• Lof der traagheid

    Dit is een lofrede op de traagheid. Misschien ben ik gewoon een trage man? Het lukt me wel altijd om een oplossing te vinden op het werk; de kunstacademie en andere zaken die ik onderneem. Soms er eens een nachtje over slapen kan al helpen. Zo had ik het laatst voor met mijn werk. Ik had een website draaien op de servers  van Combell en om de een of andere reden lukte het verzenden van mails niet meer zoals het hoorde. Oplossing: de site verplaatsen op een server in eigen beheer. Zo gezegd zo gedaan. Er toch wel enige uren ingestoken. Het ging allemaal om rechten: rechten om bestanden op te laden, rechten om de website te lezen. Kortom geknoei met ftp-server, phpMyAdmin en Drupal7 maar eind goed al goed…

    Vanmorgen de mailfunctie geïmplementeerd. Ja het is en blijft leuk om servers van op afstand te installeren en te configureren, is altijd een beetje als ’toveren’. Nu nog wat zoeken in voorwaardelijke opmaak van het te mailen document; dat wordt nog wat puzzelen. Ik zal het ook wel vinden? Het is van moeten.

    Verder ben ik aan het lezen in het boek Story Telling van Ida Vandewijer. Best interessant dat verhalen vertellen is zoiets is als eten en drinken. Iets waar de mens niet zonder kan. Overal en altijd vertellen de mensen elkaar verhalen. Over wat ze voelen, meemaken en beleven. Verhalen over het werk, de  hobby’s, het leven zelve. Alles is voor ons, mensen, verbonden met een verhaal. Hopelijk mag ik nog wat verhalen verzinnen voordat het voorbij is. Een mens is soms zo opgeslorpt door zijn werkzaamheden dat er voor andere dingen niks of weinig meer in huis komt, maar dat is voer voor een ander bericht.

  • Blauwe maandag

    Geen Jazz op mijn Macintosh deze avond; Coldplay past veel beter om te schrijven. Er zitten allerhande zaken in mijn hoofd. Ik weet niet goed waar te beginnen met dit bericht. Laat ik de woorden maar komen zoals ze langzaam in mijn geest sijpelen. Tussendoor wat op MSN bezig. Het schrijven gaat me moeilijk af vandaag, het is wel anders geweest. Ik heb eigenlijk weinig nieuws te vertellen op deze blue monday.

    Voor mijn part mogen ze de sneeuw afschaffen, een dagje is leuk, een weekje overleef je nog wel maar twee, drie weken is van het goede teveel. Ik wil met mijn fiets naar het werk kunnen en met die banen vol smurrie en pekel is dat haast een onbegonnen werk. Duimen maar voor een stralende zon bij vriestemperaturen; zo van dat gezond weer.

    Gisteren nog wat in het boek Story Telling gelezen. Inderdaad verhalen vertellen kan iedereen; als je er maar de tijd voor neemt. Lezen en schrijven, twee geliefde bezigheden, naast het maken van illustraties. Het liefst van alles zou ik mijn tijd stoppen in schrijven, technisch illustreren en lezen. Zoiets lijkt me een beetje op de lotto winnen. De wonderen zijn de wereld nog niet uit, misschien win ik die jackpot nog wel eens.

  • Wereldbeeld in drie minuten

    Deze avond een boekje over Stephen Hawking uitgelezen: ‚Stephen Hawking in 3 minuten’. Of ik er wijzer door geworden ben? Ik vraag het me af. Enkele jaren geleden heb ik het boek Universum van Stephen Hawking gekocht, uit pure interesse. Ik ben er beginnen in lezen maar dat vlotte helemaal niet. Dan maar een tweede boekje gekocht dat wat achtergronduitleg biedt.

    Het blijft moeilijke materie over het heelal, de theorieën zijn niet altijd even verstaanbaar, ook al is het in eenvoudige taal uitgelegd. Natuurwetenschap het is een wetenschap waar weinigen geroepen zijn. Zwarte gaten, uitdeinend heelal, de oerknal, singulariteit, … allerlei begrippen die de gemiddelde aardbewoner worst wezen en dit ga ik lezen.

    Het relativeert, volgens mij, wel de visie op onze aarde. Die kleine planeet in een immens uitspansel. De dagelijkse beslommering, een mensenleven, wat houdt dit in tegenoverstaand van de oneindigheid? Het biedt een juister perspectief op de actualiteit: laten we het voor allen hier wat aangenamer maken; voor de korte tijdspanne die we hier doorbrengen. In plaats van te proberen de klok terug te draaien naar de Middeleeuwen met wetten en geboden uit een achterhaalde en mistroostige religie!

  • Een mens mag al eens dromen

    Afgelopen week heb ik me bezig gehouden met het overschrijven van wat ik gedroomd heb in de jaren zevennegentig en achtennegentig. Zot als je dan overleest waaraan je ’s nachts lag te denken terwijl je sliep. Heel vaak zijn dat de dingen die je overdag bezighouden: het werk, je vriend(inn)en en hobby’s. Soms zit er eens een nachtmerrie tussen, dan weer een erotische droom, kortom voor elk wat wils.

    Gisteravond nog naar de tweede aflevering van De salamander gekeken. Je raadt het al waarover ik afgelopen nacht gedroomd heb. Een mens droomt wat af in zijn leven. Niets meer achter zoeken dan onafgewerkte hersenspinsels; geen geneuzel of psycho-analyse, dat is allemaal voer voor idioten.

    Ik vind het wel fijn om, als ik me het nog herinner, op te schrijven wat ik de afgelopen nacht „beleefd” heb in mijn slaap. Als je dan na vijftien jaar of langer die dromen herleest kan je nog eens goed lachen of inspiratie opdoen om een verhaal te schrijven. Voor als je eens zonder zit.