Verwarring

Een zot kan meer vragen stellen dan dat een wijze man kan beantwoorden. Ik voel me vooral meer een gekke dan een wijze man — daarvoor ben ik nog niet grijs genoeg. Communiceren zonder woorden: het is niet makkelijk om uit te drukken wat je wensen, verlangens en toekomstdromen zijn. Niet antwoorden is zoveel als zeggen ‘je kan me gestolen worden’. Laat nu dat laatste zijn dat me in verwarring brengt.

Een mens mag niet teveel wensen, verlangen of hoop koesteren als er geen tekens zijn dat er iets te verwachten valt. Dat is de put waar ik telkens in val: dingen verwachten die er gewoon niet kunnen zijn (of nog niet). Iemand leuk vinden, iemand speciaal vinden, iemand grappig vinden en dan verlangen dat het gevoel wederzijds is, zonder met de wensen en de gevoelens van de andere partij rekening te houden.

Ik heb nog een lange weg te gaan waarbij ik onwillekeurig een glimlach moet onderdrukken. Vrouwen zijn rare wezens en het is toch zo lastig er niet aan te denken, vooral niet tijdens deze zomerse warme dagen. Vakantie is voor velen synoniem van zon, zee en vuurwerk. Voor mij voorlopig geen van de drie, al heb ik zin om naar de vurige maandagen te gaan zien in Oostende.

Post een commentaar

Optional