• De dagen worden langer

    Het lijkt wel een contradictie in terminis: de dagen worden langer en ik heb alsmaar minder tijd. Neem nu afgelopen weekend: niks wezenlijks uitgespookt. Zaterdagavond op mijn nichtjes gepast en terwijl zij lagen te slapen naar The Sixth Sense gekeken, geen slechte film maar wel slecht geslapen die nacht. Het één had niks met het ander te maken, gewoon wakker geworden half één en na vier uur pas weer écht de slaap kunnen vatten. 

     

    Zondag ontbeten en dan naar huis gereden. Na het middageten mijn nachtrust van de avond voordien ingehaald. Daarna een wandeling gemaakt. Terug thuis me rustig in een hoekje gezet met een boekje: de biografie van Steve Jobs; jongens wat een kanjer van een boek gelukkig leest het als een trein. Ik kan me nauwelijks bedwingen om verderop in het boek te bladeren om hier en daar een fragment te lezen.

     

    Volgend jaar neem ik een sabbat jaar. Eens een jaar geen kunstacademie en een eigen project opstarten. Ik wil een Graphic Novell gaan maken, het hoe en wat moet ik nog verder onderzoeken. Al heb ik wel al enkele ideeën waar het naartoe moet. Een jaartje voorbereiden en daarna vrije grafiek gaan volgen in de kunstacademie om daar alles uit te werken. Als dat geen mooie vooruitzichten zijn dan weet ik het ook niet meer.

  • Vandaag is het maandag

    Eens zien of ik een bericht kan schrijven in een half uur, even wat rockmuziek opgelegd, om in de stemming te komen. Straks is het Waes versus Wouters en dat wil ik niet missen, dus doordoen is de boodschap. Vandaag was een gevulde dag: deze morgen was weer zo voorbij en vanmiddag meer dan een half uur aan de telefoon gehangen voordat ik iemand van Belgacom aan de lijn kreeg voor een vraag rond een factuur. Hopelijk is het niet heel de week van dat.

     

    Afgelopen weekend was er zaterdag opendeurdag in de kunstacademie en ’s avonds een drink met de vrienden gehouden. Eén maat vertrekt naar New Zeeland voor een zevental weken; ik zou het niet zien zitten om zo alleen te vertrekken. Ik ben alleen dus ik vertrek niet. Gisterenavond wat zitten chatten en ook nog wat op Skype gezeten, dat was een hele poos geleden, ik vond het wel leuk. Wat praten met een paar jaar oudere vrouw; dat kan eens gezellig zijn.

     

    Vanavond wou ik iets afdrukken vanaf de pc laptop. De printer stond offline en telkens ik de computer herstart kwamen er printjes uit. Best een vervelend voorval, vooral als er iemand op de prints zit te wachten. Na drie herstarts waren de afdrukken klaar. Daarna de printer opnieuw geïnstalleerd; wat haat ik soms windows: zo zonder reden, niet willen functioneren… ik baal ervan. Met MacOs heb ik dat niet voor, hoe zou dat komen?

  • Alles is zo rustig…

    Wat popmuziek opgelegd om in de sfeer te komen om te schrijven. Niet dat het veel helpt; ik weet niet direct waarover te bloggen. Laat ik het even niet over computers, schoolwerk en aanverwanten hebben. Het kan mij ook weleens teveel worden, zeker als de zaken niet mee willen. Alles lijkt me zo rustig voor het moment, net stilte voor de storm. Gisteren lukte me het om wat notities te nemen van de afgelopen weken. De tijd gaat toch snel vooruit.

     

    Zo is het volgende zaterdag alweer opendeurdag in de kunstacademie van Oostende. Dat betekent dat het einde van het schooljaar met rasse schreden nadert, net als de jury. Ik wil nog allerlei met de Kinect uitproberen. Het zal kiezen worden wat ik nog kan realiseren in dit korte tijdbestek, want er komen telkens andere vragen tussen en dat maakt het niet altijd makkelijk. Als ik dan eens wat tijd heb, doe ik andere dingen en kan me niet op mijn project concentreren.

     

    Ik zucht en haal eens diep adem. Straks nog wat lezen in Cybergevaar of misschien eens de catalogus van de tentoonstelling in Geel, Middle Gate ter hand nemen. Waanzin en kunst, twee zaken die me nauw aan het hart liggen. Iedereen heeft wel een beetje waanzin in zijn of haar hoofd, alleen bij de ene manifesteert het zich en de anderen kunnen het goed verbergen. Ik laat in het midden tot welke groep ik mezelf reken. Het blijft zo rustig…

  • De ontheemden

    Afgelopen zaterdagmorgen las ik in de krant een artikel over de Frans Libanese schrijver Amin Maalouf. Het ging over het boek “De ontheemden”. Een verhaal dat zich in het Midden-oosten afspeelt. Het gaat ondermeer over de ondergang van de Levantijnse beschaving, de verschillende godsdiensten, je land ontvluchten voor een oorlog enzovoort.

     

    Zondagmorgen was ik wat aan het lezen in het boek Cybergevaar  van de BelgEddy Willems. Alras gingen mijn gedachten de andere kant op. Het is geen wet van Meden en Perzen maar dadelijk zocht ik één en ander op over Eddy Willems enerzijds en de Levantijnse beschaving anderzijds. Veel wijzer werd ik niet: zo vond ik een blog van een Nederlandse moslima en enkele websites rond computerbeveiliging waar niet zoveel op te vinden was.

     

    Tussendoor heb ik ook zitten kijken voor een externe harddisk als opslag voor mijn MacBook (om Time Machine en voor extra opslag te gebruiken). Misschien koop ik een LaCie rugged externe drive van 1 TB, ik zal er nog even een nachtje over slapen. Straks nog wat televisie zien en daarna vroeg onder de veren want het belooft een drukke week te worden.