Rustig weg

Een zondag eens gezellig tafelen met de familie, soms heeft een mens niet meer nodig om gelukkig te zijn. Een aperitiefje met een hapje, een soepje en een wildmenu met een passende wijn, kon het niet elke dag zondag zijn? Mooie liedjes duren niet altijd even lang, sommigen zijn veel te snel voorbij. Bepaalde muziekjes brengen gevoelens bij me naar boven.

Ik heb deze week niks gepland, voor de zekerheid toch even de kalender raadplegen en opmerken dat er geen afspraken of notities instaan. Dat geeft een rustgevend gevoel. Soms moet ik mezelf forceren om te ontspannen, vooral mijn nek en schouders durven weleens opgespannen te staan. Ik maak het mezelf vaak te moeilijk: de gedachten die een loopje nemen met de werkelijkheid enzovoort.

Afgelopen vrijdag heb ik eens gekeken wat ik zoal nog te doen heb: een hele waslijst met te lezen tijdschriften en boeken. Ik ben dan ook zo een kip die, bij tijdsgebrek, het niet kan laten om een boekenwinkel binnen te stappen en het een en ander aan te schaffen. Ik ben verknocht aan boeken en ander lectuur, ik weet niet waarom maar ik vertoef graag in ingebeelde werelden…

De commentaren zijn gesloten.