persoonlijk

  • Laat de zon in je hart

    Het werd vakantie en ik bracht het Paasweekend in de Ardennen door samen met familie. Zo kon ik even de tijd nemen om uit te rusten en in de natuur te wandelen. Een dag of drie zonder computer, mail of internet, een digitale detox als het ware. Al bij al viel het weer mee en hebben we ons goed geamuseerd. Zo eens ertussenuit kan deugd doen.

    Terug thuis gekomen heb ik het verder rustig aan gedaan: gisteren heb ik nog het een en ander voor het werk in orde gebracht. Ik denk dat ik verslaafd aan de computer en het beeldscherm ben als het ware. Deze vakantie is welgekomen om wat bij te slapen, want sinds de overstap op het zomeruur ben ik nog niet helemaal bij de tijd, maar ook dat komt weer in orde.

    Hopelijk kan ik enkele uitgestelde projecten afgewerkt krijgen deze twee weken want de tijd vliegt toch snel. Zo is het pas vandaag gelukt om een bericht te schrijven, terwijl mijn oude laptop een update van Windows 10 aan het uitvoeren is. Vanaf morgen beloven ze beter weer; hoog tijd om mijn fiets in orde te brengen en een tochtje te rijden.

  • Lentegevoel

    Ik zag er deze morgen lichtelijk tegenop om op te staan. De omschakeling van het winter- naar het zomeruur speelt me parten. Ik heb nood aan regelmaat en vooral voldoende nachtrust. Zo weet ik van mezelf dat ik niet te genieten ben als ik moe en niet uitgeslapen ben. De mist trok langzaam op vandaag, tegen de middag had ik een lentegevoel.

    Laat het de komende dagen nog maar wat zonnig zijn; we kunnen het gebruiken na een lange en koude winter. Het enige voordeel van het zomeruur is dat de dagen langer zijn en dat is alles. Ik weet niet of het voordeel tegen de nadelen opwegen? Laat dit voer zijn voor de beleidsvoerders, als ze het kunnen invoeren dan kunnen ze het evengoed weer afvoeren ook.

    Vanavond kijk ik wat televisie en ga ik op een treffelijk uur onder de wol. Dan rest me enkel om deze week goed door te komen en daarna heb ik enkele weken tijd om achterstallig leesvoer in te halen en computerwerk uit te voeren. Eerst even de batterijen opladen en enkele dagjes ertussen uit knijpen. Het zal me goed doen om even alles achter me te laten.

  • Op het puntje van mijn tong

    Soms heb ik van die momenten dat ik niet op een naam of plaats kan komen. Je weet wel dat je het weet en hoe harder je erop zoekt hoe minder snel je het terug te binnen schiet. Gedachten zijn rare wezens! Van zodra je het loslaat en er niet meer bewust aan denkt dan borrelt de gezochte naam of plaats weer op.

    Nog zoiets vreemd is de beleving van tijd. Zo was ik gisteren aan het tekenen in een 3d programma, Blender voor de kenners onder ons. Van zodra ik geconcentreerd bezig was met het uitwerken van een zeepaardje in 3d, kwam ik in een flow terecht. Ik had niet in de gaten dat er zo een paar uur voorbij waren gegaan.

    Vanmiddag at ik een appel en beet hierbij op het puntje van mijn tong. Dan pas weet je hoe gevoelig dit geweldig stukje weefsel in je mond wel is. Tijd en gedachten, twee vreemde en abstracte gegevens, die niet eens bestonden voordat de mens op deze wereld verscheen. Waarom zouden we ons zorgen maken?

  • Onderweg sneuvelen

    Nee er is niks ernstig met mij gebeurd, al hoop ik heelhuids de vakantie te halen. Zo voelde ik me de afgelopen dagen nogal uitgeput. Gisteren kreeg ik last van een koortslip en vandaag een prikkel in de keel, geen goede voortekens als je het mij vraagt. Ik zal toch maar eens goed uitrusten deze week voor zover dit mogelijk is.

