De laatste loodjes

Het afgelopen weekend hebben we officieel afscheid genomen van één van de directeuren van de afdelingen waar ik werk. Het zat helemaal goed: van afscheidswoordjes tot en met de receptie, alles was tip top in orde. Afscheid nemen in stijl als het ware met hier en daar ook een traan. Zeg nu nog dat niemand onvervangbaar is!? Ik mag er niet aan denken om mijn loopbaan af te sluiten, hopelijk heb ik nog jaren te gaan.

Met de vergrijzing van onze maatschappij weet je niet of er nog pensioen zal bestaan tegen de tijd dat we een volle loopbaan gewerkt hebben. Gelukkig zijn dat zorgen voor later, we gaan er nu eerst van profiteren: muziekje opgezet, check, tekstje schrijven, check, dagdromen… geen match. Veel plannen de komende weken, eerst en vooral nog kijken om enkele tickets voor festivals. Zoals Cactus, Bryan Adams en Dranouter.

Zo zijn we aan de laatste werkdagen van dit schooljaar aangekomen en tevens zijn er dan nog enkele etentjes. Dus de kalender is behoorlijk gevuld, ik heb zelfs  enkele activiteiten aan mij laten voorbijgaan of ik was deze week niet meer thuis. Sneuvelen net voor de eindmeet is iets dat ik kan missen als kiespijn. Dus doen we verder zoals we bezig zijn. Een mens kan maar voortdoen tot hij klaar is.

De commentaren zijn gesloten.