• Je reinste waanzin

    De actualiteit is niet meer te volgen, terwijl ze in Nederland zot lopen voor een koningswissel vallen ze in Syrië als mussen uit de lucht. Bij onze noorderburen kent de verspilling er geen grenzen: alles is er verkrijgbaar in de kleur oranje. Moeite noch kosten worden gespaard voor een hopeloos achterhaald gegeven: een koning op een troon. Gelukkig zijn er ook nog nuchtere Nederlanders die oproepen om de monarchie af te schaffen. Ik kan ze geen ongelijk geven: weg met die troep! Ook in België mogen ze voor mijn part het koningshuis afvoeren…

     

    Het zijn altijd de gewone mens die slachtoffer zijn van een conflict. Niemand vraagt er om twee jaar dagelijks bommen op je kop te krijgen. Niet moeilijk dat de mensen massaal op de vlucht slaan. Met de gekende resultaten aan de grenzen met de buurlanden van Syrië. Om nog maar te zwijgen van de vluchtelingen die per boot hun leven wagen om Europa binnen te geraken. Wanneer wordt er op tafel geklopt en halt toegeroepen aan alle agressors in Syrië? Niemand heeft er belangen, geen grondstoffen of olie die gevrijwaard moet worden. Het klinkt cynisch dat de burger zomaar in de steek gelaten wordt. Geen geallieerde troepen, geen VN-resolutie die oproept het gewapend conflict te stoppen.

  • Orde op zaken

    knipsels, computer

     

    Het lijkt wel een voorjaarsschoonmaak op mijn kamer. Het sorteren van krantenknipsels; het is eens wat anders. Gelukkig hebben we enkel de weekendkrant. Zo raak ik niet onder de knipsels bedolven, want héél veel interesseert me. Ik kan mezelf verbeteren en zeggen dat mijn interesseveld te ruim is. Wanneer ik al deze artikels zal gebruiken is mij ook een raadsel. Het is bronmateriaal om te schrijven, misschien zou ik een beetje minder energie moeten steken in het verzamelen en wat meer in het schrijven. Dat zou mij meer vooruit helpen…

     

    Mogelijkheden te over, een mens moet keuzes maken. Ik weeg af welke woorden ik hier ga gebruiken. Straks nog wat verder opruimen, eerst deze tekst afronden. Net zoals bij het werken op computer: alles is mogelijk, enkel de fantasie beperkt het creatieve scheppen. Nog  nooit was het zo makkelijk om foto’s te nemen, tekeningen te maken, tekst te verzinnen en dit alles op een computer te mixen tot een grafisch werkstukje. Er borrelt van alles in mijn hoofd; ik zal orde op zaken moeten stellen.

     

    Als ik straks nog wat tijd vind, schrijf ik verder aan een reeks kortverhalen rond het onderwerp: vrouwen. Eerst zien om de krantenartikels van vorig jaar hun bestemming te geven. First things first. Gelukkig worden de dagen langer en is de drijfveer om door te gaan aanwezig. Het is ooit anders geweest, maar niet getreurd het wordt een mooie, hete zomer. Met deze zoete woorden rond ik dit schrijven af. 

  • Manke gedachten

    Gisterenavond lag ik in bed te denken wat ik deze avond zou schrijven. Ik dacht aan de teksten die ik gelezen had van Kevin Warwick en over denken. De man die robot wil worden,  daar had Kevin het in de krant over. Warwick is een interessante professor die onderzoek doet naar de versmelting tussen mens en machine. Ooit, binnen een tiental of twintigtal jaar, zal de mens en de machine versmelten, volgens hem. Een ander artikel heeft het er over dat denken zonder lichaam niet bestaat. Nooit zal er een zo complex systeem als de hersenen nagebouwd worden volgens een uitgave van wetenschap in beeld, Het mysterieuze brein.

