Liefde

  • Man van zand

    Soms heb ik het gevoel dat ik een egel zou willen zijn. Dan kan ik als het winter wordt slapen tot het weer lente is, dat lijkt me een zalig gegeven. Nee, ik moet niet hebben van die korte dagen en zeker niet als het dan regent dat het klettert en mistig is. Geef mij maar zon, warmte en vooral veel liefde. Ik zou een moord begaan om een lieve meid aan mijn zijde te hebben. Figuurlijk dan want met een dooie zit je zo voor tientallen jaren in de nor.

    Straks hoop ik dat de man van zand mij komt verlossen van de dagelijkse realiteit om te dromen van lieve warme meisjes met lekkere lijfjes. Afin straks is dit hier nog een melo-fantasie post. Nee daarvoor heb ik geen blog geopend, maar anders waarvoor wel? Om te schrijven wat er in mijn hoofd(je) omgaat, wat ik zoal meemaak en welke problemen ik met computers ervaar.

    Ja afgelopen weekend past wel in een kadertje. Eentje van hoe breng ik mijn tijd zo zinvol mogelijk door. Vrijdag om tien uur naar de garage in Veurne met mijn auto: nieuwe banden, vervangen remblokjes en pompen van de achterklep. Na de middag bij een oud-collega langsgeweest om de computer te bekijken, veel te lang gebleven. Zo was het etenstijd toen ik weer thuis kwam. 's Avonds nog een pintje gaan pakken met een vriend.

    Zaterdag was niet veel beter: 's morgens een afspraak op school om de nieuwe website te bespreken en wat uitleg te krijgen rond Joomla. Het content managment systeem dat gebruikt wordt voor de site. 's Middags om eten gegaan en nog wat op de computer gewerkt. Na het avondeten met een vriend naar Almost Cinema in Gent geweest. Nadien nog in Oostende beland en enkele vriendinnen gezien.

    Zondagochtend geen zin om wakker te worden. Veel te veel zand in mijn ogen. Naar de beenhouwer om een kip en wat beleg voor tussen de boterhammen. Na het eten wat geslapen, gewandeld en tot aan de jaren stillekens verder gewerkt op de computer. Afin een volgestampt weekend achter de rug. Hopelijk is het volgende week wat rustiger. Dat mag eigenlijk geen probleem geven want dan is er een weekje verlof.

  • Oh lieveling

    Ik was aan het schrijven aan het Voltooide Testament. Even raakten mijn gedachten afgeleid en dacht ik aan Brigitta Callens. Ik weet niet hoe het komt of waar ik het moet plaatsen maar dat meisje heeft iets dat ik onweerstaanbaar vind. Ja natuurlijk heeft ze een prachtig lichaam maar dat niet alleen begeestert me. Ze is namelijk bezig met lichaam, ziel en alternatieve geneeskunde. Zie maar haar site www.lamaisonpure.be nog net even de Chi-machine bekeken. Lijkt me heerlijk om gewiegd te worden en heel je lichaam los te voelen komen.

    Naast Yoga, calligrafie, meditatie, relaxatie en masage houdt ze zich ook bezig met juwelen ontwerpen en zoveel meer. Zou Brigitta zeven levens hebben misschien? Ik zou het haar eens moeten vragen. Ja het zou leuk praten zijn met haar. Brigitta’s warme stem weekt wel iets los bij mij. Alleen is de vraag hoe kom je nog maar in de buurt van zo iemand? Als je nog niet eens tot aan haar knieën komt wat betreft levenservaring en kennis.

    Laten we niet wanhopen, voor iedereen op deze aarde is er wel iemand weggelegd om samen liefde en leed te delen. Als laatste zin wil ik een positieve boodschap uitstralen naar de wereld. Eentje van hoop, vuur en liefde. De oerenergie die in elk van ons zit maar niet altijd een weg vindt om naar boven te komen. Lang leve de liefde!

  • Geloof, hoop en liefde

    Ik ben boeken over geloof aan het lezen. Dit voor mijn volgende roman: Het voltooide testament. Alles verloopt moeizaam en traag. Ik heb zin om te schrijven maar vind de juiste woorden niet. Ik heb zin om te lezen maar vind de juiste boeken niet. Vreemd toch dat drie van de wereldgodsdiensten uit het Middenoosten afkomstig zijn. Zou daar dan toch de wieg van de mensheid  gestaan hebben?

    Mailen met een collega of ze het ziet zitten om eens samen op stap te gaan. Hopen op een positief antwoord en er geen krijgen. Liefde in tijden van eenzaamheid; het valt zwaar om dragen. Blijven hopen op een mooie en warme wederzijdse liefde. Jaren zonder lief, zonder gezonde seks. Wat maakt ons mensen toch zo kwetsbaar om zich te openen voor zijn medemens?

    Inademen, en zuchten. Alles blijft onbeweeglijk rondom mij. Ik heb mezelf in een onmogelijk universum geplaatst en vind amper zielsverwanten om mijn pijnen te delen en de brokstukken te lijmen. Ik vraag me af of de volgende woorden wel zin hebben; of deze blog wel gewaardeerd wordt om zijn woorden, die uitdrukkingen zijn van mijn verwarde gedachten.