• Laat er liefde zijn…

    Oorlog en slecht nieuws hebben we al genoeg; laat ik een boodschap van blijheid en vriendelijkheid brengen. Zo was er vrijdag laatst een afscheidsfeestje voor een collega van de Heilig-Hartschool van Oostende. Thema: love, peace, hippie enzovoort. De meeste collega’s waren er verkleed als hippie. Ik , in mijn seventies kledij, viel uit de toon. Ik viel algemeen wat uit de toon; ik kom niet zo vaak op deze school en ken de collega’s eigenlijk niet zo goed. Toch was  het een leuk feestje met een lekkere barbecue. Jammer dat mijn rug me parten speelde of ik had nog wat langer gebleven en mee gefuifd.

     

    Zaterdag heb ik het rustig aan gedaan: op tijd uit bed om vader uit te laten. Gegeten en een lekker verkwikkend bad genomen. Omstreeks elf uur was ik al op de receptie van de kunstacademie. Er was opendeur weekend. Wat collega’s gezien en enkele ateliers bezocht; omstreeks één uur was ik weer thuis. Na het middageten wat voor Vivès gewerkt, na de koffie niks zinnigs meer gedaan: zo ben ik naar mijn broer gereden en ’s avonds heb ik voor mijn twee lieve nichtjes gezorgd en er blijven slapen.

     

    Zondag was een rustige dag. ’s Middags, na de afwas, mee naar mijn broer (waar ik oppas gespeeld had) een beetje voor mijn oudste nicht gepast. Ze was ziekjes en blij dat ik er was. Tussendoor het Belgisch Kampioenschap op internet gevolgd. De zondag afgesloten met wat televisie kijken. Zo was ik klaar om de laatste volle werkweek voor de vakantie aan te vatten… Eigenlijk had ik geen zin om te slapen maar om te schrijven. Na een poosje onbeslist te blijven zitten toch maar braaf besloten om in bed te kruipen.

  • Tweede huid

    Gisterenavond kon ik de slaap niet vatten. Dus maar wat zitten nadenken over wat ik vandaag zou schrijven. Helaas meer dan een titel heb ik niet kunnen onthouden… Alles wordt asfalt, we zijn moderne mensen, we gaan erop vooruit op onze tweede huid klonk het in mijn hoofd, van de tijd dat Stijn Meuris zijn band nog Noordkaap heette.

     

    Ondertussen breek ik mijn hoofd bij het maken van een lijstje van nog te verrichten computerwerk. Het bestellen van tickets voor Theater aan Zee ontglipte me telkens. Het is het vasthouden dat me parten speelt. Ik voel me een verloren geest op een verloren planeet. Gelukkig is de lijst te overschouwen en de tijd binnenkort rekbaar, het is te zeggen de vakantie wenkt.

     

    Om met een song van Noordkaap te eindigen: nog tien minuten rijden het einde komt in zicht, mooie tien minuten ho wat een mooi gezicht, soms zou ik willen vragen waarom niet alle dagen, Veerle! Ik heb mooie herinneringen aan deze muziek, net als de muziek van Daan, het maakt me nostalgisch en doet me verlangen naar een verloren verleden.

  • De druppel

    Je zal het nooit anders zien. Als je iets aanpast, zoals het hoort te zijn, aan een Drupalsite veranderen er ineens instellingen zodat je html-codes genegeerd worden. Na een klein uurtje zoeken vind je waar je de instellingen kan terugzetten. Gelukkig heb je hier of daar nog een oude versie staan en kan je vergelijken. Die vlieger gaat evenwel niet altijd op omdat je lokaal niet de laatste versie staan hebt, laat staan de juiste modules. Fin we zijn weer wat wijzer geworden in Drupal 6.

     

    Hoog Tijd om de beide sites van Vivès vzw te restylen in Drupal 7. Ik voorzie anderhalve maand voor de twee sites. Het valt nog te zien hoe goed het vooruitgaat en de communicatie met de opdrachtgever loopt. Zo heb ik vrijdagmorgen afspraak in Brugge bij Vivès voor de bespreking van de sites. Misschien die middag eens gaan zwemmen? Het is alweer veel te lang geleden, er is wel altijd iets te doen of het weer speelt me parten en een mens stelt toch zo makkelijk uit.

     

    We zullen evenwel zien hoe het vrijdag lopen zal; eerst de week verder doorkomen. Morgenavond is er de filmvoorstelling van een collega van de Kunstacademie aan Zee. Om 18h begint de intro. Ik weet nog niet of ik tussendoor naar huiskom of ik rechtstreeks naar de academie fiets. Zaterdag is er een quiz in Beerst bij Diksmuide waar we met ons ploegje ’de intelluelen’ — je moet het kind een naam geven — gaan deelnemen. Met tafelnummer dertien, kan het alvast niet meer stuk, dat is mijn geluksnummer met name.

  • De laatste loodjes

    Gisterenavond bij mijn broer gezeten. De kinderen waren de ganse dag bij opa geweest, omdat de dag na het schoolfeest een vrije dag is. Dus de nichtjes weer thuisgebracht en ginds nog een Brugse Zot gedronken. Het mag al eens iets anders zijn op maandagavond. Thuisgekomen was het tijd om te slapen; dat heb ik dan ook gedaan. Het bloggen zou ik wel de volgende dag doen.

     

    De komende dagen nog volop opdrachten voor school: opstellen van de onkosten van telefonie, internet en tv per vestiging. Een hele klus om een jaaroverzicht uit te rekenen. Aanvragen voor MS KIS invullen en faxen; kijken voor het maken van de DVD van een communiefeest van een school. Beginnen kijken voor aankopen voor volgend schooljaar, je het zijn best nog aardige drukke dagen en dat voor het einde van het schooljaar.

     

    Tijdens de volgende weken is er ook van alles te doen, een vergadering hier, een etentje daar en een pensioenviering van enkele collega’s. Ik moet dringend mijn agenda verder aanvullen, kwestie mijn afspraken na te komen. De laatste loodjes van dit schooljaar, hopelijk wegen ze niet te zwaar; vooral naar het einde toe.