     

    Het is het ene woord tegen het ander; allebei geschreven in vooraanstaande media. Het bracht me geen centimeter verder. Ik kwam er niet uit, ik besliste toen er een nacht over te slapen. Zo gezegd zo gedaan. Soms vraag ik me af waar de gedachten vandaan komen. Kun je denken zonder taal? Soms komen de ideeën zomaar langs, andere momenten moet je je zelf geweld aandoen om wat zinnigs uit je mouw te schudden. Soms heb ik beelden in mijn hoofd die ideeën worden, beeldend denken als het ware.

     

    De mens is een jager en verzamelaar. Het eerste is voor ons, westerlingen, voor het merendeel niet langer relevant. Wij houden ons tegenwoordig vooral bezig met verzamelen. Zo ben ik geen uitzondering. Ik verzamel krantenartikels. Allerlei teksten die mij interesseren. Over kunst, muziek, politiek, opkomende economieën, oorlogen, boeken, literatuur, schrijvers, de maatschappij, toekomstvisies, informatica en ga zo maar door. Het is begonnen toen ik een jaar of zeventien was, opzoeken van documenten voor het schrijven van verhandelingen en het is nooit meer gestopt.

  • Paasvakantie

    Een week is voorbij gevlogen. Wat heb ik tijdens die tijd gedaan? Een beetje notities genomen, een lijstje opgesteld met dingen om te doen, op de computer bezig geweest… Een zaterdagmiddag met een vriend gaan fietsen. Kortom gewoon vakantie genomen, ook laat opstaan en laat gaan slapen. Tussenin gekeken voor een website van een school die niet meer werkzaam was.

     

    Deze week zijn mijn nichtjes hier voor een dag of twee. Zo help ik wat met knutselen, spelen, maken we een wandeling en gaan we boodschappen doen. Ik moet dringend wat werken aan mijn eindopdracht voor de Kunstacademie; kwestie dat ik toch nog wat zinnigs uitsteek achter de computer. Verder staat er nog een opruimactie van krantenartikelen op stapel. Wil ik kijken om nog een paar dingen in orde te stellen en zeker schrijven.

     

    Schrappen en schrijven gaan hand in hand. Ik schrijf hier bijna letterlijk tussen de soep en de patatten. Het is eens wat anders. Straks eten en nog wat met mijn nichtjes bezig zijn. Deze week zal snel voorbij zijn, dan is het nog een korte sprint richting einde van het schooljaar. Hopelijk mag die vergezeld gaan van wat lekker lenteweer. Een mens verlangd al eens naar wat zon en warmte tijdens deze periode van het jaar.

  • Spraakverwarring

     

    Vrijdag zitten twijfelen of ik nog naar Oostende zou gaan. Uiteindelijk er niet meer geraakt. Kwestie van slechte timing of eerder me gewoon onledig aan de laptop gezet en zitten surfen enzovoort. Onverwacht bezoek gekregen en om geld gefietst naar de lokale bank. ’s Avonds naar The Voice gekeken; en gezien dat het goed was.

     

    Zaterdagvoormiddag na het ontbijt een heerlijk badje genomen. Dan heb ik even de krant van het vorig weekend doorbladerd en vroeg gegeten. Na de afwas met de fiets naar Oostende gereden, want we waren afgesproken met de kunstacademie om naar een Expo over Babel te gaan zien in de Botanique te Brussel. Een paar uurtjes treinen heen en terug; een drietal uur op de tentoonstelling rondgehangen. Het was wel boeiend, gelukkig dat het vakantie was, anders zou ik misschien wel het gevoel gehad hebben dat het een overbodige uitstap was… ’s Avonds in de Zwerver nog wat gaan drinken met een vriend.

     

    Met Pasen niet veel uitgemeten: laat op, hapje gegeten wat gelezen en me daarna gewassen. Om boodschappen naar de beenhouwer; op teletekst gelezen dat Tom Bonen gevallen was. Na het lekkere middagmaal naar de Ronde van Vlaanderen gekeken, een uurtje weest wandelen en daarna de ontknoping gezien van de Ronde: een ontketende Fabian Cancelara won deze editie. Sagan en Roelandts waren een maatje te klein.