Niet geschoten, altijd prijs!

Verwarring is mijn tussennaam, ik heb er voor de verandering weer last van. Soms weet ik niet goed van welk hout pijlen te maken of weet ik niet wat eerst gedaan en dan gebeurt het dat ik gewoon niks doe. Wat schrijven of een lijstje opstellen met wat ik kan doen brengt vaak verlichting.

De dagen vliegen voorbij en het is kermis in Oostende: “altijd prijs.” Zelfs al heb je niet geschoten!? Het gebeurt wel dat ik me suf zoek om een computerprobleem op te lossen. Het afgelopen weekend was niet anders, ik blijf dan koppig verder doen tot ik een oplossing vind, ook al weet ik dat het hopeloos is om het op te lossen, wegens technisch niet mogelijk.

Ik denk dan: moeilijk gaat ook en dan ben ik weer vertrokken voor enkele uren, tot het avond geworden is en ik in uitstel naar het voetbal van de Rode Duivels kijk. Gelukkig hebben ze de wedstrijd gewonnen, al speelden ze op een aardappelveld. Eind goed al goed en alles komt (ooit) in orde.

De commentaren zijn gesloten.