computers

  • De mol en andere verhalen

    Ik voel me opgejaagd wild, schrijven tegen de tijd. Het afgelopen weekend heb ik zitten zwoegen om een oude laptop weer in orde te krijgen. Na veel proberen en overwegen heb ik die uiteindelijk geherinstalleerd, vandaag is het me dan gelukt om Nero 11.2 er weer op te krijgen, ik kreeg constant foutmeldingen bij het installeren. Uiteindelijk het .NET framework 4 eraf gegooid en toen lukt het wel. Microsoft, om horens van te krijgen.

    Deze morgen zat ik op een afdeling opeens zonder elektriciteit, zo kan je natuurlijk weinig doen als ict-coördinator. Gelukkig was het euvel na een veertigtal minuten weer hersteld, zwijg me van de werken in Oostende (en omstreken). Wie was hier de mol? Nog even te gaan en ik zet me voor de buis om vol spanning de volgende aflevering van ‘De mol’ te gaan bekijken.

    De tijd is genadeloos en voor ons, mensen en toch zo beperkt. Ik wou soms dat er een paar uur meer waren in een dag, dan kon ik nog wat verder lezen. Of nog wat tekenen, maar dat zal voor morgen en woensdag zijn. Niet op de feiten vooruitlopen, de dagen gaan zo al snel genoeg. Nog net op tijd kan ik dit schrijven posten, nog voor de saboteur weer van start kan gaan.

  • De herfst

    Al bij al kunnen we nog niet klagen over het weer in de herfst. Soms valt er al eens een drupje regen, soms wat heviger, dan weer minder. Het is altijd voor iemand goed, is het niet voor de boeren die hun aardappelen moeten uitdoen dan is het voor mensen als ik die zoveel mogelijk met de fiets naar het werk rijden. De afgelopen maand heb ik maar een drietal keer de wagen genomen. Dat zegt genoeg, denk ik.

    Vrijdagmiddag zat ik er wel wat door. ’s Morgens ben ik nog gaan zoeken naar problemen in het netwerk in een afdeling waar ik werk. Het één en ander aangepast, hopelijk krijg ik morgen alles rond want ik moet nog een aantal computers nazien en de tijd die vliegt toch zo snel. Vooral als je moet pc’s bezig bent, een download hier en een installatie daar. De tijd vliegt voorbij zonder dat je het in de gaten hebt.

    Ik zal blij zijn als het donderdagavond zal zijn; en niet omdat dan de herfstvakantie voor mij begint maar omdat Apple met een aantal nieuwe computers op de proppen komt. Al zijn het maar laptops ik kijk toch uit naar wat ze zullen brengen. Ergens hoop ik op nieuwe Mac Mini’s, al kan het goed zijn dat deze pas volgend jaar aangekondigd worden. We zullen wel zien, misschien volgt er nog een verrassing, een wit konijn uit de hoed van Tim Cook.

  • Data

    De afgelopen week heb ik me bezig gehouden met lezen en het opruimen van oude kranten. Zo ben ik eindelijk aan het boek begonnen Dit is Big Data — voor wie wacht komt alles steeds te laat. Er zijn nogal wat technobedrijven die zich bezighouden met het verzamelen, analyseren en verwerken van enorme hoeveelheden data. De bekendste zijn Google, IBM en Cloudera.

    Ik ben een klein beetje afgedwaald van mijn missie: hoe maak je een sterk beeldverhaal, waarin tekst en beeld met elkaar verweven zijn. Donderdagmiddag heb ik opzoekingswerk gedaan in de bibliotheek van Oostende. Ik ben er wijzer uitgekomen: internet is een fascinerende schatkamer die een bibliotheek flink overstijgt. Alleen surf je op het web zonder dat je er mensen tegenkomt.

    Wat ik met al mijn krantenknipsels zal doen? Soms vraagt een mens zich af… waarmee hij bezig is. Ik blijf precies maar documenteren, zonder dat er schot komt in de verhalen die ik wil schrijven, tot leven wil wekken. Straks zal ik nog wat lezen en wat notities nemen rond mijn beeldverhaal, ik zal het wel rond krijgen. Is het niet vroeg, dan maar wat later.

  • De draadloze wereld

    De technologie staat voor niks, of misschien wel voor alles? Met draadloos internet in je huis kan je zonder kabels het internet op met je  tablet. Deze middag heb ik een draadloze printer geïnstalleerd. Werkwijze: eerst het toestel aanmelden op het draadloze netwerk en dan een app installeren op de tablet en je bent vertrokken: printen van en scannen naar de tablet. Het is een eitje.

