• Onbesproken

    Ik ben wat afgeleid, er spoken weer allerhande dingen in dat arme hoofdje van mij. Teveel om op te noemen. Gelukkig hebben we volgende week een weekje tijd om de dingen op een rijtje te zetten. Misschien komt het ervan om uitgestelde zaken uit te voeren. Laat ik niet teveel plannen en de tijd nemen die komt, want onbesproken wensen zijn de mooiste! Is het niet?!

    Een zot kan meer vragen stellen dan dat een wijze man antwoorden kan. Even twijfelde ik tot welke categorie ik behoor; laat ik een keuze maken en me aansluiten bij de zotten. Zij die onbesproken wensen proberen te realiseren, die de blik van een kind behouden hebben en ga zo maar nog even door. Gelukkig doet zot zijn geen pijn, het jeukt alleen wat.

    Daarnet even gekeken of er wat op de televisie is vanavond, je raadt het of niet maar er is alweer geen bal op de tv (zelfs geen film met Doris Dé). Tijd zat om nog wat te schrijven. Dagelijks vijfhonderd woorden dat red ik niet want ik ben geen fulltime schrijver maar wat niet is kan ooit nog komen en zo houden ze de zotten bezig tot het jaar weer om is…

  • Windows 10

    Ik zal me er ook maar eens aan wagen aan de Windows 10. Ik zal die installeren op een Toshiba laptop uit 2007; erg kwaad kan dat niet. Ik heb het toestel vroeger al van een SSD voorzien om wat aan snelheid te winnen. Eens kijken of een afgedankte laptop met slechts 2GB Ram het nieuwe besturingssysteem van de Microsoft stal nog behoorlijk kan draaien. Aanvankelijk stond er Windows Vista op, daarna heb ik er Windows 7 op gezet en nu ineens Windows 10.

    Het afgelopen weekend heb ik wat zitten schrijven en opzoeken op internet. Ik heb zin om geld uit te geven; ik heb een aantal spullen in gedachte om aan te kopen. Al denk ik dat de aankopen pas voor januari zal zijn, kwestie dat ik niks overhaast aanschaf waar ik later spijt van krijg. Ik ken mezelf van die impuls aankopen waar geen mens iets aan heeft, dat kan ik missen als kiespijn!

    Het grootste probleem is dat ik stilaan plaatsgebrek begin te krijgen om alles nog op een overzichtelijk manier te plaatsen. Ik kan namelijk zo moeilijk afstand nemen van oude spullen. Ik blijf verzamelen en een huis wordt weleens te klein op den duur. Ik moet eens afspreken met mijn broer om oude boeken of weg te maken of om die te verhuizen naar zijn huis. Kwestie van vooruitziend te zijn, boeken blijf ik kopen net als computerspullen…

  • Nada

    Ik voel me incompleet, ik kan met mijn beperkte vermogens geen muziek creëren. Ik hou zoveel van muziek maar dat beperkt zich tot passief consumeren. Zelf een sfeer oproepen en dat omzetten in een stukje muziek is niet aan mij besteed. Op canvas.be zag ik een uitzending over Daan, hoe die in een desolate streek in Spanje het ene na het andere sfeermuziekje uit zijn gitaar of keyboard toverde. Ik werd er jaloers van. Het was prachtige filmische televisie.

    Weerom blijf ik met woorden over. Ik noteer hetgeen door mijn hoofd gaat. Vreemd toch dat die gedachten zo moeilijk te vatten zijn, zowel in woord, beeld als in klank. Ik zit al enige dagen met een nummer in mijn hoofd. Internet of iTunes biedt geen uitkomst. Het was een bisnummer van Roland en band met hun tribute to Moondog.

    Afgelopen weekend was er eentje om in te kaderen: zaterdag was er een super-geslaagde teamdag van één van de scholen waar ik werk. De dag erop heb ik toch even moeten uitrusten van de geleverde inspanningen. Zo heb ik de opgenomen programma’s van op de digibox bekeken: een aflevering over Vincent van Gogh en de tweede uitzending van Bevergem, dat is te zot voor woorden!

  • Foorkramer

    Zonder dat je het weet is het weekend voorbij en weet je amper meer wat je in die dagen zoal uitgespookt hebt. Het volgende kan ik me nog herinneren: boodschappen doen en kijken om eten te maken. Even heen en weer naar Oostende naar de Standaard Boekhandel en dan toch tot de conclusie komen dat het boek over kunst toch niet dat is wat je ervan verwacht had.

    Zondag rond de middag, een mens is nog rustig aan het tafelen, kreeg ik een berichtje van mijn broer dat ze nog even zouden langskomen. Geen probleem, het weer was goed en ik had toch niks gepland die middag. Ik antwoordde dat het goed was. Zo hebben we samen gezellig een pot koffie genuttigd op het terras met een heerlijke tiramisu. Het was fijn om samen de middag door te brengen.

    Tijdens de oktobermaand is er kermis in Oostende. Het zegt me niks heel de foor. Vroeger vond ik dat matig leuk, vooral in het geboortedorp van mijn moeder, Houtem. Daar heb ik met mijn broer en neef dolle dingen uitgespookt op het schietkraam. Een glimlach verschijnt op mijn gezicht als ik eraan denk. Nee ik ben nooit écht wild geweest van al dat getoeter en gerinkel…