• Waar waren we gebleven?

    Soms heb je van die dagen dat de tijd door je vingers glijdt en je je afvraagt waar het naartoe moet? Na een weekend heb ik het altijd wel wat moeilijk om de werkweek aan te vangen. Vandaag was niet anders, gelukkig is het weer een korte werkweek. Op een drafje gaan we naar het eind van het schooljaar. Ik maal er niet om, het lijkt of mijn gedachten niet klaar raken met bepaalde zaken of misschien wil ik gewoon teveel doen, dat zou ook kunnen.

     

    Ik zal de boeken van de bibliotheek mogen verlengen, het lukt me niet om die op tijd uit te lezen. Het lijkt wel of ik weer eens in kringetjes redeneer of bezig ben. Ik haal allerlei boeken uit de kast en loop vast op gedachten van tien jaar of langer geleden. Soms wilt een mens meer dan dat hij (aan)kan. Zo ben ik nog altijd niet klaar met het boek Story Telling van Ina Vandewijer en wil ik andere boeken lezen, net alsof ik niet kan kiezen. 

     

    Het zal wel eigen zijn aan deze turbulente tijden: zoveel mogelijkheden zo weinig tijd om alles te realiseren. Het gaat om keuzes maken, doelstellingen opstellen en deze proberen te realiseren. Daarom is het wel goed dat ik naar de kunstacademie ga, dan komt er tenminste nog iets van in huis. Niks uitstellen of laten lopen. Nee, plannen, realiseren en uitvoeren is daar de boodschap. Toch wil ik volgend jaar een sabbatjaar nemen om alles te laten bezinken.

  • Vijgen na Pasen

    Een foldertje maken hier, een computer herstellen daar, zo werd het opeens vrijdagmorgen. Hoog tijd voor een nieuwe post. Ik denk min of meer alles onder controle te hebben: werk, hobby, emotionele huishouding, … De dagen vliegen voorbij en het einde van april komt eraan, dan is het tijd voor een klein feestje. Gelukkig hebben we één mei om uit te blazen en zo gaan we stilaan naar het einde van het schooljaar. Het worden nog spannende dagen.

     

    Ik heb tijd nodig om de boeken van de bibliotheek te lezen, misschien vind ik deze middag nog een gaatje. Gelukkig was ik zo slim om maar een drietal boeken te ontlenen, al had ik twee weken vakantie, van veel lezen was er geen sprake. Enkel heb ik in de MetaMaus zitten lezen in het kader van mijn eigen volgend project, het maken van een Graphic Novel (zie ook de vorige post).

     

    Tijd om door te doen: om boodschappen, kamers poetsen en wie weet nog wat lezen. De dag zal zo weer om zijn en dan vanavond kijken naar The Voice. Het is geestig als de dagen goed gevuld zijn, zo is er minder tijd om te piekeren en zwaarmoedige gedachten te hebben. Ik zal er hier maar een eind aan maken, het zijn toch maar vijgen na Pasen …

  • Speurwerk

    Het is weer zover, ik heb wat vrije tijd en een stapel boeken die liggen wachten om gelezen te worden. Zo ben ik afgelopen woensdag naar de bibliotheek van Oostende geweest, meer boeken om te lezen dan tijd om dat te doen, dus heb ik wijselijk maar een drietal boeken ontleend. Gisterenavond ben ik dan beginnen lezen in Meta Maus, het boek over het maken van de Graphic Novel Maus, een bekend stripverhaal over de Holocaust.

     

    Daarnaast heb ik nog twee andere boeken meegebracht: Michaël Borremans Automat, dit boekje heb ik meegebracht voor de tekeningen van Borremans, die ik toch zo fantastisch vind en Ranne Hovius De eenzaamheid van de waanzin. Elke gek heeft wel een verhaal te vertellen; ik vorm op deze regel geen uitzondering. Het is namelijk de bedoeling om de draad, een idee van eind de jaren negentig, weer op te nemen en zelf een Graphic Novel te maken.

     

    Vandaar de reden van mijn speurwerk: ik zoek een manier om ’mijn verhaal’ te vertellen in tekst en beeld. Hoe het verhaal en de tekeningen eruit moeten gaan zien is me ook nog een groot vraagteken. Ik denk aan de fantastische miniaturen uit de Middeleeuwen, als uitgangspunt. Een stripverhaal tekenen zoals Enki Bilal of Tardi lijkt me te hoog gegrepen, ik neig te streven naar een tussenvorm: een eigen verhaal met een eigen vorm.

  • Als drie honden vechten

    Sfeerbeeld: ik zit achter mijn laptop, die op de Standaard ligt van twee weken geleden, te schrijven. Een deuntje op de geluidsinstallatie. Ik mijmer over afgelopen zaterdag en muziek. Ik wist niet dat de cd-hoes van dEUS Vantage Point een tekening van Borremans was; tot ik in het Bozar de tekening zag hangen — met de kunstacademie bezochten we Wiels en Bozar. Ik ben vooral gecharmeerd door de tekeningen van Michaël.

     

    Zondag gezien hoe drie Belgen streden om ’s lands mooiste, De Ronde van Vlaanderen, en waar een Zwitser met de hoofdprijs ging lopen. Jeugdig enthousiasme tegenover ervaring? Onstuimigheid die het af moet leggen tegen geduld, volharding en timing. Niet dat ik het Fabian niet gun maar een beetje chauvinisme kan geen kwaad. Ik zie al uit naar Paris-Roubaix, ik ben benieuwd of Tom Boonen er dan voor honderd procent zal staan.

     

    Gisterenavond naar De helaasheid der dingen gekeken. Best wel een aardige verfilming, al moet ik toegeven dat ik het boek van Dimitri Verhulst nog niet gelezen heb. Woensdag wil ik naar de bibliotheek gaan, er liggen nog enkele boeken te wachten om te lezen en nu het Paasvakantie is heb ik wel een beetje tijd. Ook al liggen er nog enkele werkjes te wachten… dag per dag, we zien wel.