• Opkuisen, lezen en vergeten

    Om één of andere reden doet mijn NAS vanavond gek. Of beter nog ik laat me voor gek houden door dubbele nummers in mijn iTunes-server. Opeens zie je tweemaal dezelfde nummers van een plaat, netjes onder elkaar. Als je dan beter gaat zoeken blijkt de muziek er toch tweemaal op te staan. Zo raakt de schijf natuurlijk snel vol! Het heeft te maken met het rippen van mijn cd’s via een oude mac en het ordenen van de muziekmap.

    Goed een uur later lijkt alles weer zoals het hoort. De muziek speelt via de draadloze wifi-verbinding op mijn MacBook vanaf mijn NAS, op zich al een wonder. Zo heb ik me aan het schrijven gezet met een deuntje op de achtergrond. Nog een geluk dat ik iets van computers ken; of ik had de schijf al een schop onder zijn kont gegeven. De techniek staat voor niks, het is aan ons, onbenullen, om ermee leren om te gaan…

    Vrijdagmiddag ben ik, uit gewoonte, nog maar eens in de Standaard boekhandel binnen gesprongen met als gevolg dat ik weer enkele tijdschriften liggen heb om te lezen. Eentje over computers, eentje over psychologie en eentje over architectuur. Daarnaast heb ik nog de laatste Klasse van dit jaar liggen, nog voor ik deze gelezen heb, heb ik mijn abonnement voor volgend jaar verlengd.

  • Persoonlijk

    Bastille met Good Grief, om de een of andere reden blijft die song in mijn hoofd hangen. De ene reden zal ik hier niet aanhalen, het is persoonlijk, en de buren lezen mee. De andere reden is: het is goede muziek, helaas is de rest van de plaat niet zo goed anders had ik die zeker gekocht. Ik ben dol op goede muziekjes en schrijven, daarom dat ik ze combineer. Ik schrijf terwijl er een leuk muziekje speelt.

    Net als gisteren in de namiddag, toen heb ik Triggerfinger opgelegd en notities genomen. Dat was waarlijk een goed idee! De tijd gaat zo snel voorbij dat ik zelfs in mijn notities achterloop. INXS met Beautiful Girl ook een prachtige combinatie, en het doet me zelfs wat denken aan wat ik hierboven, in de eerste alinea, geschreven heb. Als er geen vrouw in het spel zou zitten, dan zou het niet verwonderlijk zijn…

    Het is en blijft persoonlijk, dit schrijven, deze blog. Soms lijkt het alsof ik geen meter vooruit kom, maar dat is slechts schijn. In de coulissen werk ik hard om vooruit te komen en dit op velerlei vlakken. Alleen duurt alles me soms wat te lang voordat ik er vordering in zie komen, dan troost ik me met de gedachte dat Rome ook niet in één dag is gebouwd. Dat geeft me moed om verder te gaan, te schrijven en door te gaan met alles.

  • Naweeën

    Waar was ik gebleven? Het lijkt wel of ik een week van deze wereld was. Het plaatselijke festival zal daar wel voor iets tussen zitten vrees ik. We hebben ongelooflijk mooi weer gehad, veel schoon volk en schone liedjes. Wat zou een mens nog meer willen hebben? Een weekje verlof om weer op adem te komen zou niet mis zijn; maar daar zal ik nog even moeten op wachten tot het herfst geworden is.

    Ondertussen heeft Apple zijn iPhone 7 uitgebracht. Wel wat veel centjes voor een minicomputer die je gebruikt om te bellen, ik denk dat ik toch nog wat zal wachten om over te stappen op een smartphone. Het is niet enkel de kostprijs maar je hebt dan ook een data-abonnement nodig en zo lopen de kosten al snel op… Zeg nooit nooit maar het zal niet voor direct zijn, ik wacht nog wel een paar jaar.

    Deze week start ik in het tweede jaar vrije grafiek aan de Kunstacademie aan Zee, of kortweg KaZ. Vorige week is het er niet van gekomen om te gaan wegens hoger genoemde afwezigheid. Ik moet weer landen en met mijn voetjes op de grond komen, momenteel beleef ik afkickverschijnselen van drie dagen feesten. Op naar andere feesten vol muziek, schoon volk en een frisse pint.

  • In de ban van Leffinge Leuren

    Het afgelopen weekend heb ik tegen de klok gewerkt om een website aan te passen. Vanavond nog de laatste puntjes op de i gezet en zo zijn we de week van de opbouw van Leffinge Leuren aangevat. Morgenavond laden we het elektrische materiaal in de aanhangwagen om overmorgen kabels te kunnen leggen. Ik zelf zal woensdag maar een halve dag aanwezig kunnen zijn. Er is ook nog zoiets als wat je het werk noemt.

    Ik weet nog niet wat het zal geven dit weekend; mijn festival-maten zijn het land uit… Er zijn in ieder geval mooie namen geprogrammeerd, waar we in de toekomst nog zullen van horen. Dat vind ik een kunst op zich: jonge beloftevolle groepen programmeren die dan later doorbreken en bekend raken bij de ‘gewone’ mensen. Naar enkele optredens zie ik wel uit, vooral op zondag en weten dat het maandag weer werkdag is.

    Hopelijk komt dat goed. Met de jaren weet je wel wat je mag verwachten aan drank, muziek en vertier. De weergoden zullen ons gunstig zijn, volgens de voorspellingen en dat kunnen we alleen maar toejuichen! Hopelijk raakt alles op tijd klaar, het zal een opbouw zijn met minder volk heb ik zo de indruk. We zullen een tandje mogen bijsteken. Nu nog een beetje uitrusten voor het festival echt van start gaat!