    Ik heb me er altijd over verwonderd dat ik met mijn laptop, zonder stroomkabel (als de batterij opgeladen is) en zonder netwerkkabel, kan afdrukken op mijn netwerkprinters. Ergens vind ik dat wel een beetje magie: je ziet het niet langs waar het signaal gaat en toch komt wat je wenst af te drukken uit de printer. Had ik dat moeten uitleggen aan mijn grootouders, ik was nog bezig.

    Een mens vraagt zich soms af hoe hij het vroeger deed, zo zonder het internet, tablet en smartphone. Het ging ook, weliswaar wat trager maar het ging. Wat is de prijs die we betalen voor de magie? Bergen afval en de opwarming van de aarde? Er is nog een hele weg te gaan om alles wat in goede banen te leiden op dat vlak, zo wordt de ecologische factor van een product wordt (nog) niet meegerekend.

  • Concentratie

    Probeer maar eens te schrijven als er allerhande zaken door je hoofd flitsten: van computers, multitasking en slimme machines. Ik ben afgelopen week beginnen te lezen in ‘Het tweede machinetijdperk’. Er staan ons allerlei zaken te wachten die vroeger pure sciencefiction waren en nu gemeengoed gaan worden. Om enkele voorbeelden te geven: de zelfrijdende auto, de 3D-printer en de smartwatch.

    De technologie schrijdt voort aan de snelheid van het licht; elk jaar een nieuwe smartphone en ga zo maar nog even door. Ondertussen weten we geen blijf met ons afval, worden er mensen rondom mij ziek. Het zijn vreemde tijden en ik weet niet waar het heen moet met de wereld en de mensheid, maar laten we vooral hoopvol blijven. De mogelijkheden en kansen waren voor de mensheid nog nooit zo groot.

    Het is een kwestie van concentratie en het geheel niet uit het oog te verliezen. Voor elk probleem een oplossing. De wereldwijde gemeenschap is tot op heden nog nooit in de mogelijkheid geweest om de meest complexe vragen te kunnen gaan oplossen. Met de technologie van vandaag is het een fluitje van een cent om mondiaal een oplossing te krijgen voor een zich stellend probleem.

  • Project Titan

    Beeld: ik zit aan mijn bureau en neem notities op een kladblok van gerecycleerd papier. Op de achtergrond speelt mijn radio/cassetterecorder — uit 1986 — muziek van Pink Floyd; een mooie setting om te schrijven. Daarvoor heb ik wat opzoekingswerk gedaan rond Apple Inc.

    Nee dit schrijven is geen lofbetuiging voor één of ander bedrijf, maar om de een of andere reden ben ik al jaren betoverd door hun producten. Bijna alles wat ik produceer, van tekst, over foto’s, kaartjes tot en met films, gaat door een Apple computer en verschijnt alzo soms op het internet.

    Of ik verslaafd ben aan personal computers? Vaak stel ik me die vraag en ik moet toegeven — zeg niet zomaar computer tegen een Apple — het antwoord neigt naar ja. Ik heb zowaar van mijn hobby mijn beroep kunnen maken. Het is niet iedereen gegeven. Ik ben benieuwd wat het Project Titan teweeg zal brengen…

  • Ik beken

    Een rustig weekendje achter de rug. Wat zitten prutsen in Blender en op bezoek geweest bij mijn broer en zijn vrouwtjes. Het was een gezellig samenzijn, voor herhaling vatbaar. Ik had geen zin om op stap te gaan, zo was er vrijdag een muziekfilm in het café de Zwerver en zaterdagavond inhuldiging van het staketsel van Leffinge nabij de brug met bijhorend natje en vuurwerkspektakel, ik heb mijn kat gestuurd.

     

    Ik geef toe; ik ben lichtjes verslaafd aan de computer. Deze middag naar de Linkeroever geweest in Oostende: foto’s gaan nemen met mijn nieuw fototoestel. Na de koffie de raw-bestanden op mijn netwerkdrive gezet en die zitten omzetten naar Zwart Wit. Het moet niet altijd in kleur zijn. De foto’s zijn studiemateriaal bij de graphic novel die ik aan het voorbereiden ben.

     

    Zelfs tijdens de vakantie kan ik het niet laten om beelden te maken, teksten te schrijven, programma’s te leren enzovoort. Allemaal zaken waardoor ik achter mijn laptop zit. Of het besmettelijk is weet ik niet; als het te erg wordt moet je krabben… Nee serieus achter mijn computer voel ik me volledig vrij en dan gaat te tijd zo snel dat het alweer avond is en tijd om nog even televisie te kijken.