• Geen man overboord

    Laten we beginnen waar het ophield: gisteren met collega’s  uit eten geweest. Na een drukke werkdag en verschillende boodschappen was ik afgesproken aan school om met een collega mee te gaan. Zo gezegd zo gedaan, met een volle wagen naar het restaurant gereden. Het was in de Zee Zee te Blankenberge en we hebben er een lollige avond van gemaakt. Veel gelachen om stomme dingen. Ook lekker gegeten, misschien iets teveel om nog goed in slaap te geraken. Als je zo ’s avonds om zeven uur afspreekt en iedereen rijdt verkeerd duurt het wel even voor je je eten opgediend krijgt en zo is het snel laat.

    Deze morgen schrok ik wakker van mijn wekkerradio. Ik dacht dat ik er al een poosje door geslapen had. Gelukkig niet, zo kon ik op tijd naar het werk. Ook vandaag was het een drukke dag. Veel patiënten, lees computers, onder handen genomen. Het merendeel waren laptops. Dit is toch een trend, naast het installeren van toegangspunten voor tabletcomputers, dat draagbare computerkracht zijn opmars verder zet.

    Hopelijk mag ik morgen om mijn herstelde fiets. Vorige week dinsdagmiddag een aanrijding meegemaakt. Twee maal in nog geen jaar tijd: voorwiel om zeep en wat vijf en zessen. Gelukkig is het enkel stoffelijke schade. Ikzelf heb er niks dan wat blauwe plekken aan overgehouden. Het had erger kunnen zijn. Ik ben op mijn rugzak gevallen en die heeft de schok opgevangen. Voor zover ik weet is al mijn materiaal in orde tot dusver geen man overboord…

  • Voor ik vergeet…

    Ik weet niet hoe of waarom maar opeens had ik een titel voor mijn bericht van deze week. Misschien heeft het wel te maken met de quiz van komende zaterdag. Daarvoor ben ik een handboek over films aan het lezen. Ver ben ik nog niet geraakt. Ik dacht dat ik met een uurtje per de dag er wel zou komen. Niet dus; nog vele pagina’s te lezen. Misschien moet ik beginnen selectief te lezen in functie van wat ze over film zouden kunnen vragen.

    Daarnet nog even op de site van Apple gekeken. De nieuwe MacBook Pro met retinadisplay staat me wel aan. Helaas kost het kleinnood een bom geld. Niet dat geld een probleem is maar wel dat computers zo snel verouderen. Dat je geld eigenlijk beter niet in computermateriaal steekt. Straks komen ze met een nieuwe MacPro en wellicht kan ik me dan een beter beeld vormen van wat ik wel of niet nodig heb.

    Om het af te leren: de vakantie was welkom maar véél te kort. Pas op donderdag een lijstje gemaakt met wat ik allemaal zou willen doen. Slechts een fractie van wat ik dacht te doen, heb ik uitgevoerd. Nog even doorbijten en het is Pasen; dan even de tijd nemen om verder te gaan met schrijven. Veel verder, wat betreft mijn Kinectproject voor de Kunstacademie, ben ik niet geraakt. Enkel inhoudelijk bezig geweest; niet meer verder gekeken naar de technische uitwerking.

  • Opruimen in majeur

    Een weekje krokusvakantie en ik weet niet wat gedaan. Ik zou eerst mijn hoofd moeten opruimen. Er zit allerhande in; niks dan vieze, vuile troep. Afgelopen vrijdag wat voor school gewerkt en ’s middags sedert lang weer eens gaan zwemmen. Zaterdag was er opendeurdag in de kunstacademie; daarna samen met een vriend naar het Muzee geweest en enkele tentoonstellingen in huizen gedaan. Zondag opgestaan met een verkoudheid.

    Straks maak ik een lijstje met nog te verwerken zaken. Ik heb nog veel dingen te doen: kranten opruimen, lezen, schrijven, werken aan mijn eindopdracht van de academie, notities nemen, dromen overpennen, enzovoort. Mijn fiets afspoelen en smeren. Het zal kiezen en schrappen worden. Een week is zo voorbij, vooral als je tussendoor wat zit te chatten of surfen en je tijd verspeelt op MSN of Skype.

    Morgen komen de nichtjes spelen, weer een dag voorbij zonder dat je er weet van hebt. Ik zou nog eens moeten bellen voor een afspraak om mijn haar te knippen. Met dit koude weer en de verkoudheid zie ik het momenteel niet zitten. Ik zal het maar een weekje uitstellen. Voor volgende week voorspellen ze warmer weer. We zien het wel.

  • Alles komt in orde

    Vandaag was een baaldag: van de ene school naar de andere gereden om computer en netwerkproblemen op te lossen. Terwijl je het ene fixt krijg je problemen met het andere. Zo had ik een externe harddisk die na gebruik op een Mac Air een gewijzigde partitietabel had. Krijg dat maar weer in orde. Helaas geen copy van die schijf, dan maar gebruik maken van beschikbare vrije software als Testdisk. Daarmee zou het euvel weer in orde moeten geraken.

    Denk positief: alles komt in orde. Soms is de vraag wanneer het juist in orde zal komen? Dat vraag ik me al jaren af; wanneer zal het met mij in orde komen? Ik leef mijn eigen leventje als het ware zat ik op een onbewoond eiland. Zo voel ik me toch af en toe: een schipbreukeling zoals Robinson Crusoë. Of is dat maar een verhaaltje tegen het bloeden? Soms vraagt een mens zich toch af wat hij op de wereld komt doen.

    Gisteren op de chat een leuk gesprek gehad met een jonge weduwe die een zoontje van zes heeft. Misschien hoor ik haar nog wel de komende dagen. Waarom ‚klikt’ het met de ene persoon, terwijl je met iemand anders geen voeling hebt? Dat je probeert bruggen te bouwen maar nergens komt? Ik vind dat raar, maar ja er is nog meer dat ik raar vind. Met deze rare kronkel sluit ik vandaag af.