09-12-13

Dat we doorgaan

Eerst even een ander muziekgenre opleggen; klassieke muziek laat me niet toe vlot te schrijven. Alternatieve muziek dan maar? Dat lijkt me een beter idee. Gisteren heb ik nog wat zitten schrijven aan een kortverhaal, thema vrouwen. Het ging me moeizaam; ik diende de woorden uit mijn hoofd te persen. Zo zat ik met mijn gedachten overal en nergens: gevangen tussen een verleden, een heden en een onbekende toekomst. De nabije toekomst is wel bekend: enkele feestjes, kerstmis, oudejaar en nieuwjaar.

 

Vroeger, als kind, waren dat hoogdagen. Nu — dat ik niet meer zo een klein kind ben — zijn dat toch maar dagen als een ander. De vroegere jaren komen niet terug en wie weet zijn er nog mooie jaren in het verschiet? Het einde van het kalenderjaar is een periode om te overschouwen; even stil te staan en over de schouder te kijken hoe het jaar verlopen is. Er is hiervoor nog even tijd, het gaat al snel genoeg zo, tijd om even te bezinnen vind ik wel in de Kerstvakantie.

 

Sorry, ik was even afgeleid, dat internet toch! Altijd maar mail checken,  surfen, facebook bezoeken en diets meer. We zijn daarvoor niet geschapen. Net zo min voor computers, netwerken en andere digitale stuff. We worden er zo tam van; nog niet bij stilgestaan? Tijd om het even te doen! Zoals het boek lezen Digitale dementie van Manfred Spitzer. Ik heb geen aandelen in zijn uitgaven, enkel hang ik zijn gedachten aan. Een andere aanrader is iDentity van Larry D. Rosen. Hetzelfde thema: de verandering van ons gedrag door de digitale wereld die we rondom ons optrekken. Het wordt weer hoog tijd om verder te lezen in Kapellekensbaan van Louis Paul Boon.

21:11 Gepost door Bart Deleyn in persoonlijk | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kerstvakantie, vrouwen, identiteit |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.