn latijn met zoveel mensen; om en bij de zeven miljard. Je zou er een omlopend hoofd van krijgen als het ware. Zoveel mensen! Hoe meer volk hoe meer vreugd is een adagio dat niet langer meer opgaat. Het wordt alsom triester. Wat wil je eraan doen, is de volgende vraag die hierbij me opkomt? Het is een schande zoals professor Etienne Vermeersch het, natuurlijk niet met deze woorden, in Terzake zegt. Je bekijkt het zelf maar even om te beseffen dat de wereld om zeep is zonder Stijn Meuris te moeten aanhoren in de laatste show. Andermaal dwaal ik af op het wereld wijde web. Het gaat over Japan, naar Libië tot Etienne Vermeersch en terug.

    Zo zwerf ik met mijn gedachten overal rond. Zonder ergens aan te komen; ik had nog wel wat anders te doen maar mijn gedachten stonden er niet naar. Morgen is een nieuwe dag en dan zien we wel weer hoe het hoofdje malen kan. Ach de wereld is toch om zeep… een ramp meer of minder zal er nu ook niet meer toe doen.

     

  • Gisteren, maandag

    Ik zit overal en nergens met mijn gedachten, ik heb een beetje moeite om me te concentreren. Even een ander muziekgenre opleggen; Rock and Roll in de plaats van Lounge. Een streepje stevige muziek kan altijd helpen als het schrijven stokt. Zo dacht ik gisterenavond dat we reeds dinsdag waren. Ik dacht naar koppen te kunnen kijken maar het was een heruitzending van 'De moeder van' (Mich en Raf Walschaerts). Het was een misser van mijn overwerkte hersenen.

    De krokusvakantie in overdrive ingezet. Vrijdag weest werken op Vivès; thuisgekomen wat gerust en daarna gaan zwemmen. 's Avonds een telefoon gekregen van mijn broer om te helpen houtklieven zaterdagvoormiddag; ja gezegd. Zo stond ik zaterdagochtend half acht in Varsenare. Een uur of drie en half geholpen, me naar huis gespoed, gegeten, badje genomen en me klaargemaakt om vrienden van ma te ontmoeten. Een hele middag en avond bij de mensen gezeten, gedronken en gegeten. Het was half twaalf toen we weer thuis waren…

    Zondag was er een feest in Oostkamp voor de schoonmoeder van mijn broer, waar vader en ik, ook uitgenodigd waren. Na de brunch nog meegeweest naar St. Andries en daar oude dia's van de familie bekeken. Af en toe was het lachen geblazen met de beeldjes uit de oude doos. Thuisgekomen nog wat tv gezien en daarna gaan slapen want de kids van mijn broer waren maandag bij ons. Zo is het er gisteren niet van gekomen om nog te bloggen. Vandaar dat ik het deze morgen doe, want tien tegen negen zitten we deze middag weer in Varsenare om resten van de omgezaagde bomen op te ruimen.