Fris in februari

Soms vraagt een mens zich af waarom hij bepaalde dingen blijft doen, zoals elke week een berichtje posten. Ik heb me al meermaals afgevraagd voor wie of wat doe ik het? In een opwelling heb ik een belofte aan mezelf gemaakt om dit te blijven doen, na een periode dat ik het wat moeilijk had. Een afspraak met mezelf als het ware en die breek je niet makkelijk.

Het afgelopen weekend heb ik een probleem uit de wereld geholpen: enkele pagina’s van een webtoepassing aanpassen naar hedendaagsere standaarden. Ik vroeg me al die tijd af waarom het niet wilde werken. Zaterdagavond was er een etentje met een afdeling van school waar ik werk. Het was een stevig feestje, ik heb me geamuseerd. Het was super!

Deze week is het eindelijk aangenaam winterweer: koud en zon. Ik begin naar de lente te verlangen, de dagen worden al wat langer en het doet deugd om de zon te voelen en te zien. Nog even doorbijten en het is krokusvakantie. De achterstallige lectuur stapelt zich verder op. Deze avond heb ik enkele pagina’s gelezen in Psyche en Brein. Jammer dat de dagen maar vierentwintig uren tellen.

De commentaren zijn gesloten.