• De wereld draait door

    De eerste volle werkweek van  het nieuwe schooljaar; en ja hoor alles loopt weer op rolletjes. Een telefoon hier een vraag daar, het komt allemaal op me af. Plannen en te doen lijstjes opstellen helpen niet meer. Het werk komt op een hoop: ik kan er niet vanonder. Rustig in- en uitademen en het komt wel weer in orde. De komende weekends is er telkens wat te doen: volgende week zondag barbecue van de medewerkers van Leffinge Leuren. De zondag erop naar The Rocket op het filmfestival gaan zien. Daarna is het festival Leffinge Leuren zelf.

     

    Of ik het nog kan volgen, ik weet het niet. Elke dag is een nieuwe uitdaging zoals vandaag server2003 weer in orde gesteld. Het viel me beter mee dan verwacht. ’s Middags wat zitten prutsen met het installeren van Windows 7 op een HP Pavilion met Windows 8. Op zich geen probleem ware het niet dat er gewoon geen drivers zijn voor  het vorige OS. Zo kon ik de laptop, na veel vijven en zessen, weer in zijn vorige toestand herstellen.

     

    De week na het festival in Leffinge gaan we met een school voor een dagje naar Londen, kwestie van in beweging te blijven. Daarna mag het voor mijn part wat rustiger zijn; een weekje herfstvakantie zou deugd doen bijvoorbeeld. Ach we zijn nog niet goed en wel gestart en ik zit al te mijmeren naar alweer een weekje vakantie. Een mens is toch soms een lui wezen.

  • Het einde van de zomerse vrije tijd

    Afgelopen week heb ik wat krantenknipsels opgeruimd en ik maar zoeken naar een 'verdwenen' artikel over 3D-printen in België. Ik werd er zowaar kregelig van, misschien kan ik het nog terugvinden in de desbetreffende krant in de bibliotheek van Oostende. We zien het wel, of het een belangrijk artikel is of niet. Aan knipsels alvast geen gebrek: laden vol heb ik ervan.

    Vandaag verschillende keer opgebeld geweest voor school- en ander werk. Ik hou er niet zo van gestoord te worden tijdens mijn verlof; maar als er computerproblemen zijn dan moeten die opgelost worden. Zoveel is duidelijk: een server hier die het begeeft, een NAS waarvan de schijven fouten vertonen en ga zo maar verder. Daarnet nog een tweetal lijstjes opgesteld: ééntje met wat ik nog in de vakantie(s) moet doen en een tweede met op stapel staand schoolwerk.

    Ik weet niet goed wat ik ervan moet denken, van het einde van deze zomervakantie. Het zal wel met gemengde gevoelens zijn als ik woensdag weer mag beginnen. Nou ja ik heb toch wel het één en ander kunnen doen: boeken lezen, wat schrijven, naar Theater aan Zee en de Paulusfeesten geweest. Nee dit is geen balans over de verloren tijd zoals chatten, achter de computer zitten, werken voor Vivès enzoverder. Zie nooit achterom; maar altijd vooruit. Daar ligt de toekomst voor je open.

  • Gedachten komen en gaan

    Gedachten drijven als witte wolken voorbij een blauwe heldere hemel. Ze komen en gaan, de donkerste het eerst; de ludiekste lossen op als kleine witte schapenwolkjes. Wat ik daarnet dacht om te schrijven is me alweer ontglipt. De dagen komen en gaan, alleen Elvis blijft bestaan. We stevenen af op het einde van de vakantie… Op naar september en een sfeervol Leffinge Leuren in ons dorp. De affiche, bekeken en goedgekeurd, heb ik in mijn kamer opgehangen. Ik ben nog net niet aan het aftellen naar het festival.

     

    Gisteren, bijna in één ruk, Marcel van Erwin Mortier uitgelezen. Het thema deed me denken aan de voorstelling Scheisseimer die ik op Theater aan Zee gezien heb: collaboratie ten tijde van WO II meezeulen met de vijand voor het Vlaamse gedachtegoed. Ten strijde trekken naar het Oostfront, de SA en SS. ’Honden wil ge eeuwig leven’ is een ’mooi relaas’ gezien vanuit het standpunt van de Duitsers over de strijd tegen de Russen. Enfin veel moois is er niet aan, het was één ellendige boel: de oorlog, de vijand, de wreedheden, de weersomstandigheden, het lot.

     

    Geen relaas over de afgelopen week wegens niet interessant. De dagen in augustus verlopen nogal eenvormig, om niet te moeten zeggen eentonig. Deze week beginnen de Paulusfeesten, ik ben van plan om een twee of drietal keer te gaan, afhankelijk van het weer en wie er nog zin heeft om te gaan. Daarna zal het weer wennen zijn aan het opstaan omstreeks zeven uur, het maken van de boterhammen en het weer gaan werken. Het valt natuurlijk allemaal te zien hoe je het bekijkt.

  • Trager dan de snelheid

    De zomervakantie loopt op zijn eind, voor mij dan toch. Al staan er nog wat werkjes op mijn lijstje: nieuwe website speelvriendelijk (in opbouw), schrijven, lezen en tekenen. Nog een drietal voorstellingen van theater aan zee en als het weer daarna wat mee zit naar de Paulusfeesten gaan. De dagen glijden als zandkorrels door mijn vingers. Niet te vatten dat het haast weer werken geblazen valt, ik weet niet of ik nu blij moet zijn of niet. Al kan ik niet ontkennen dat deze vakantie me best wel bevalt.

     

    Deze middag voor de verandering eens langs de zee gefietst; redelijk veel volk op het strand. Niemand tegengekomen die ik kende. Gisteren met een vriend naar het Fort van Napoleon geweest, een fototentoonstelling van Bob Gruen en Anton Coene. Niet mis. Daarna nog naar Welkom in Oostende gaan zien in de Venetiaanse Gaanderijen. Er hingen mooie werken van Ensor en Spilliaert. Nadien nog een terrasje gedaan in de Langestraat.

     

    Ik zou kijken voor mijn eindproject voor de kunstacademie, maar tot hiertoe is het er nog  niet van gekomen. Alsmaar uitstellen en geen zin. Dringend eens een nieuwe planning opstellen met prioriteiten of ik zal het einde van augustus niet halen. Figuurlijk dan, want de opdrachten moeten afgewerkt worden! Kortom het worden nog korte nachten in augustus. Wordt vervolgd.