computers

  • Prachtige afleiding

    In de plaats dat ik me in de zetel zet met een boekje en achterstallige lectuur lees, neem ik plaats achter mijn laptop en steek ik niks uit. Computers en internet: prachtige afleiding en tijdverdrijf. Ik heb er  een gedacht van gemaakt en me aan het schrijven gezet.

    Het afgelopen weekend was een rustig. Zo heb ik het een en ander thuis kunnen doen, meer nog ik heb zelfs getekend en dat was  al een poos geleden. Waarvoor weekends niet allemaal goed voor zijn. Van tijd tot tijd wat rust nemen doet deugd, de boog kan niet altijd gespannen staan. Een mens is toch zo graag altijd bezig. Om het met een cliché uit te zeggen: druk, druk, druk.

    Deze week zal wellicht niet veel verschillen met vorige week: werken, naar de kunstacademie en eventueel op vrijdag een buikje nemen. Voor het weekend is het volgende gepland: buren bij kunstenaars, zaterdag een oudleerlingenreünie van het Sint-Andereasinstituut. Wie weet kom ik wel klasgenoten tegen. Zondag staat er voorlopig niks gepland, we zien nog wel.

  • Niet geschoten, altijd prijs!

    Verwarring is mijn tussennaam, ik heb er voor de verandering weer last van. Soms weet ik niet goed van welk hout pijlen te maken of weet ik niet wat eerst gedaan en dan gebeurt het dat ik gewoon niks doe. Wat schrijven of een lijstje opstellen met wat ik kan doen brengt vaak verlichting.

    De dagen vliegen voorbij en het is kermis in Oostende: “altijd prijs.” Zelfs al heb je niet geschoten!? Het gebeurt wel dat ik me suf zoek om een computerprobleem op te lossen. Het afgelopen weekend was niet anders, ik blijf dan koppig verder doen tot ik een oplossing vind, ook al weet ik dat het hopeloos is om het op te lossen, wegens technisch niet mogelijk.

    Ik denk dan: moeilijk gaat ook en dan ben ik weer vertrokken voor enkele uren, tot het avond geworden is en ik in uitstel naar het voetbal van de Rode Duivels kijk. Gelukkig hebben ze de wedstrijd gewonnen, al speelden ze op een aardappelveld. Eind goed al goed en alles komt (ooit) in orde.

  • Het is eens iets anders

    Terwijl ik een laptop aan het herstellen ben, een vreemde fout op de harddisk die ik er maar niet uit krijg, heb ik me aan het schrijven gezet. Kwestie van het nuttige aan het aangename te koppelen. Het is niet altijd peis en vree op het vlak van informatica. Soms zit ik te zoeken en te zweten op een stom ding. Blijkt dan vaak dat het om een programmafout gaat.

    Niet getreurd, morgen komt ook nog langs, als het morgen niet lukt dan misschien wel overmorgen of de week erop. Ik lig er niet langer wakker van, denk ik dan, terwijl in negentig procent van mijn dromen het over mijn werk gaat. Om maar te zeggen hoe goed ik alles onder controle heb. Nu ja Rome is ook niet op één dag gemaakt troost ik mij dan.

    Terwijl de dagen korter worden lijk ik alsmaar meer in minder te tijd te moeten doen, al kan dat een perceptiefout zijn. Eenmaal de jaren van wijsheid daar zijn dan nemen bepaalde opdrachten meer tijd in. Ook zonder dat je dat wilt. Het is evenwel niet altijd kommer en kwel. Zo zijn er ook nog de leuke teamdagen van de verschillende afdelingen.

  • De mol en andere verhalen

    Ik voel me opgejaagd wild, schrijven tegen de tijd. Het afgelopen weekend heb ik zitten zwoegen om een oude laptop weer in orde te krijgen. Na veel proberen en overwegen heb ik die uiteindelijk geherinstalleerd, vandaag is het me dan gelukt om Nero 11.2 er weer op te krijgen, ik kreeg constant foutmeldingen bij het installeren. Uiteindelijk het .NET framework 4 eraf gegooid en toen lukt het wel. Microsoft, om horens van te krijgen.

    Deze morgen zat ik op een afdeling opeens zonder elektriciteit, zo kan je natuurlijk weinig doen als ict-coördinator. Gelukkig was het euvel na een veertigtal minuten weer hersteld, zwijg me van de werken in Oostende (en omstreken). Wie was hier de mol? Nog even te gaan en ik zet me voor de buis om vol spanning de volgende aflevering van ‘De mol’ te gaan bekijken.

