• Voor ik het vergeet

    Zie me hier zitten schrijven, aan mijn splinternieuwe laptop, de voorlaatste dag van het jaar 2013. Straks, morgen om middernacht, kunnen we er eentje drinken op het nieuwe jaar. Eerst dit afwerken, zoals ik ook andere dingen dien af te werken, daarna het boek De kapellekensbaan van Louis Paul Boon uitlezen. Ik heb ook nog twee van de bibliotheek boeken liggen; eerstdaags zal ik me niet snel vervelen. Ik ben blij dat ik mijn oude Macintosh niet meer moet opstarten om te bloggen, vanaf vandaag kan ik dit op mijn splinternieuw machine doen. De techniek staat voor niks: een platte beurs heb ik er wel voor over.

     

    Voor de verandering is het een triestig weertje vandaag. Gelukkig zijn we gisteren naar zee geweest voor een wandeling op de dijk. Ik was wel blij dat we voor het donker thuis waren, een mens wordt een jaartje ouder ik zal het niet ontkennen. Na het eten nog wat op mijn oude laptop zitten chatten met een vriendelijke dame uit de Brugse regio. Zo was het weekend voorbij zonder dat ik veel uitgespookt heb, de boog kan ook niet altijd gespannen staan.

     

    Opeens schiet het mij te binnen dat ik mijn vorderingen van het afstudeerproject aan de kunstacademie van Oostende nog moet noteren. Het liefst werkte ik nog wat verder ook. Ik zit een beetje in de knoei met een stukje software die niet hetzelfde is op mijn nieuwe laptop. Ondertussen is er een nieuwe versie van het besturingsprogramma uitgekomen die de kinect ondersteund. Een dezer dagen toch eens kijken of informeren of de bugs al uit de nieuwe versie gehaald zijn. Dan kan ik voortdoen op mijn Mac laptop in plaats van de oude getrouwe Windows laptop. We zien nog wel, nog een half jaar de tijd.

  • Natte kerst en andere

    Een kwartier verspild door een weerbarstige iTunesserver. Aanvankelijk wou ik Bluesmuziek opleggen bij dit schrijven. Zo zou ik nog eens de eerste cd die ik ooit gekocht heb kunnen beluisteren. Dat was eentje van tijdens een studiereis naar Londen met het Sint Lucas, meer bepaald The First Time I Met the Blues van oldie Eric Clapton. Die cd stond verkeerdelijk gecatalogiseerd als Rock; dit aangepast naar Blues en toen had ik een probleem. Ondertussen staat alles zoals het hoort en luister ik nu naar Dance, een vleugje Underworld.

     

    Ben ik blij dat ik alle cadeaus reeds gekocht heb. Als je zo hoort dat het elektronisch betalingsverkeer stilgelegen heeft. Ik mag er niet aan denken. Je probeert te tanken, of een groot geschenk te kopen en daar sta je dan. Geen mogelijkheid om tot aankoop over te gaan wegens verstoorde communicatie bij het betalen. Ik loop toch niet rond met honderden euro’s in mijn portefeuille, of ik moet al van de bank gekomen zijn. Een wereld zonder cash geld is nog niet voor morgen (en gelukkig maar).

     

    Even gekeken op de site Zita om te zien welke programma’s er op de televisie zijn. Niks bijzonders; ik kan nog wat verder schrijven. Morgenavond zijn we al kerstavond: wat smullen thuis en op het gemak voor de buis zitten. Met kerstdag zijn we bij mijn broer uitgenodigd. Dat zal een gezellig familiaal gebeuren zijn met geschenken, hapjes enzovoort. Ik zie er al naar uit om mijn nichtjes te zien, het is alweer een poos geleden dat we nog onder elkaar waren. Ik dacht van rond Sinterklaas. Voor ik het vergeet: prettige feestdagen allemaal!!!

  • Laatste werkdagen van het jaar

    Ja ja, Microsoft kan er wat van. Eerst een besturingssysteem uitbrengen dat maar niet marcheert en waar alle gebruikers ontevreden over zijn, ik heb het op windows 8 en daarna een update uitbrengen van om en bij de 3 Gb die maar langs geen kanten wil installeren. Uiteindelijk toch dé oplossing gevonden: clean startup en daarna de update doorvoeren. Na bijna twee uur was alles in kannen en kruiken. Dikke duim voor mezelf, strafpunt voor Microsoft.

