Krokusvakantie

Buiten is het een pokkenweer, ik zit binnen, gelukkig. Door het venster zie ik de druilige regen vallen, auto’s razen voorbij en het water spat op. In mijn bureau is het warm noch koud, ik ben verkouden — mijn lichaam is in de war en weet amper de lichaamstemperatuur aan te houden. Ziek zijn in de vakantie, het is eens iets anders.

Uit armoede, of was het uit verveling?, heb ik een blad papier en een balpen genomen. Daarnet heb ik een lijstje opgesteld van wat ik deze vakantie zoal zou willen doen. Veel te veel valt me op als ik het papiertje met de opsomming nog eens overlees. De tijd tikt verder en ik schrijf nog wat, niks wereldschokkends, gewoon wat er in mij opkomt.

Soms kan je je de dingen anders voorstellen dan dat ze zijn. Ik zit in een dergelijke fase: teveel tijd, te weinig daadkracht. Of het moet zijn dat de verkoudheid me parten speelt en ik mezelf voor de gek hou. Wie zal het zeggen wat er belangrijk voor mij is? Als ik het soms zelf al niet weet! Tijd om voort te maken, ik nies en snuit mijn lopende neus.

Commentaren

  • Door je post besef ik hoe goed ik het had hier, maar over een paar dagen is het afgelopen, hou je goed!

De commentaren zijn gesloten.