• Januari loopt op zijn laatst

    Gisteren vond ik noch de tijd noch de zin om een woordje te plaatsen, daarom dat ik het vandaag doe. De dagen glijden voorbij, soms letterlijk als het geijzeld is. Gelukkig heb ik daar nog geen last van — tot hiertoe. Zolang februari nog niet voorbij is, is de kans op gladheid bestaand. Vrijdag laatst ben ik nog eens gaan zwemmen. Het was van oktober geleden… Na mijn fietsongevalletje was het er niet meer van gekomen.

    Eigenlijk heb ik geen groot nieuws te vertellen, alles gaat zijn gangetje en ik doe rustig verder waarmee ik bezig ben: wat aan computers en websites prutsen en zo draait de wereld verder zonder dat ik er erg in heb. Soms denk ik dat ik mijn zaakjes op orde heb, dan krijg je ineens bericht dat dit niet werkt of dat kapot is en zo blijft een mens gelukkig bezig.

    Ik zie er naar uit dat de dagen langer worden: om zo zonder fietslichten naar het werk te kunnen rijden, daar zit ik op te wachten. ’s Avonds lukt het al om voor het donker thuis te raken, dat geeft hoop! Op naar de lente zou ik zo zeggen, fluitende vogeltjes, vrolijke meiden en een stralend zonnetje meer moet dat niet zijn. Zo heb ik iets om naar uit te kijken.

  • De wereld draait door

    De winter is in het land. Wat wateroverlast hier, ginder en in Afrika. Het gaat goed hoor met onze planeet… Soms vraag ik me af hoe het zal zijn zonder de mens op de aarde. Minder explosief? Vredelievender? Een mens kan zichzelf toch kwellen met vragen waar hij nimmer het antwoord op zal weten en toch blijft de wereld draaien — met of zonder mens.

    De laatste dagen droom ik veel en ik weet me te herinneren wat. Of dat een goed of slecht teken is? Ik zou het niet weten; omdraaien en verder slapen is de boodschap. ’s Morgens voel ik me soms niet helemaal fit, dat komt ervan als je des nachts ligt te woelen en draaien. Misschien lig ik ook nog te snurken, dat zou helemaal de max zijn.

    Straks nog wat televisie kijken. Het zal een avondje TV1 worden met ja Jan en Koppen. Daarna verkies ik de warmte van mijn bed om de nacht in door te brengen. Morgen is het weer een nieuwe dag met nieuwe ervaringen, mensen en ontmoetingen. Wees voorbereid voor de dag van morgen, slaap allemaal lekker deze nacht!

  • Vijf na twaalf

    Een mens zou haast niet meer weten waar het in deze wereld om gaat: neem nu de gebeurtenissen van afgelopen week in Parijs. Twee mannen liquideren vier, vijf mensen in een uitgeverij. Een man doodt een agente en een paar dagen later bestormt hij een Joodse winkel. Een nuchtere vaststelling: hier klopt iets niet, maar wat is dat iets?

    Ik kan er met mijn verstand niet bij dat mensen elkaar zulke dingen aandoen. Het kan ook aan mij liggen, de vermogens van ons brein zijn nu eenmaal beperkt. Ik ga hier geen analyses afsteken of mijn mening ventileren. Het is en blijft een moeilijk gegeven en wie of wat mag je nog geloven? De media zeggen zus en zo, maar je merkt zelf dat de samenleving verandert.

    Een klein deel van de mensheid bezit alles en de rest heeft niks: geen eten, geen dak boven hun hoofd, geen treffelijke kledij. Dat er in zulke omstandigheden rare dingen gebeuren is ergens normaal denk ik dan, maar dat de dingen gebeuren in naam van deze of gene God neen daarvoor is mijn bevattingsvermogen te klein. We staan nog ver af van de multiculturele samenleving!

  • Fris en monter

    Ik heb net een paar weekjes verlof achter de rug. Dat gaat veel te snel voorbij; ik heb niet bijster veel gedaan: een beetje boodschappen doen, wat lezen en af en toe achter de laptop gezeten en voor je het weet is het weer werken geblazen. Ik ben de feestdagen goed doorgekomen, kerst bij mijn broer en eindejaar héél rustig thuis: een hapje gegeten en een flesje wijn genuttigd.

    Afgelopen weekend met de vrienden naar de kerstmarkt in Oostende geweest. Het deed deugd om nog eens samen op stap te gaan. Van het Wapenplein zijn we richting de Zeegeuze geweest. Terug thuis nog wat genuttigd in het plaatselijke café en daarna afscheid genomen en met de fiets weer naar huis. Het was een treffelijk uur toen ik mijn bed indook.

    Zo stond ik deze morgen fris en monter op om de werkweek aan te vatten, al moet ik zeggen dat het eerder fris was dan monter. Dat zal wel aan het weer gelegen hebben. Hoewel het niet vroor was het toch behoorlijk koud, straks zet ik me voor het haardvuur want in mijn ‘bureau’ is het niet te warm. Al speelt er een vleugje R&B en doe ik een poging een hartverwarmende tekst te schrijven.