• Verhaaltjes verzinnen

    Ik weet niet wat het is maar de dagen glijden door mijn vingers als ware het zandkorrels. Afgelopen week niet zoveel uitgestoken; me teruggetrokken in mijn werkkamer. Zaterdagnamiddag heb ik de draagbare radio van mijn plechtige communie uit elkaar gevezen, terwijl ik het ene herstelde maakte ik het andere stuk. Uiteindelijk is alles toch nog in orde gekomen. Nu nog kijken voor een nieuwe versterker voor op mijn slaapkamer en we zijn weer helemaal bij de les.

    Gisteren is de Sint gekomen voor de nichtjes. Wat had die veel lekkers mee; en een paar leesboeken. Het was een gezellige dag met zijn allen. Na een aperitiefje en hapjes, een lekkere maaltijd genuttigd met bijhorende wijn. ‘s Avonds op het gemak nog een Brugs Zotje gedronken en wat naar de televisie gekeken; ik voelde me geërgerd door Geert Hoste. Ik kan er niet mee lachen, maar dat kan ook aan mij liggen.

    Daarnet heb ik mijn deelname aan twee schrijfwedstrijden doorgestuurd. Nu wat geduld oefenen en dan weet ik of ik in de prijzen val. Juist oppassen dat ik me hierbij geen pijn doe. Van vallen gesproken, mijn rechter pols is nog niet de oude, het is al bijna drie weken geleden dat ik gevallen ben. Als jullie dit niet geloven verzin ik wel een ander verhaaltje; dat zal voor volgende week zijn.

  • Tegenstellingen

    In plaats van te lezen of te tekenen zat ik een zondagmiddag, begin november, aan mijn bureau te staren naar een lege witte pagina op een computerscherm. Aanvankelijk had ik een mindmap gemaakt om een verhaal te schrijven over gedachten versus emoties, maar zoals de laatste dagen wil ik wel maar komt het niet. De inspiratie lijkt op vakantie. Dus heb ik andere dingen gedaan, anders bleef ik maar staren. Ik vraag me vaak af hoe het komt dat de ene dag alles als vanzelf gaat en de andere dag niks lijkt te lukken. Dan lijkt het of de dag een eeuwigheid duurt en heb je het gevoel dat je niks gepresteerd hebt.

    Ook ik ontkom niet aan de innerlijke tegenstellingen van willen en doen; van niet kunnen en wachten op betere tijden. Aanvankelijk zou het schrijven van die zondag een kortverhaal worden voor een schrijfwedstrijd: De mens in beeld met als thema tegenstellingen. Omdat schrijven wat in je opkomt niet altijd een goed verhaal oplevert, heb ik de tekst gelaten voor wat ze was. Gelukkig had ik vrijdag laatst wat meer inspiratie. Het lukt me zowaar om een pagina tekst neer te pennen; nadien had ik wel pijn aan de pols.

    Straks nog wat verder schaven aan het kortverhaal; nog enkele zinnetjes bij verzinnen en als het me goed lijkt mailen naar Wassily’s Frisbee. Er moet nog een sterk slot verzonnen worden; een twist die het verhaal een draai geeft. Al doende leer je en hetzelfde geldt met fouten: wie geen fouten maakt leert niks bij. Ik maak me geen illusies dat het verhaal gepubliceerd zal worden. We zien wel, ik beschouw het als een vingeroefening.

  • Vrede op aarde

    Op de vooravond van elf november zit ik te lezen in de MetaMaus van Art Spiegelman. Het verhaal achter de totstandkoming van de wereldbekende Maus. Ze staan broederlijk naast elkaar op het boekrek. Ik doe aan opzoekingswerk voor een eigen project: het maken van een striproman. Een goed verhaal is opgebouwd rond een conflict, wat in wezen van alles kan zijn. In de Maus is dit het familieverhaal van de Spiegelmans, en in uitbreiding het verhaal van alle Joden, in WO II. De uitwerking is een striproman.

     

    Ik had net zogoed kunnen zitten lezen in Gavrilo Princip, de man die WO I ontkende, eveneens een striproman. Dat paste misschien beter in het tijdskader; het herdenken van ‘De grote oorlog’. Momenteel zit ik ‘gevangen’ in WO II zo heb ik drie verschillende media over die oorlog liggen: een roman, een striproman en een DVD-reeks. Ik vraag me af wat me het meest treft; welk medium me het best kan beroeren. Ik gok op het boek als meest treffend, gevolgd door de striproman. De film is me wellicht te expliciet. Al moet ik toegeven dat Saving Private Ryan een verpletterend indruk naliet, net als Shindler’s List.

     

    Desondanks de leuze: ‘Nooit meer oorlog’ op de IJzertoren, zijn er nog nooit zoveel conflicthaarden geweest op deze aarde. Het Middenoosten, Oekraïne, Afrika, Midden-Amerika, … het is gewoonweg teveel om op te noemen. Dat om redenen van geloof, macht, uitbuiting, grondstoffen, water, … we zijn nog veraf van een vredige wereldbol.

  • Novemberregen

    Na een weekje vakantie doet het wel even raar om weer naar school te gaan. Alhoewel het werken snel went en voordat je het weet ben je alweer thuis en zit je achter je laptop een bericht te schrijven voor je weblog. Niet veel nieuws te melden. Zo ben ik deze vakantie bezig geweest met computeren en heb ik een handje geholpen thuis (de open haard helpen uitbreken). Op 1 november waren er de normale plichtplegingen op Allerheiligen; dat is kerkhof- en familiebezoek. Zondagmiddag heb ik een wandeling gemaakt en kwam ik bekenden tegen.

     

    Afgelopen weekend heb ik ook tekstdocumenten van cdrom, zipdrive en diskette op mijn netwerkschijf gezet. Best wel grappig dat technologie van eind de jaren negentig eind 2014 voorbij gestreefd is. Gelukkig werkt mijn eerste PowerMac nog goed; daarmee kan ik eerstgenoemde media nog lezen. Zo kom je al verloren gewaande dingen opnieuw tegen. Een aantal teksten zijn omgezet via de scanner en een ocr-programma tot leesbare documenten op de computer. De vraag is wat doe je ermee?

     

    Daarnet heb ik nog enkele artikels uit verschillende tijdschriften van EOS, ook van eind de jaren negentig, opgeruimd. Het probleem is dat ik in teveel zaken geïnteresseerd ben, ik verzamel kranten- en tijdschriftknipsels over van alles en nog wat. Dan heb je geen andere keuze dan artikels per onderwerp te ordenen, hoe kan je anders wat terugvinden? Af en toe gebeurt het dat je artikels ergens stopt waar ze niet horen. Zo kan je bezig blijven met ordenen en schikken.