• Schrijven én schrijven

    In de plaats dat ik in het weekend in een zetel zit met het tijdschrift Schrijven, zet ik me achter mijn laptop om dingen in orde te brengen. De planning van het schoolwerk is afgewerkt; mijn eigen probeersels zijn dat nog niet. Code schrijven en lezen, het is eens iets anders. Het zijn de tools  van de toekomst, zoals je her en der op Facebook kan lezen.

    Het is gek hoe snel internet, smartphones en hun toepassingen een prominente plaats in ons leven hebben gekregen. Toen de eerste GSM’s opkwamen eind de jaren negentig, stond ik daar aanvankelijk weigerachtig tegenover. Ik wou niet overal bereikbaar kunnen zijn… hoe de tijden kunnen veranderen. Een smartphone, daar wacht ik nog even mee, ik ben zo al genoeg geconnecteerd.

    Een mens moet zijn eigen grenzen en valkuilen kennen. Zolang ik nog het gevoel heb dat ik “de dingen” de baas kan blijven, zal ik niet overstag gaan. Niet plooien zeggen ze dan. Alhoewel ik me nu met het ontwikkelen van apps ingelaten heb, kan het zijn dat ik plots toch mijn dumb-phone inruil voor een meer gesofisticeerd exemplaar. Misschien volgend jaar in september. We zien het nog wel.

  • Rekenen tot in het oneindige

    De afgelopen week ben ik weer goed bezig geweest. Ik zou het eens rustig aandoen. De eerste dagen vielen wel mee. Tot ik het in mijn hoofd kreeg om me te verdiepen in de programmeertaal Swift. Via een app op mijn tablet was dat geen probleem.

    Het ging van kwaad tot erger: de dag erop was ik al bezig met mijn eerste app aan het maken. De dagen daarna wou ik door middel van een nieuwe app boeken kunnen toevoegen op een wegprogramma dat een boekenbibliotheek is. Technologie staat voor niks, maar dan moet de stekker wel inzitten.

    Sedert gisteren is het gedaan met de speeltijd. Het is weer werken geblazen en de ontwikkelde bibApp sputtert tegen. Om de een of andere obscure reden start deze niet meer op. Terwijl ik mijn tablet en laptop aan het updaten ben, heb ik me aan het schrijven gezet, het was er gisteren niet van gekomen.

  • Het gaat verbazend goed vooruit

    Nog een tweetal dagen en we zijn alweer halfweg februari. Waar gaat de tijd toch heen? Ik heb geen moeite om mijn dagen te vullen; integendeel. Het wordt weer kiezen wat ik zal doen en wat ik uitstel tot later. Een vakantie geeft me de tijd om eens stil te staan bij de dingen die ik doe, of ik goed bezig ben, welke dingen ik nog wil verwezenlijken enzovoort.

    Deze morgen heb ik een aantekeningen genomen van nog uit te voeren werkjes op de computer. Het waren enkele kleine klussen, maar je bent langer bezig dan je verzien hebt. Als je het dan nog in je hoofd haalt om nieuwe dingen uit te proberen zoals hoe maak ik een App voor een iPad of hoe programmeer ik vlotjes in Php? Dan kom je niet toe met een week verlof.

    Straks ga ik nog even notities van goed veertien jaar geleden doornemen en updaten. Ik had toen het idee om een webtoepassing te schrijven om financiële gegevens op te halen en die te verwerken. Het was een vaag idee om slapend rijk te worden. Het idee is me bijgebleven, dat rijk worden laat ik nog in nog overweging.

  • Fris in februari

    Soms vraagt een mens zich af waarom hij bepaalde dingen blijft doen, zoals elke week een berichtje posten. Ik heb me al meermaals afgevraagd voor wie of wat doe ik het? In een opwelling heb ik een belofte aan mezelf gemaakt om dit te blijven doen, na een periode dat ik het wat moeilijk had. Een afspraak met mezelf als het ware en die breek je niet makkelijk.

    Het afgelopen weekend heb ik een probleem uit de wereld geholpen: enkele pagina’s van een webtoepassing aanpassen naar hedendaagsere standaarden. Ik vroeg me al die tijd af waarom het niet wilde werken. Zaterdagavond was er een etentje met een afdeling van school waar ik werk. Het was een stevig feestje, ik heb me geamuseerd. Het was super!

    Deze week is het eindelijk aangenaam winterweer: koud en zon. Ik begin naar de lente te verlangen, de dagen worden al wat langer en het doet deugd om de zon te voelen en te zien. Nog even doorbijten en het is krokusvakantie. De achterstallige lectuur stapelt zich verder op. Deze avond heb ik enkele pagina’s gelezen in Psyche en Brein. Jammer dat de dagen maar vierentwintig uren tellen.