     

    Ik begin me toch serieus vragen te stellen bij hun beleid; straks missen ze de aansluiting met de volgende revolutie. Er komen telkens nieuwe toestellen uit: kleiner en krachtiger zoals Smartphones en tablets maar of Windows daarvoor nog dient is maar de vraag. Mij lijkt het alsof ze op de zaken achterop hinken. Terwijl andere bedrijven innoveren denkt Microsoft op zijn lauweren te kunnen rusten. Dat is mijn mening en die kan weleens fout zijn maar als ik de laatste tendensen bekijk zie ik toch veranderingen in computerland.

     

    Soit genoeg over computers; nog twee dagen en half en het zit erop voor dit kalenderjaar. Dan is het tijd voor andere dingen: lezen, schrijven, feesten, shoppen, misschien wel een uitstapje of misschien ook niet. Twee weken vakantie zullen zo om zijn. Wat tijd om de batterijen weer op te laden. Gelukkig langen de dagen binnenkort weer want ik ben niet zo aan die korte koude dagen zonder al te veel zon. Voor je het weet heb je de blues. Niks mis mee maar het mag niet te lang duren.

  • Dat we doorgaan

    Eerst even een ander muziekgenre opleggen; klassieke muziek laat me niet toe vlot te schrijven. Alternatieve muziek dan maar? Dat lijkt me een beter idee. Gisteren heb ik nog wat zitten schrijven aan een kortverhaal, thema vrouwen. Het ging me moeizaam; ik diende de woorden uit mijn hoofd te persen. Zo zat ik met mijn gedachten overal en nergens: gevangen tussen een verleden, een heden en een onbekende toekomst. De nabije toekomst is wel bekend: enkele feestjes, kerstmis, oudejaar en nieuwjaar.

     

    Vroeger, als kind, waren dat hoogdagen. Nu — dat ik niet meer zo een klein kind ben — zijn dat toch maar dagen als een ander. De vroegere jaren komen niet terug en wie weet zijn er nog mooie jaren in het verschiet? Het einde van het kalenderjaar is een periode om te overschouwen; even stil te staan en over de schouder te kijken hoe het jaar verlopen is. Er is hiervoor nog even tijd, het gaat al snel genoeg zo, tijd om even te bezinnen vind ik wel in de Kerstvakantie.

     

    Sorry, ik was even afgeleid, dat internet toch! Altijd maar mail checken,  surfen, facebook bezoeken en diets meer. We zijn daarvoor niet geschapen. Net zo min voor computers, netwerken en andere digitale stuff. We worden er zo tam van; nog niet bij stilgestaan? Tijd om het even te doen! Zoals het boek lezen Digitale dementie van Manfred Spitzer. Ik heb geen aandelen in zijn uitgaven, enkel hang ik zijn gedachten aan. Een andere aanrader is iDentity van Larry D. Rosen. Hetzelfde thema: de verandering van ons gedrag door de digitale wereld die we rondom ons optrekken. Het wordt weer hoog tijd om verder te lezen in Kapellekensbaan van Louis Paul Boon.

  • Fantastisch idee

    Afgelopen weekend zat ik te lezen in C’t, een magazine rond computers en techniek. In een artikel hadden ze het over een tweede leven voor je oude smartphone. Bijna dadelijk ging mijn fantasie aan de slag: over het opzetten van een handel in dergelijke gerecycleerde toestellen… Daarop vroeg ik me af wat is nu het verschil tussen fantasie en een goed idee?

     

    Het eerste heb ik in overvloed, het tweede komt minder vaak voor. Dan denk ik dat mijn fantasie goede ideeën opbrengt maar niks is minder waar. Het blijken flauwe ideeën die in de praktijk niet deugen of niet te realiseren vallen. Of misschien wel te realiseren maar niks opbrengen. Daarom blijf ik zitten wachten op een fantastisch idee; misschien komt dat wel eens op een onbevangen moment als ik slaap. Indien het zover is zal ik het nog wel weten te vertellen.

     

    Dromen is nog zoiets vreemds: sommige nachten droom je drie, vier keer en kan je je het herinneren. Andere keren weet je ’s ochtends gewoon niks meer. Ik zou al moeten gaan spieken om te zien wat ik vorige nacht gedroomd heb. Het was iets met computers, hoe zou dat komen? Voor het plezier noteer ik mijn dromen, dat is leuk om later te herlezen of als inspiratiebron bij het schrijven. Boven alles voel ik me een schrijver; alleen is het er nog niet écht uitgekomen maar we werken eraan!