• De laatste loodjes

    Het afgelopen weekend hebben we officieel afscheid genomen van één van de directeuren van de afdelingen waar ik werk. Het zat helemaal goed: van afscheidswoordjes tot en met de receptie, alles was tip top in orde. Afscheid nemen in stijl als het ware met hier en daar ook een traan. Zeg nu nog dat niemand onvervangbaar is!? Ik mag er niet aan denken om mijn loopbaan af te sluiten, hopelijk heb ik nog jaren te gaan.

    Met de vergrijzing van onze maatschappij weet je niet of er nog pensioen zal bestaan tegen de tijd dat we een volle loopbaan gewerkt hebben. Gelukkig zijn dat zorgen voor later, we gaan er nu eerst van profiteren: muziekje opgezet, check, tekstje schrijven, check, dagdromen… geen match. Veel plannen de komende weken, eerst en vooral nog kijken om enkele tickets voor festivals. Zoals Cactus, Bryan Adams en Dranouter.

    Zo zijn we aan de laatste werkdagen van dit schooljaar aangekomen en tevens zijn er dan nog enkele etentjes. Dus de kalender is behoorlijk gevuld, ik heb zelfs  enkele activiteiten aan mij laten voorbijgaan of ik was deze week niet meer thuis. Sneuvelen net voor de eindmeet is iets dat ik kan missen als kiespijn. Dus doen we verder zoals we bezig zijn. Een mens kan maar voortdoen tot hij klaar is.

  • Verdwaald

    Afgelopen weekend heb ik zo goed en zo kwaad als het kon de Wijnendaleroute proberen te rijden. De eerste fout, nu ik het parcours op mijn laptop bekijk, is dat ik tot in Torhout gereden ben. Daar waren een of andere feestelijkheden waardoor je maar moeilijk met de fiets door de mensenmassa kon. Na wat omwegen ben ik aan het bos van Wijnendale gekomen.

    Daar beging ik mijn tweede fout: in plaats van langs het bos, in de richting van de kust te rijden, dacht ik slimmer te zijn en heb ik mijn geluk beproeft door het bos in te rijden. Na een klein halfuurtje fietsen op de toegelaten paden raakte ik gelukkig weer aan de plaats waar ik begonnen was. Voor je het weet zou je verdwalen en zat ik daar nog rondjes te rijden.

    Ik vermoed dat de kleine helft van de bordjes, die de weg aanduiden, gewoon verdwenen zijn. Het was wat zoeken en schatten langs waar ik met mijn fiets heen moest maar eenmaal in Koekelare vond ik mijn weg behoorlijk gemakkelijk terug. Ik was blij dat ik na een kleine drie uur weer thuis geraakt ben, de hitte en de wind waren te doen maar ik had toch een hongertje toen ik aankwam.

  • Muziek was mijn eerste liefde

    Daar is de zomer, de tijd van de festivals komt dichterbij, het is tijd om de juiste keuze te maken en met vriend(inn)en af te spreken. De volgende festiviteiten staan eventueel op het programma: het Cactus Festival, Theater aan Zee en Dranouter. Soms is het moeilijk kiezen als de data overlappen. Ik puzzel het volgende weekend wel uit. Voorlopig staat er dan nog niks in mijn agenda.

    Gisteren naar het laatste schoolfeest van de nichtjes geweest. Een hoofdstuk wordt afgesloten, dag lagere school, op naar het secundair! Wat gaat de tijd toch snel als je de kinderen ziet veranderen en groeien. Bij jezelf merk je dat minder, in het hoofd blijft veel hetzelfde, het is vooral het lichaam dat onderhevig is aan het voortschrijden van de jaren.

    Muziek is en blijft een constante in mijn leven, zonder zou het moeilijk lukken denk ik. Zelf heb ik ooit, in een ver verleden, geprobeerd muziek te spelen. Dat was met vallen en opstaan, zolang de partituur niet te moeilijk was viel het mee. Al had ik vaak moeite om het ritme aan te houden, ergens hebben ze vergeten een metronoom in te bouwen bij de conceptie. Op naar een liefdevolle festivalzomer!

  • Appels en peren

    Deze week staat in het teken van het voetbal. Vanavond spelen de Rode Duivels een oefeninterland tegen Tsjechië. Hopelijk wordt het een betere wedstrijd dan de draak tegen Griekenland. We mogen natuurlijk geen appelen met peren gaan vergelijken want toen waren er enkele basisspelers gekwetst. Al vraag ik me af of het toeval is dat Eden Hazard weer vier maand uit is?

    Misschien ga ik vrijdag naar het café gaan kijken op groot scherm — als ze het al zullen uitzenden. Dan is het voor écht, tegen Estland. Company en consorten zullen wel het verschil kunnen maken tegen de Esten, daar twijfel ik niet aan. Nu nog goed gezelschap vinden om af te spreken vrijdag en het komt helemaal in orde.

    Vanavond is er tevens een voorstelling van nieuwe Apple producten. Ik ben weleens benieuwd of er ook nieuwe Mac Mini’s tussen zullen zitten, naast een rits nieuwe laptops en een speaker, wie zit daar nu op te wachten? Iedereen zit te wachten op Pro-producten en hopelijk kunnen ze daar bij Apple weer eens de toon zetten met nieuwe en sprankelende hardware. De besturingssoftware, daar kan ik best mee leven.