    De tijd is genadeloos en voor ons, mensen en toch zo beperkt. Ik wou soms dat er een paar uur meer waren in een dag, dan kon ik nog wat verder lezen. Of nog wat tekenen, maar dat zal voor morgen en woensdag zijn. Niet op de feiten vooruitlopen, de dagen gaan zo al snel genoeg. Nog net op tijd kan ik dit schrijven posten, nog voor de saboteur weer van start kan gaan.

  • De herfst

    Al bij al kunnen we nog niet klagen over het weer in de herfst. Soms valt er al eens een drupje regen, soms wat heviger, dan weer minder. Het is altijd voor iemand goed, is het niet voor de boeren die hun aardappelen moeten uitdoen dan is het voor mensen als ik die zoveel mogelijk met de fiets naar het werk rijden. De afgelopen maand heb ik maar een drietal keer de wagen genomen. Dat zegt genoeg, denk ik.

    Vrijdagmiddag zat ik er wel wat door. ’s Morgens ben ik nog gaan zoeken naar problemen in het netwerk in een afdeling waar ik werk. Het één en ander aangepast, hopelijk krijg ik morgen alles rond want ik moet nog een aantal computers nazien en de tijd die vliegt toch zo snel. Vooral als je moet pc’s bezig bent, een download hier en een installatie daar. De tijd vliegt voorbij zonder dat je het in de gaten hebt.

    Ik zal blij zijn als het donderdagavond zal zijn; en niet omdat dan de herfstvakantie voor mij begint maar omdat Apple met een aantal nieuwe computers op de proppen komt. Al zijn het maar laptops ik kijk toch uit naar wat ze zullen brengen. Ergens hoop ik op nieuwe Mac Mini’s, al kan het goed zijn dat deze pas volgend jaar aangekondigd worden. We zullen wel zien, misschien volgt er nog een verrassing, een wit konijn uit de hoed van Tim Cook.

  • Data

    De afgelopen week heb ik me bezig gehouden met lezen en het opruimen van oude kranten. Zo ben ik eindelijk aan het boek begonnen Dit is Big Data — voor wie wacht komt alles steeds te laat. Er zijn nogal wat technobedrijven die zich bezighouden met het verzamelen, analyseren en verwerken van enorme hoeveelheden data. De bekendste zijn Google, IBM en Cloudera.

    Ik ben een klein beetje afgedwaald van mijn missie: hoe maak je een sterk beeldverhaal, waarin tekst en beeld met elkaar verweven zijn. Donderdagmiddag heb ik opzoekingswerk gedaan in de bibliotheek van Oostende. Ik ben er wijzer uitgekomen: internet is een fascinerende schatkamer die een bibliotheek flink overstijgt. Alleen surf je op het web zonder dat je er mensen tegenkomt.

    Wat ik met al mijn krantenknipsels zal doen? Soms vraagt een mens zich af… waarmee hij bezig is. Ik blijf precies maar documenteren, zonder dat er schot komt in de verhalen die ik wil schrijven, tot leven wil wekken. Straks zal ik nog wat lezen en wat notities nemen rond mijn beeldverhaal, ik zal het wel rond krijgen. Is het niet vroeg, dan maar wat later.

  • De draadloze wereld

    De technologie staat voor niks, of misschien wel voor alles? Met draadloos internet in je huis kan je zonder kabels het internet op met je  tablet. Deze middag heb ik een draadloze printer geïnstalleerd. Werkwijze: eerst het toestel aanmelden op het draadloze netwerk en dan een app installeren op de tablet en je bent vertrokken: printen van en scannen naar de tablet. Het is een eitje.

    Ik heb me er altijd over verwonderd dat ik met mijn laptop, zonder stroomkabel (als de batterij opgeladen is) en zonder netwerkkabel, kan afdrukken op mijn netwerkprinters. Ergens vind ik dat wel een beetje magie: je ziet het niet langs waar het signaal gaat en toch komt wat je wenst af te drukken uit de printer. Had ik dat moeten uitleggen aan mijn grootouders, ik was nog bezig.

    Een mens vraagt zich soms af hoe hij het vroeger deed, zo zonder het internet, tablet en smartphone. Het ging ook, weliswaar wat trager maar het ging. Wat is de prijs die we betalen voor de magie? Bergen afval en de opwarming van de aarde? Er is nog een hele weg te gaan om alles wat in goede banen te leiden op dat vlak, zo wordt de ecologische factor van een product wordt (nog) niet meegerekend.