schrijven

  • Vakantiemodus

    Aanvankelijk zou ik het over het verlof hebben, wat ik tot hiertoe gedaan of niet gedaan heb, maar om ethische en morele redenen zie ik hiervan af. Mijn gedachten fladderen heen en weer tussen wat ik zou willen schrijven en doen vandaag. Straks pen ik een brief naar mijn petekind die op vakantie is in Duitsland, ik denk wel dat ze het leuk zal vinden om een briefje te ontvangen.

    De vraag is wat je moet schrijven naar een meid van twaalf? Ik weet het: ik zal er een leuk verhaaltje van maken. Ondertussen ben ik mijn gedachten verloren tijdens het surfen. Zo is het altijd wel iets om af te dwalen van hetgeen waarmee je bezig bent. Iets opzoeken hier, een mail die binnenkomt daar en ga zo maar door. Vraag is of we beter af zijn met het world wide web en alle aanverwante toepassingen?

    Zouden we niet beter wat dichter bij elkaar zijn in plaats van alle online opmerkingen en berichten? Eens samen op stap gaan, iets gaan drinken en een praatje maken onder vier of meer ogen? Ik moet het toegeven, ik maak me ook schuldig aan wat ik hierboven stel: soms wat te weinig contact in het echte leven en dan maar zoeken naar een babbel met iemand die ver weg is.

  • Verdwaald

    Afgelopen weekend heb ik zo goed en zo kwaad als het kon de Wijnendaleroute proberen te rijden. De eerste fout, nu ik het parcours op mijn laptop bekijk, is dat ik tot in Torhout gereden ben. Daar waren een of andere feestelijkheden waardoor je maar moeilijk met de fiets door de mensenmassa kon. Na wat omwegen ben ik aan het bos van Wijnendale gekomen.

    Daar beging ik mijn tweede fout: in plaats van langs het bos, in de richting van de kust te rijden, dacht ik slimmer te zijn en heb ik mijn geluk beproeft door het bos in te rijden. Na een klein halfuurtje fietsen op de toegelaten paden raakte ik gelukkig weer aan de plaats waar ik begonnen was. Voor je het weet zou je verdwalen en zat ik daar nog rondjes te rijden.

    Ik vermoed dat de kleine helft van de bordjes, die de weg aanduiden, gewoon verdwenen zijn. Het was wat zoeken en schatten langs waar ik met mijn fiets heen moest maar eenmaal in Koekelare vond ik mijn weg behoorlijk gemakkelijk terug. Ik was blij dat ik na een kleine drie uur weer thuis geraakt ben, de hitte en de wind waren te doen maar ik had toch een hongertje toen ik aankwam.

  • Vrije dagen doen aan vakantie denken

    De afgelopen dagen was het precies gelijk vakantie: een aantal vrije dagen met zon overgoten, dat heeft een zomergevoel. Vraag me niet meer wat ik allemaal gedaan heb, ik ben het vergeten. Dat heb je zo met vrije dagen. Soms moet je de dingen eens rustig aandoen, een fietstochtje maken of een concertje meepikken, moet kunnen. Daarvoor zijn die dagen gemaakt.

    Het volgende staat nog op het programma: schrijven voor verschillende schrijfwedstrijden. Eentje over ‘zaterdagavond’ en eentje over ‘droomverhalen’. Een paar duizend woorden, dat komt in orde. Het schooljaar zal nu snel voorbij zijn, vier juli is de laatste werkdag en dan genieten van een deugddoend verlof, tot ergens tweeëntwintig augustus, dan zullen we er weer met volle moed invliegen.

    Ik moet nog eens kijken en afstemmen om naar het Cactusfestival te gaan. Misschien op zaterdag acht juli? Eens kijken hoe, wie er komt en wat er te beleven valt. Ook probeer ik dit jaar wat sneller tickets voor Theater aan Zee aan te schaffen, de afgelopen jaren was ik wat aan de late kant en dan mis je wel interessante voorstellingen. Voor de rest zien we het wel, hoe het lopen zal.

  • De kunst van het schrijven

    De afgelopen weken was ik bezig met twee kortverhalen aan het schrijven voor evenveel wedstrijden. Eén heb ik ingezonden vorige week maandag en gisteren een ander kortverhaal. Volgende maand weet ik of ik in de ‘prijzen’ val, meer info volgt. Niet dat de prijzen zo speciaal zijn of dat ik er rijk zal van worden, het was de uitdaging om op een korte tijd een zo goed mogelijk verhaal te schrijven dat maakte dat ik meedeed.