    Deze morgen was het een en ander niet in orde op een afdeling waar ik werk. Het één heb ik in orde gekregen, het andere nog niet. Dat zal voor de volgende week zijn. Zo glijden de dagen door mijn vingers, zonder het écht te beseffen naderen we april, met zijn grillen. Eerst nog de maartse buien trotseren.

    Het afgelopen weekend heb ik het een en ander gedaan, al had ik meer willen doen. Een mens plant soms teveel of er komen andere dingen tussen: zoals zaken die ik eerst afgewerkt heb. Ik heb nog een voordeel, de dingen lopen niet van mij weg. Al kan ik het soms benauwd krijgen als er teveel ineens op mij afkomt. Gelukkig kan ik er nog over schrijven.

  • Netwerken

    Net als in de échte wereld, waar contacten vaak belangrijker zijn dan wat je kan of doet, communiceren computers ook met elkaar. De laatste tijd meer geïnvesteerd in kennis dan in kennissen en vrienden. Het wordt tijd om daar een goede afweging te maken. Terwijl je achter de computer zit denk je aan niks anders.

    Straks ga ik kijken naar Blind getrouwd; eens zien hoe de verschillende koppels het stellen. Als je spreekt van een avontuur, dat is niet aan mij besteed. Ik hou het liever eenvoudig en onderhou liever contacten met bekenden. Lang leve de vrije dagen; zo hebben we nog enkele weken te gaan en het is vakantie.

    Ik plan niks op voorhand, ik zie het wel dag per dag hoe de dingen zullen lopen. Veel te veel projecten op stapel veel te weinig discipline of telkens andere dingen die er tussen komen. Als een mens maar bezig blijft en af en toe eens wat gas terugneemt, dan komt het allemaal wel in orde. Zeg dat ik het gezegd heb.

  • Schrijven én schrijven

    In de plaats dat ik in het weekend in een zetel zit met het tijdschrift Schrijven, zet ik me achter mijn laptop om dingen in orde te brengen. De planning van het schoolwerk is afgewerkt; mijn eigen probeersels zijn dat nog niet. Code schrijven en lezen, het is eens iets anders. Het zijn de tools  van de toekomst, zoals je her en der op Facebook kan lezen.

    Het is gek hoe snel internet, smartphones en hun toepassingen een prominente plaats in ons leven hebben gekregen. Toen de eerste GSM’s opkwamen eind de jaren negentig, stond ik daar aanvankelijk weigerachtig tegenover. Ik wou niet overal bereikbaar kunnen zijn… hoe de tijden kunnen veranderen. Een smartphone, daar wacht ik nog even mee, ik ben zo al genoeg geconnecteerd.

    Een mens moet zijn eigen grenzen en valkuilen kennen. Zolang ik nog het gevoel heb dat ik “de dingen” de baas kan blijven, zal ik niet overstag gaan. Niet plooien zeggen ze dan. Alhoewel ik me nu met het ontwikkelen van apps ingelaten heb, kan het zijn dat ik plots toch mijn dumb-phone inruil voor een meer gesofisticeerd exemplaar. Misschien volgend jaar in september. We zien het nog wel.

  • Rekenen tot in het oneindige

    De afgelopen week ben ik weer goed bezig geweest. Ik zou het eens rustig aandoen. De eerste dagen vielen wel mee. Tot ik het in mijn hoofd kreeg om me te verdiepen in de programmeertaal Swift. Via een app op mijn tablet was dat geen probleem.

    Het ging van kwaad tot erger: de dag erop was ik al bezig met mijn eerste app aan het maken. De dagen daarna wou ik door middel van een nieuwe app boeken kunnen toevoegen op een wegprogramma dat een boekenbibliotheek is. Technologie staat voor niks, maar dan moet de stekker wel inzitten.

    Sedert gisteren is het gedaan met de speeltijd. Het is weer werken geblazen en de ontwikkelde bibApp sputtert tegen. Om de een of andere obscure reden start deze niet meer op. Terwijl ik mijn tablet en laptop aan het updaten ben, heb ik me aan het schrijven gezet, het was er gisteren niet van gekomen.