schrijven

  • Het schrijverke

    Ik merk iets vreemds op bij het schrijven: hoe meer ik schrijf hoe korter de teksten worden. Ooit, in een ver studentenverleden, schreef ik een roman in de onnavolgbare stijl van Louis Paul Boon. Daarna heb ik een korte roman geschreven verLost, die ik hoop nog eens uit te kunnen geven. Tevens in dezelfde periode ontstond het idee voor een roman Painter en een verhaal rond geloof. Deze laatste tekst is een novelle geworden.

    Sinds 2013 ben ik overgestapt op kortverhalen rond een thema, met de bedoeling die in een literair tijdschrift te laten verschijnen. Tot hiertoe zonder succes. Ik probeer dagelijks een tiental minuten in het programma Flowstate te schrijven. Dat is goed voor vier alinea’s (dat komt overeen met  ongeveer 1500 woorden). Als het zo blijft voortgaan dan schrijf ik straks enkel nog Haiku’s of andere gedichten.

    Na veel denken en overwegingen ben ik woensdag tot volgende besluit gekomen betreffende het maken van een graphic novel: ik maak een trilogie rond een familie vluchtelingen, een robotingenieur en een robot. De drie delen bestaan uit een zevental A4 pagina’s met tekst en daarbij maak ik dan een drietal beelden of illustraties per deel, die ik in het Kunstacademie aan Zee uit zal werken.

  • Tegenstellingen

    In plaats van te lezen of te tekenen zat ik een zondagmiddag, begin november, aan mijn bureau te staren naar een lege witte pagina op een computerscherm. Aanvankelijk had ik een mindmap gemaakt om een verhaal te schrijven over gedachten versus emoties, maar zoals de laatste dagen wil ik wel maar komt het niet. De inspiratie lijkt op vakantie. Dus heb ik andere dingen gedaan, anders bleef ik maar staren. Ik vraag me vaak af hoe het komt dat de ene dag alles als vanzelf gaat en de andere dag niks lijkt te lukken. Dan lijkt het of de dag een eeuwigheid duurt en heb je het gevoel dat je niks gepresteerd hebt.

    Ook ik ontkom niet aan de innerlijke tegenstellingen van willen en doen; van niet kunnen en wachten op betere tijden. Aanvankelijk zou het schrijven van die zondag een kortverhaal worden voor een schrijfwedstrijd: De mens in beeld met als thema tegenstellingen. Omdat schrijven wat in je opkomt niet altijd een goed verhaal oplevert, heb ik de tekst gelaten voor wat ze was. Gelukkig had ik vrijdag laatst wat meer inspiratie. Het lukt me zowaar om een pagina tekst neer te pennen; nadien had ik wel pijn aan de pols.

    Straks nog wat verder schaven aan het kortverhaal; nog enkele zinnetjes bij verzinnen en als het me goed lijkt mailen naar Wassily’s Frisbee. Er moet nog een sterk slot verzonnen worden; een twist die het verhaal een draai geeft. Al doende leer je en hetzelfde geldt met fouten: wie geen fouten maakt leert niks bij. Ik maak me geen illusies dat het verhaal gepubliceerd zal worden. We zien wel, ik beschouw het als een vingeroefening.

  • Fantastisch idee

    Afgelopen weekend zat ik te lezen in C’t, een magazine rond computers en techniek. In een artikel hadden ze het over een tweede leven voor je oude smartphone. Bijna dadelijk ging mijn fantasie aan de slag: over het opzetten van een handel in dergelijke gerecycleerde toestellen… Daarop vroeg ik me af wat is nu het verschil tussen fantasie en een goed idee?

     

    Het eerste heb ik in overvloed, het tweede komt minder vaak voor. Dan denk ik dat mijn fantasie goede ideeën opbrengt maar niks is minder waar. Het blijken flauwe ideeën die in de praktijk niet deugen of niet te realiseren vallen. Of misschien wel te realiseren maar niks opbrengen. Daarom blijf ik zitten wachten op een fantastisch idee; misschien komt dat wel eens op een onbevangen moment als ik slaap. Indien het zover is zal ik het nog wel weten te vertellen.