    Zaterdag ben ik naar een vernissage van enkele bevriende kunstenaars in het kunstatelier Via Naturae te Bredene geweest. Er waren enkele mooie werken bij meer bepaald de digitale doodle art van Joke Neyrinck kon me wel bekoren. Als ik tijdens de vakantie wat zin en tijd vind maak ik ook eens een paar 3D werkjes in Blender. Ik heb een aantal leuke vormen in mijn schetsboeken staan die hiervoor in aanmerking komen.

    Deze week is een korte werkweek, dat maakt dat er wat tijd is om achterstallige tijdschriften en boeken te lezen. Ik zal maar niet teveel plannen want dan komt er toch niks van in huis, ik ken mezelf. Ik ben ook nog bezig met Drupal 8 aan het onderzoeken en te kijken of ik daarmee een eigen site kan opzetten voor zelfpromotie en andere leuke dingen. Jammer dat daar zoveel tijd in kruipt of het was al afgewerkt.

  • Paasmaandag

    Vandaag heb ik nog even het vakantiegevoel beleefd — en het tevergeefs proberen vast te houden — in de zetel met een boekje en Pink Floyd op de cd-speler. Om het helemaal af te ronden schrijf ik hier ook nog een stukje. Deze morgen heb ik een kortverhaal gepost op literairwerk.nl niets wereldschokkends gewoon een poging om een verloren verhaal over Oostende te schrijven.

    Morgen is het weer business as usual: vroeg opstaan om te gaan werken. Ik vraag me af hoe goed ik uit mijn bed zal raken na twee weken vakantie. Gelukkig zijn de dagen al wat langer en zien we de zon, dat maakt het leven weer wat dragelijker dan tijdens de korte, koude winterdagen. Een mens leeft op hoop en ziet uit naar de komende zomer.

    Al wat ik gepland heb voor deze vakantie is me niet gelukt om af te werken: een eigen site maken, een klanten-mailing, kortfilms maken, een verhaal herschrijven en twee boeken lezen. Het zal voor een volgende keer zijn, wat later op het jaar. Uitstel betekent geenszins afstel, alleen moet ik beter leren plannen en me houden aan de deadlines.

  • Volle maan

    Waar was ik gebleven? Een mens zou het haast vergeten dat het lente geworden is. De afgelopen dagen heb ik in familieverband in de Ardennen doorgebracht: geen internet, geen Facebook. Kortom geen geneuzel of andere afleidende technologie. Gewoon enkele dagen genoten van het weer, het mooie uitzicht, lekker eten en drinken.

    Ik moet het toegeven, terug thuis verval je snel in de geijkte patronen: je mail lezen, op de computer werken en schrijven. Het leven gaat door en deze avond is het volle maan, wie weet aan wie ik denk? De rust die ik de afgelopen dagen had is vervlogen, vrij als een vogel in de lucht. De dagelijkse realiteit komt weer bovendrijven en ik maal er niet om. Mooie liedjes blijven helaas niet duren.

    Mensen komen en mensen gaan. “Chef” het gaat je goed aan de andere kant van het zijn. Laat er een mooi concert weerklinken waar je nu vertoeft. We komen je achterna, is het niet vroeg dan wat later, tot weerzien. Eerst nog even van de mooie zonnige dagen genieten alvorens de pijp aan Maarten te geven, er valt nog zoveel leuks te beleven, onder een maan overgoten nacht.

  • Als de puzzelstukjes samenkomen

    Hoe fijn is dat, kunnen schrijven op de muziek van de nieuwe plaat van Soulwax “From Deewee”. Geen flauw idee vanwaar de naam van het album komt. Zaterdagmiddag heb ik een poging ondernomen om het te weten te komen in de bibliotheek van Oostende maar de bijlage van de Morgen van zaterdag 25 maart was nergens te bespeuren. Bij deze als er nog iemand het interview met de gebroeders Dewaele ergens liggen heeft, mail me het dan even.

    Gisteren kreeg ik het heugelijke nieuws dat mijn verhaal voor Drijfhout geslecteerd werd en op de bijhorende website zal verschijnen. Ik weet het zeker: geluk zit vaak in een klein hoekje, je moet het alleen opmerken en het willen zien. Het leven is een raar gegeven, te  groot voor ons beperkt menselijk brein.

    Zaterdag, sedert lang, met een paar vrienden op café geweest. Ik heb me ziek gelachen. Zo kreeg één van de vrienden het in zijn hoofd om enkele filmpjes van de Muppetshow te tonen — lang leve de smartphone. Het ging om de maffe professor Bunsen Honeydew met zijn stomme assistent Beaker. Hilarisch dat is het woord.