• Dag 2015

    Bij deze neem ik plechtig afscheid van 2015, het jaar bracht me van alles wat: vriendschap, vreugde en verdriet. Leuke ontmoetingen met vrienden en vriendinnen, een optreden hier en zelfs een reisje daar. Voor elk wat wils als het ware. Nee ik heb me waarlijk niet verveeld afgelopen jaar. De gebeurtenissen in Parijs blijven in mijn geheugen gegrift.

    Vol goede voornemens en dito ingesteldheid kijk ik uit naar het komend jaar, wat dit voor mij ook in petto mag hebben. Ik zie de toekomst hoopvol tegemoet. Dag per dag komen we er wel; al is het einddoel nog onbekend en in nevels gehuld. Het lijkt meer en meer op wartaal, wat ik hier zit te verkondigen… een mens is vaak een raadsel voor zichzelf.

    Eén van de voornemens voor volgend jaar is meer lezen. Het zou toch moeten lukken om een tiental boeken in een jaar te verslinden? Hoe deed ik dat vroeger? Geen mens die het weet; dit jaar heb ik weinig gelezen en daar wil ik verandering in brengen. Eerst enkele boeken uit mijn eigen bibliotheek lezen en daarna weer naar de bibliotheek om leesvoer.

  • Koopjes en geschenken

    Vroeger, toen ik nog een kind was, keek ik uit naar de Sint, Kerstdag en oudejaar. Zo verlangde ik vurige naar die winterse dagen die geschenken brachten. Ik telde bijna de dagen af tot het telkens zover was. De tijd ging toen nog niet zo snel voorbij als nu. Met ouder te worden hebben deze dagen veel van hun glans verloren, net zoals ik de kinderlijke onschuld kwijt ben geraakt.

    Onze economisch systeem wil ons laten kopen, met de vierentwintig uren-economie is het zelfs mogelijk om, via internet, al je kooplustige gevoelens te bevredigen. Vandaag besteld, morgen geleverd. Ook ik maak me vaak schuldig aan dat soort impulsieve aankopen. Soms moet ik er ook eens de rem opzetten al die elektronische spulletjes voor de computer, het is zo verleidelijk.

    Nu even niet aan gadgets denken maar aan boeken en knipsels. Ik moet dringend eens mijn archief opkuisen, wat zal ik met al die knipsels gaan doen? Ik kan toch niet blijven documenteren, verzamelen en niks uitbrengen? Een goed voornemen voor het komende jaar; eens iets laten drukken dat van mijn hand afkomstig is, om het even wat als het maar drukwerk is!

  • Amy

    Hoe tragisch kan het leven van een jonge vrouw zijn? Als kind is Amy opgegroeid zonder haar vader, wanneer ze die het meest nodig had: een steunpunt en tegenwicht, iemand die haar in toom kon houden. Al vroeg deed ze alles wat ze ‘leuk’ vond, zo had Amy snel een appartement in Londen en kon ze leven van het maken van muziek. De media-aandacht en haar rebelse manier van leven heeft haar de das omgedaan, genekt door het succes als het ware.

    Het is tragisch en droevig dat ze niet altijd de ‘juiste’ mensen heeft tegengekomen; misschien was ze helemaal niet te redden. Sommige artiesten hebben een fysieke afwijking, kijk maar naar Selah Sue om het dichter bij huis te houden. Ja ik moet zeggen dat de film me aangegrepen heeft. Ik was er toch wel stilletjes door geworden; het vechten tegen je demonen kan enerzijds mooie teksten en liedjes opleveren maar als je het gevecht verliest is alles gaan vliegen.

  • Het gaat verbazend goed vooruit

    De Sint is nog niet helemaal uit het land verdwenen en daar is de kerst al in het verschiet. Nog iets meer dan twee weken en we herdenken de geboorte van Christus. Jammer genoeg loopt daarmee ook dit jaar op zijn laatste benen. Die winterse feesten zijn niet aan mij besteed, geef mij maar de zomer en de zon. Een drankje en een babbel met een leuke vrouw… meer moet dat niet zijn.

    Eerst de winter zien te overleven, dagje per dagje, we zien wel of er sneeuw valt dit seizoen. Dan kan ik naar mijn werk glijden, het is eens iets anders. Niet getreurd, weldra zijn de kortste dagen weer voorbij, dan kunnen we uitzien naar de komst van de lente (alsof het nog niet snel genoeg gaat zo!). Eerst nog een beetje een winterslaap houden, waarvoor dienen die korte dagen anders?

    Ik heb geen grootse plannen voor het kerstverlof, misschien kan ik eens wat boeken lenen in de bibliotheek van Oostende en wat lezen. Het is er dit jaar nog niet veel van gekomen. Zelfs het boek over hoe sneller lezen heb ik nog niet uit: Lezen, weten en niet vergeten van Mark Tighelaar met name. Misschien dat ik straks er nog een hoofdstukje uit lees. Kwestie dat het dit jaar nog uit raakt.