persoonlijk

  • Werk aan de winkel

    Terwijl de aarde opwarmt en het plastiek alom tegenwoordig is, zit ik hier over de toekomst na te denken. Robots, computers en netwerken hebben onze levens in de greep. Waar het naartoe moet? Geen mens die er nog een deftig antwoord op weet. Welke planeet laten wij achter voor onze kinderen en kleinkinderen? Toch een pertinente vraag!

    Zo las ik afgelopen weekend dat er tegen 2050 meer plastiek dan vis in onze oceanen zal zitten. Een normaal mens stelt zich hierbij toch serieus vragen. Misschien behoor ik buiten die categorie, wie zal het zeggen? Urbanus schreef er begin de jaren zeventig al een liedje over: ‘De wereld is om zeep’. Oud nieuws in nieuwe zakken…

    Ja maar, hoor ik jullie denken, wat kunnen wij daaraan veranderen? Kleine stapjes zetten: kijken welke producten in welke verpakking je koopt. Minder kopen en proberen nog meer te recycleren. Ik moet toegeven dat ik ook soms zondig aan mijn eigen principes: af en toe is het sterker dan mezelf en dan ga ik ook over tot aankoop van niet altijd even nuttige spullen. Er is nog veel werk aan de winkel!

  • Bizar

    Ik heb me even in afzondering gezet om de afgelopen dagen te overlopen. Soms gaan de dingen anders, sneller dan dat je je ze voorstelde. Zo plaatste ik zaterdagavond een zoekertje om mijn eerste Mac en toebehoren te verkopen. Met een beetje spijt in mijn hart heb ik de boel aan een vriendelijke koper overgelaten: zondagavond was alles de deur uit.

    Zo maak je plannen om dingen aan te passen of te doen, niet alles lukt altijd zoals je voorzien had. Het gebeurt dat je moet wachten op bepaalde dingen zoals een nieuw model computer. Als je je niet inhoudt zou je al je centen verdoen aan spullen waar je achteraf gezien niks aan hebt. Zo koop ik wel eens iets omdat je bepaalde dingen mee kan doen, neem nu de Apple Pencil en iPad als tekentablet.

    Plots overdenk ik het volgende: de belangrijkste dingen in het leven zijn onbetaalbaar. Zoals liefde, genegenheid, vriendschap, gezondheid en geluk. Met de komende feestdagen in het verschiet zal ik dit aan mijn vrienden en familie wensen. Vooral een goede gezondheid, dat is de basisvoorwaarde voor al de rest. Met tijd en aardappelen komt alles uiteindelijk wel op zijn plooi.

  • Schone liedjes duren niet lang

    Ik heb een muziekje opgelegd en me aan het schrijven gezet. Ik ben weleens benieuwd wat ik vandaag uit mijn pen zal schudden. Zo wil ik het heel even over afgelopen werkdag hebben: soms heb je van die dagen dat je heel de tijd bezig bent en aan het eind weet je niet meer waar de tijd heen gegaan is. Je loopt rond van het ene naar andere. Nu problemen zijn er om opgelost te worden, net als misverstanden.

    Vanmiddag kwam ik tot de ontdekking dat ik nog ergens een stuk gereedschap laten liggen heb. Grote kans dat ik het morgenmiddag terugvind, zo niet moet ik me maar een nieuwe schroevendraaier aanschaffen. Het is ook niet het einde van de wereld, alleen wat ongemakkelijk. Met mijn verstrooide hoofd gebeurt het wel eens dat ik iets van materiaal vergeet, maar normaal komt dat wel goed.

    Hopelijk mag het deze of volgende maand goed komen met andere verwachtingen. Een geanimeerd gesprek voeren met een leuk iemand, dat zou ik wel waarderen. Geen druk, geen verplichtingen, spontaan zo zou het moeten gaan. Al is het niet evident om de tijd zijn werk te laten doen, want voor je het weet is het jaar om en komt er niks van in huis. Mooie muziekjes duren niet lang.

  • Voluit voor je dromen gaan

    Soms schrik ik als ik droom, of driemaal dezelfde droom heb, en later blijkt dat ik die gewoon beleef. Veel moet je daar niet achter zoeken. Bepaalde gebeurtenissen, die tijdens het dagelijkse leven voorvallen, houden je hersenen bezig als je aan het slapen bent. Zo kan het inderdaad voorvallen dat wat je wenst in de toekomst effectief gebeurt.

