• Hij komt…

    Ik weet nog hoe ik vroeger de decembermaand een leuke maand vond, dat ik weken uitkeek tot de Sint kwam. Nieuw speelgoed wat een genot! Wat waren de dagen toen veel langer; het wachten bleef maar duren. Als de Sint dan uiteindelijk gekomen was, had hij altijd wel het gewenste cadeau mee, dat zorgde dan weer voor uren speelplezier. Dan was het ook adventstijd. Uitkijken naar de komst van Jezus die geboren zou worden; of de herdenking daaraan. Alweer een hele periode vol verwachtingen en verlangens en dit voor vier weken lang. Het summum was oudejaar, dat vierden we bij een tante en een oom in Veurne. Daar heb ik leuke herinneringen aan. Ik kijk er zelfs een beetje met heimwee naar terug. Hoe de dingen toch verkeren kunnen…

    Nu spelen we zelf voor Sint of Piet. Op school heb ik nog zwarte Piet gespeeld en voor de kinderen van mijn broer kijk ik voor een geschenkje van Sinterklaas. Een mogelijk gesprek tussen moeder en dochter.

    dochter: Mama mag ik eens iets vragen? Zal je er eerlijk op antwoorden?
    moeder: Ja vraag maar?
    dochter: Sinterklaas die bestaat toch niet echt? De dochter kijkt de moeder met een blik aan, de moeder kijkt terug.
    moeder: Nee zus, de Sint bestaat eigenlijk niet echt.
    dochter: Maar hoe kan dat dan met de cadeautjes en wij zien hem toch aankomen met de boot?
    moeder: ja dat is allemaal gespeeld, wij kijken voor de geschenkjes en de snoep. Ga je het niet aan je zus verklappen.
    dochter: nee hoor het is ons geheimpje, maar later als zus groot is moet ze het toch ook weten?
    moeder: Hoezo?
    dochter: Anders krijgen haar kindjes geen cadeautjes van de Sint…

    Volgend weekend komt de Sint bij ons. Ik ben al een beetje benieuwd hoe mijn nichtje zal reageren. De kleinste weet nog niks. Eens zien of de oudste toneel zal spelen. De verwondering op de gezichtjes spreekt boekdelen. Alleen jammer dat alles maar zijn tijd heeft, ze worden toch zo snel groot! Het raakte me toen ik vernam dat mijn nichtje doorhad dat de Sint niet echt bestond. Het deed mij allicht meer dan haar.

  • Ter plaatse rust

    Ik weet soms niet meer wat ik allemaal in de week uitspook, zo snel gaat het me. Dan weer een computer fixen, een router installeren of iets uitleggen. De dagen vliegen voorbij en zeker nu ze zo kort zijn. Ik hou er niet van, geef mij maar dagen vol zon en zalige avonden op een terrasje, al dan niet met een cocktail. Een mens mag al eens dromen niet?

    Woensdag een aantal aanpassingen gedaan aan speelvriendelijk.be en uiteindelijk online geplaatst (er waren nog enkele aanpassingen aan het CSS bestand nodig voor het forum). Daarna aan een presentatie voor de kunstacademie begonnen. Het weer was niet echt dat en nog laat bezig geweest, zo een avondje niet gegaan. Donderdagavond een voorstelling gegeven van wat een interactieve website moet gaan worden. Nog hopen werk voordat het af zal zijn, maar ik neem me er de tijd voor. Als het moet, twee jaar, als afstudeerproject. We zien wel.

    Vrijdagavond naar een optreden van Tin Line Men en Customs geweest. Er was veel volk en ambiance, de maten hebben verstek gelaten; dan maar met een vriend zijn vriendin geweest. Het is eens iets anders. Nu vrijdag is er een optreden van Amatorski. Even een mail zenden dat ik zal gaan. Hop en we schrijven verder. Zaterdag wordt allicht weer helpen bij mijn broer, voor de verandering. Zondag is er een eucharistie in Houtem en daarna een hapje eten in Beauvoorde. Kortom het weekend zal weer te snel voorbij zijn.

  • Suffen op zondag

    Alweer een week voorbij, druk op het werk en thuis zorgen dat alles voor elkaar komt. De weken schieten voorbij als waren het dagen. Tussendoor ook nog naar de kunstacademie, ik weet soms niet waar mijn hoofd staat. Afgelopen dagen weer bij mijn broer gaan helpen. Een sleuf graven, wachtbuizen voor gas, elektriciteit, water, … steken en dan weer dichtgooien, het is eens iets anders. 's Avonds nog naar een benefiet fuif geweest. Niet zoveel soeps, paar pinten gedronken en wat gebabbeld. Tegen twee uur in bed, ik had beter vroeger opgestapt, want nu zit ik te suffen achter de computer…

    Denken aan een vriendin en er geen vinden of tegenkomen. Zin om met een meisje te praten; om leuke gesprekken te voeren. Het zal voor een andere keer zijn, niemand die op mij zit te wachten. Uiteindelijk toch nog met een collega een babbel gemaakt op MSN al was het wel héél kort. Daarna nog wat TV gekeken en zo is de zondag voorbij gegleden.

    Een lijstje opgesteld met nog te volbrengen taken. Ik schuif weer wat voor me uit. Ik doe het morgen, dat ik het morgen zal doen. Zo werd het morgen - maandag - en mag ik in actie schieten: nog een site voor Vivès aanpassen. Zal ik dadelijk eens aan beginnen, voor de kunstacademie trek ik woensdagmiddag wat tijd uit. We moeten een presentatie maken over waar we al twee maand mee bezig zijn. Het zal kort wezen, nog niet veel wezenlijks verricht.

  • De dagen worden korter

    Een weekje vakantie, zo voorbij! Op de werf van mijn broer gezeten; toch behoorlijk wat uitgestoken: de plafonds zijn met cellulosevlokken (oude kranten) gevuld, de kasten voor de rolluiken zijn voorzien, het oude plafond uit de garage is gesloopt en ik heb een halve greppel gegraven voor de nieuwe aansluitingen van gas, water en elektriciteit. Als een mens bezig is dan vliegt de tijd snel voorbij. Zo heb ik dinsdag, met Allerheiligen, wat opgezocht voor de kunstacademie. Geen stap verder maar wel een dag voorbij…

    In het weekend naar de Zwerver geweest. Steenmoe maar toch een leuke muziekfilm gezien en een pintje gepakt met de maten. Soms moet dat niet meer zijn; zondag wat uitgeslapen en niet bijzonder veel gedaan. 's Middags naar een babyborrel van een neef en zijn vrouw geweest, het kindje heet Amber. Ook een andere nicht gezien die moeder geworden is van Eline, een flinke baby met een aandachtige blik.

    Vandaag was het weer op school werken geblazen. Geen spectaculaire dingen gedaan. Wat klusjes afgerond; niks om over naar huis te schrijven. Na het werken wou ik nog een aangetekende brief versturen, net te laat om die nog vanavond met de post mee te geven. Ik zal nog in Oostende naar de post mogen rijden en dat allemaal om nog enkele uren benoeming bij te krijgen.