Alles kan op TaZ

Een beetje moe en verdwaasd zet ik me aan het schrijven. Juli loopt op zijn laatste benen en het is Theater aan Zee in Oostende. De afgelopen dagen viel het weer wat tegen, maar ik heb al enkele leuke stukken gezien. Alles kan op TaZ: zo ga ik op maandag naar het stuk Sontag gaan kijken. Het is juist een kwestie om niet helemaal in de war te raken. Een mens is al zo snel van zijn stuk, er moet nog maar een vlieg een scheet laten en het staat op internet.

Het is hoog tijd om een digitale rustpauze in te voeren want soms betrap ik mezelf erop dat ik ook meeloop in de mallemolen van posten en allerhande dingen te willen lezen die eigenlijk gewoon tijdverspilling zijn. Een mens is bang dat hij iets zal missen als hij niet online komt, de druk van de massamedia laten ons soms gekke dingen doen. Gewoon even alles uit laten voor enkele dagen, dat kan geen kwaad.

Jammer dat er geen zo een knop in je hoofd bestaat: even alles uitzetten aan gedachten, mijmeringen en herinneringen zou mij eens deugd doen. Een beetje zen af en toe kan een mens ‘vrij’ maken. Al de rest is ballast, en ik zeul daar teveel van mee heb ik zo de indruk. Ik moet maar eens werk beginnen maken van het lezen van het boek Mindfulness, in de maalstroom van je leven.

De commentaren zijn gesloten.