Werk aan de winkel

Terwijl de aarde opwarmt en het plastiek alom tegenwoordig is, zit ik hier over de toekomst na te denken. Robots, computers en netwerken hebben onze levens in de greep. Waar het naartoe moet? Geen mens die er nog een deftig antwoord op weet. Welke planeet laten wij achter voor onze kinderen en kleinkinderen? Toch een pertinente vraag!

Zo las ik afgelopen weekend dat er tegen 2050 meer plastiek dan vis in onze oceanen zal zitten. Een normaal mens stelt zich hierbij toch serieus vragen. Misschien behoor ik buiten die categorie, wie zal het zeggen? Urbanus schreef er begin de jaren zeventig al een liedje over: ‘De wereld is om zeep’. Oud nieuws in nieuwe zakken…

Ja maar, hoor ik jullie denken, wat kunnen wij daaraan veranderen? Kleine stapjes zetten: kijken welke producten in welke verpakking je koopt. Minder kopen en proberen nog meer te recycleren. Ik moet toegeven dat ik ook soms zondig aan mijn eigen principes: af en toe is het sterker dan mezelf en dan ga ik ook over tot aankoop van niet altijd even nuttige spullen. Er is nog veel werk aan de winkel!

De commentaren zijn gesloten.