     

    Dromen is nog zoiets vreemds: sommige nachten droom je drie, vier keer en kan je je het herinneren. Andere keren weet je ’s ochtends gewoon niks meer. Ik zou al moeten gaan spieken om te zien wat ik vorige nacht gedroomd heb. Het was iets met computers, hoe zou dat komen? Voor het plezier noteer ik mijn dromen, dat is leuk om later te herlezen of als inspiratiebron bij het schrijven. Boven alles voel ik me een schrijver; alleen is het er nog niet écht uitgekomen maar we werken eraan!

  • De wereld is een showtoneel

    Afgelopen week, uit nieuwsgierigheid naar waar de tijd gaat, notities genomen bij wat ik uitspook. Vorige maandag in de tuin bezig geweest: het gras afgereden. Gevolg blaren aan de rechterhand door het met de grasschaar afsnijden van de zijkanten van het gazon. De volgende dagen heb ik telkens ’s morgens verder gelezen in het boek Reis naar de toekomst. Dinsdagmiddag ben ik, na een half uur aarzelen, naar het Fort Napoleon gefietst om er de tentoonstelling van Storm Thorgerson te gaan bekijken. Ik wist niet dat ik verschillende cd’s staan had met artwerk van zijn hand. Mooie selectie van platen- annex cdhoezen.

    Woensdagmiddag uiteindelijk met de fiets naar Varsenare gereden om nieuwe remblokken voor en achter te laten monteren. Ik moet in augustus nog eens teruggaan om een nieuwe ketting en tandwiel vooraan. Even bij mijn broer en schoonzus binnengesprongen. Ze maakten zich klaar om de volgende dag op reis te vertrekken. ’s Avonds om schoenen naar Middelkerke, van de solden geprofiteerd om nieuwe zomerschoenen aan te schaffen.

    De volgende dag kranten van vorig jaar doorgenomen en opgeruiumd op mijn kamer. Wat op de laptop bezig geweest: anderhalf uur zitten chatten en een column geschreven. Hiervoor verwijs ik naar de site van Deus ex Machina (onder het pseudoniem Bart Deleyn). De volgende ochtend nog wat gelezen ’s middags met de wagen naar Oostende. Ruim op tijd aan de NMBS loods voor de voorstelling van Hebzucht. Geen makkelijke voorstelling over de bankencrisis van enkele jaren geleden. Wel herkenbaar en goed gebracht. ’s Avonds gekeken naar de openingsceremonie van de Olympische Spelen in Londen.

    Zaterdag en zondag heb ik verder krantenartikels op mijn kamer opgeruimd, een uurtje gefietst, naar de olympische spelen gekeken. Wat op de laptop zitten chatten en nog een column geschreven. Deze zal ik in de loop van de week posten op bovenstaand vermelde website. Deze avond is er een voorstelling van Theater aan Zee waar ik naartoe zal gaan. Ditmaal in Hangaar één, de voorstelling heet Trip, ik ben wel benieuwd hoe die zal zijn.

  • De kunst van het weglaten

    Een week niet geblogd is als een week niet geleefd :-) Hoewel ik me afvraag of ik wel stof heb tot bloggen, misschien eens een weekje overslaan? Niet dus. Zo had ik vorige week eindelijk een zeker ritme te pakken dan is het deze week alweer om zeep… Zover of zo dicht liggen werk en vakantie van elkaar af. Schrijven, lezen en computeren in die volgorde bracht ik mijn dagen door. Toch wel het één en ander gerealiseerd: ondermeer de layout van de site die ik als opdracht maak voor de kunstacademie aangepast. Een viertal maanden dromen overgeschreven. Wie doet nou zoiets zul je je wellicht afvragen? Laat ik eerlijk zijn, het is een goeie manier om even stil te staan en te bezinnen over wat je werkelijk bezighoudt. Al waren het dromen van over vijftien jaar.

    Eels op de radio correctie: via mijn netwerkschijf, over mijn computer naar de speakers van mijn radio. Een beetje Electroshockblues om in de sfeer te komen. Afgelopen dagen voelde ik me serieus slecht. Pennen helpt om de gemoederen tot rust te brengen en zo heeft een mens toch iets om te schrijven, niet? Ik merk op dat ik vaak droom over wat ik in het dagelijkse leven meemaak, denk of voel alleen is het dan verwrongen, uitvergroot en meestal wishfull thinking en vaak grappig om nadien terug te lezen. Geen sencuur ook de minder leuke zaken komen aan bod.

