• Woordeloze brij

    In mijn hoofd is het weer chaos troef. Er heerst als het ware een storm van gedachten in mijn hersenen. Vraag: houdt het ooit op? Dan heb ik van die momenten dat ik niet weet wat (eerst) gedaan, verlamd door de verschillende mogelijkheden. Daarnet nog wat artikels uit de Sabato opgeborgen, die gingen over kunst, architectuur, dans, reizen, film, design. Kortom ik ben gewoon in teveel geïnteresseerd.

    Kunst, architectuur en design waren de domeinen waar ik als tiener belangstelling voor had. Mede door VOX, het tijdschrift van het Belgisch leger, maakte ik tijdens de lagere school tekeningen van soldaten, tanks en oorlog. In het derde jaar van het secundair was ik verslingerd aan Antoni Gaudi, de Catalaanse architect, en wou ik architectuur gaan studeren na de middelbare school.

    Door toedoen van een kennis en leider uit de Chiro ben ik naar de eindejaar tentoonstelling van het Sint-Lucas te Gent beginnen gaan. In plaatst van architectuur werd het zo grafische vormgeving aan de betreffende school. Ik had weinig zin meer in exacte vakken als wiskunde en bouwfysica, daarom heb ik voor een toegepaste kunstrichting gekozen. In die periode ben ik ook met computers beginnen werken… van het één kwam het andere.

  • Theta staat

    Aanvankelijk had ik ‘tussenslaap’ in gedachten als titel voor dit bericht, maar aangezien dit geen bestaand woord is, heb ik na wat opzoeken op het internet een andere bedacht. De theta staat is een toestand tussen slapen en waken in. Misschien ken je het wel, dat je insluimert en weer wakker schiet door een beweging van de ledematen of schrikt van een zelfgemaakt geluid.

    Na een weekend met een geslaagd communiefeest, waar ik enkele mooie foto’s gemaakt heb, en een dansspektakel kan het gebeuren dat je in zo een staat verzeild raakt. Weinig slaap en laat op zijn; het zijn de ideale omstandigheden om te gaan zweven. Een mens is veel te snel gewoon aan die verlengde weekends dat het afkicken is op de eerste werkdag erna.

    Niet getreurd nog vier nachtjes slapen en het volgende lang weekend biedt zich aan. Als het weer wat meezit onderneem ik vrijdag een poging om te gaan zwemmen, het is weer te lang geleden dat ik in het zwembad geraakt ben. Verder staat de tentoonstelling Reis in de Venetiaanse gaanderijen op het programma en wellicht ook de visserijfeesten in Nieuwpoort.

  • Mag het iets meer zijn?

    Vorige week kreeg ik het in mijn hoofd om te kijken voor een lichtsterke portretlens voor mijn Nikon fototoestel. Algauw kwam ik uit bij de Art-lenzen van Sigma. Aanvankelijk zou ik een 35 mm F1.4 kopen, dan, na wat opzoeken, bleek ik uit te komen bij een 18-35 mm F1.8. De geest maakt soms rare sprongen. Na een paar nachtjes dromen uiteindelijk tot de aankoop overgegaan.

    Het is niet moeilijk, internet is gemakkelijk, te gemakkelijk zelfs. Na vijf minuten was mijn bankrekening een paar honderd euro’s lichter en ik een bestelling rijker. Zaterdag half vijf besteld en zondagmorgen omstreeks elf uur door de post geleverd. Wat zou een mens nog meer wensen? Onze vierentwintiguurseconomie — wat een woord zeg — heeft het nog nooit zo makkelijk gemaakt om onze aankoopdrang te vervullen.

    Zo heb ik zondag een paar testopnames gemaakt en ik moet zeggen de foto’s zijn om vingers en duimen bij af te likken. Wat kan een mens toch met ‘iets kleins’ gelukkig zijn. Hopelijk is het volgende zaterdag mooi weer, dan doet mijn nicht haar plechtige communie, en zet ik zwaar in op het fotograferen met de nieuwe Sigma lens. Mijn fototoestel is geladen met twee blanco SD-kaartjes en een (bijna) volle batterij; klaar voor het zware fotowerk.

  • Paranoid

    Op een dag ben je bezig op je MacBook met een kortfilm aan het maken en je iPod is muziek aan het spelen, je koos het genre alternative. Opeens hoor je het liedje waar je zolang op zoek naar was: Are You A Junkie van Zornik. Zo zie je maar dat als je iets zoekt, je het vaak niet vindt en op een onbewaakt moment het toch naar boven komt. Ik heb dat wel vaker voor.

    Ondertussen is het kortfilmpje klaar en ik ben van plan om het eens te tonen aan de docenten van het atelier Interactieve Media in de kunstacademie van Oostende. Tevens heb ik het op Vimeo gezet; het is een morph van een letter A naar een grafisch uitgewerkte tekening gemaakt ergens in 1998. Het idee spookte reeds lang in mijn hoofd. Ik heb het eindelijk afgewerkt.

    Ook dat heb ik vaak, dat ik rondloop met ideeën en gedachten die maar niet uitgewerkt raken. Als ik dan ergens een gaatje vind dan doe ik het wel, al kan er enkele jaren tijd overgaan eer het zover is. Dat is voorlopig geen probleem, ik heb nog heel wat jaren voor mij om te experimenteren met kortfilms, animatie, stopmotion, 3D, enzovoort.