    Als je je afvraagt vanwaar de titel van dit bericht komt? Het staat gewoon op de ommezijde van het papier waarop ik aan het schrijven ben. Als zelfstandige in bijberoep krijgt een mens wat ongewenste verzoeken binnen per post; gaande van balpennen, waarmee ik nu schrijf, over aanbiedingen voor nieuwe telecompakketten en ga zo maar door.

    Sommige dromen zijn ondertussen volbracht, andere zal ik nog wel maken of die kunnen nog uitkomen. Een mens kan dromen van wereldvrede, vriendschap en liefde voor de mensheid of kan dat ook wensen. Voor mij is het niet even duidelijk of dromen en wensen hetzelfde zijn. Bij deze wens ik dat er nog mooie dromen mogen gerealiseerd worden.

  • De kogel is door de kerk

    Vandaag was een vreemde dag, het was voor mij verwarrend of ik al dan niet van school zou wisselen deze morgen. Hierdoor had ik afgelopen nacht onrustig geslapen en was ik vroeger op dan gewoonlijk. Elke maandag na een vakantie is weer even wennen en aanpassen aan een ander ritme, maar dat went snel.

    Vorige week heb ik het volgende beslist: ik koop een extern scherm voor de laptop en ik stel een nieuwe Mac nog even uit. Ik heb namelijk geen reden meer: zo heb ik een webbrowser gevonden die actuele banksites kan laden op mijn PowerMac G5 en zo is er weer een probleem opgelost. Op naar het volgende obstakel, ik los het wel op als het even kan.

    Ik had al veel vroeger een groot scherm moeten aanschaffen, de productiviteit ligt toch een pak hoger als je meer beeldoppervlakte beschikbaar hebt. Ik ben blij dat ik eindelijk de knoop heb doorgehakt. Deze avond zal ik eens vroeg onder de wol kruipen, dat ik fris man ben voor de uitdagingen die morgen op me staan te wachten.

  • Een alternatief

    De afgelopen twee dagen ben ik druk in de weer geweest met het bekijken van computeronderdelen. Ik ben het wachten op een nieuwe Mac Mini beu, het kan nog een half jaar duren alvorens deze beschikbaar is. Een iMac zegt met weinig omdat dat scherm niet als extern scherm voor mijn laptop gebruikt kan worden, wat vroeger wel kon.

    Het alternatief is zelf een bakje kopen met onderdelen die MacOs compatible zijn. Dan is het wat zoeken en proberen om het Os op de harddisk te krijgen. Hackintosh heet dat gebeuren. Ik ben blijkbaar niet alleen die met deze gedachte rondloopt, zie maar naar alle mogelijke groepen en sites op het internet die hieraan gewijd zijn.

    Dat heet dan vakantie: als je ’s morgens om zeven uur opeens klaarwakker in je bed ligt. Het kan ook met het winteruur te maken hebben. De inwendige klok die is niet zomaar te manipuleren. Als het aan mij lag schaf dan die regeling asap af. Het is een alternatief die meer problemen voortbrengt dan ze zou oplossen: namelijk minder energie verbruiken.

  • Rustig weg

    Een zondag eens gezellig tafelen met de familie, soms heeft een mens niet meer nodig om gelukkig te zijn. Een aperitiefje met een hapje, een soepje en een wildmenu met een passende wijn, kon het niet elke dag zondag zijn? Mooie liedjes duren niet altijd even lang, sommigen zijn veel te snel voorbij. Bepaalde muziekjes brengen gevoelens bij me naar boven.

    Ik heb deze week niks gepland, voor de zekerheid toch even de kalender raadplegen en opmerken dat er geen afspraken of notities instaan. Dat geeft een rustgevend gevoel. Soms moet ik mezelf forceren om te ontspannen, vooral mijn nek en schouders durven weleens opgespannen te staan. Ik maak het mezelf vaak te moeilijk: de gedachten die een loopje nemen met de werkelijkheid enzovoort.

    Afgelopen vrijdag heb ik eens gekeken wat ik zoal nog te doen heb: een hele waslijst met te lezen tijdschriften en boeken. Ik ben dan ook zo een kip die, bij tijdsgebrek, het niet kan laten om een boekenwinkel binnen te stappen en het een en ander aan te schaffen. Ik ben verknocht aan boeken en ander lectuur, ik weet niet waarom maar ik vertoef graag in ingebeelde werelden…