    Gisteren tot laat in de avond gewerkt, geen zin meer om nog te bloggen, laat staan om de computer op te starten. Vanavond wat zitten lezen alvorens naar het journaal van zeven uur te zien. Weinig nieuws onder de zon; elke dag dezelfde ellende. Een mens zou zich nog afvragen waarom hij ernaar zou kijken. Opeens besef je dat je iets vergeten bent in de vakantie. Ik dacht om over te gaan op Vdsl en een Bbox te gaan halen want ik heb er recht op. Alleen ontzie ik de aanpassingen aan de telefoonlijnen en toestellen. Dus blijf ik maar op de 'gewone’ snelheid surfen. Misschien een ideetje voor de grote vakantie? Straks eens kijken naar Koppen over intersexualiteit… ben wel benieuwd wat ze te vertellen hebben.

  • Het ijzer smeden terwijl het heet is

    Het was me het weekje. Veel te doen op school, een mens zou bij momenten niet meer weten waar zijn hoofd staat. Gelukkig is alles op zijn plooi gevallen en zijn de bestellingen zo goed als rond. Nog eens kijken om Bingel op de verschillende scholen in orde te zetten. Het is eens zo en eens anders, ik mag van geluk spreken met zo een afwisselende job, dat kan niet iedereen zeggen.

    Afgelopen vrijdag op stap geweest met een vriend. Gaan kijken naar een benefietoptreden voor 1212 in Oostende. Optredens gezien van Guy Swinnen en de laatste showband. Guy was in vorm maar de laatste showband kon me zo niet bekoren. Een leerkracht van het St Andreas teruggezien. Hij vroeg of ik nog schreef… Het niet al te laat getrokken, het was nog twaalf uur eer ik in bed lag. Zaterdag gaan helpen met de verbouwingen bij mijn broer in Varsenare. Het lijkt een beetje op een oneindig verhaal. Veel werk, nog heel veel werk, hopelijk krijgen ze het klaar voor eind december.

    Zondag was er de laatste vergadering van Leffinge Leuren met een barbecue. Ik denk dat je het ijzer moet smeden als het heet is. Vraag dat maar eens aan de maten ;-) In het kort ging het hierom: een jongen staat te praten met een meisje en ze vinden elkaar wel leuk, waarom er dan niet aan beginnen? Het zijn mijn zaken niet maar als het aan mij lag dan zou ik het wel weten. Thuisgekomen omstreeks een uur of vijf en toen ik het avondmaal nuttigde voelde ik me niet kiplekker. Mijn boterham met paté is er weer uitgekomen; veel pinten drinken dat is toch niet zo aan mij besteed.

  • Twee dingen tegelijk

    Terwijl mijn laptopje bezig is de update van het IOS van mijn iPod door te voeren probeer ik hier iets zinnigs te schrijven. Veel verhaal heb ik niet te vertellen, alleen dat het nu allemaal een beetje door elkaar loopt. Bezig met mijn papieren van mijn bijberoep, btw-aangiftes en klantenlistings. Afin een hele rompslomp om alles in orde te houden. Kon ik maar twee dingen tegelijk, dan zat ik hier te chatten en te bloggen op het zelfde ogenblik.

    Ondertussen ben ik goed begonnen met Story Telling, Verhalen vertellen kan iedereen. Zeer interessant boek voor mensen die met verhalen bezig zijn. Ik zal me moeten haasten want volgende week zaterdag moeten de boeken weer binnen in de bibliotheek. Ik weet nog niet wanneer ik het allemaal zal doen: zo heb nog werk voor Vivès, voor de kunstacademie en ook nog wat poetswerk op mijn slaap- en werkkamer. Gelukkig is er paasvakantie binnen een paar weken.

    Zaterdag is er streekbieravond van de plaatselijke Chiro. Is nog een vraag of we zullen gaan, één van de vrienden heeft een ongelukje met zijn voet tegengekomen en zit nog voor drie weken in het verband. Met de makkers wil ik een filmpje maken over vriendschap. Nog zien waar me dat zal brengen. De introductie heb ik al maar tis nu, de rest die moet boeiend zijn. Ondertussen is mijn laptop opgeladen, mijn iPod bijgewerkt en heb ik een klapke met een collega gemaakt. Mijn avond kan al niet meer stuk, want die is voorbij.