02-11-15

Prietpraat

Het zijn koude winterse dagen en ik heb me aan mijn laptop gezet om te surfen, schrijven en chatten. Niks kan me boeien: surfen begin ik vervelend te vinden, het schrijven wil niet vlotten en het chatten is een hoop geneuzel in een venstertje. Na de middag heb ik een kort verhaal op mijn computer ingevoerd, toen had ik het gevoel dat ik goed bezig was, hoe dingen kunnen veranderen.

Soms wil een mens een praatje maken met iemand en dan komen er geen woorden, blijft alles als een wolk in je hoofd hangen. Vaak wil een mens zwijgen of vindt hij de woorden niet die hij op dat eigenste moment zou moeten zeggen. Zo is het altijd wel wat en ondertussen kabbelen de seconden verder als was het gisteren morgen en vergeten we er nu het beste van te maken.

De clou van het leven schijnt in het heden te ‘zijn’ en al de rest moet je laten rusten. Wat geweest is kan je niet meer veranderen en wat komen moet dat zie je dan wel weer; bewust in het nu staan het is zo verdomd moeilijk. De gedachten dwalen toch zo makkelijk af naar als dan, zou of moest het nu eens zus of zo zijn. Neen het is zoals het is, niet meer of minder…

17:13 Gepost door Bart Deleyn in persoonlijk | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tijd |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.